şükela:  tümü | bugün
  • prusyalı general. topyekün savaş doktrini ünlüdür. (bkz: ludendorff)
  • asıl adı karl von clausewitz olan general kendinden daha büyük bir savaşçı olan, komutasında savaştığı napolyondan ilham almıştır. çeşitli savaş taktiklerinin teorisinin anlatıldığı savaş üstüne kitabında anlatmıştır. savaşın politik yanına ağırlık vererek, "savaş politikanın başka araçlarla devamından başka bir şey değildir" demiştir.
  • modern savaş taktiklerinin öncüsü. piyade birliklerinin verimli kullanımıyla ilgili düşünceleri 1. dünya savaşında makinalı tüfeğin ortaya çıkışına kadar tüm dünya ordularının taktik anlayışında etkili olmuş, ayrıca hitler ve generallerinin blitzkriegine ilham vermiştir.
  • savas tarihi ve kavramina yaptigi en buyuk katki savasin politikanin degisik araclarla devami olarak ele almasidir. (bkz: savas uzerine) (bkz: topyekun savas) (bkz: vom kriege)
  • prusyalı general, filozof ve askeri tarihçi (burg. magdenburg yakınlarında, 1780 - breslau, 1831). saksonyaprotestan bir papaz ailesinden gelen, babası friedrich ii’nin komutan yardımcısı olan clausewitz on iki yaşınca prusya ordusunda girdi. mainz kuşatmasında teğmen oldu(1793). 1801’de ,daha sonra yakın dostu schwarnhors’un yöneteceği, savaş okuluna girdi.1806’da fransızlara tutsak düştü. geri dönüşünden sonra kendini prusya ordusunu yeniden canlandırmaya adadı. harp okulu’nda dersler verdi ve kronprinz’in askerlik eğitimiyle görevlendirildi. 1812’de kendisini parlak bir gelecek beklerken, yurtseverlik duyguları ve fransız nefretiyle dolup taşan üç bekenntnisse (itiraflar) yazarak köprüleri attı, görevinde istifa etti. prusya kralı’nın napolyon’a destek vermesine rağmen, “özgür prusyalı” sıfatıyla rus tarafına katıldı. 1814’te orduya geri döndü. 3. ordu’nun ve daha sonra gneisenau’nun kurmay başkanlığını yaptı. berlin harp okulu’nun müdür oldu ve bu görevde 12 yıl kaldı. polonya ayaklanmasını “yakından izlemek” için poznàn’a gitti, buradan dönüşünde koleradan öldü.

    1793-1815 dönemindeki savaşlara aktif olarak katılan clausewitz daha sonra, bu savaşların yanı sıra 17. ve 18. yy savaşlarını da yakından inceledi. kitle ordularının, devrimci ve ulusal tutkuların ortaya çıkmasıyla savaş sanatında yaşanan değişikliklerden çok etkilenen clausewitz, napolyon ve fredrich ii’nin görünürde benzer durumlarda bulunmalarına rağmen neden, aynı haklı nedenlerle birbirine karşıt çözümlere başvurduklarını anladı. her türlü dogmacılığı yadsıyarak, bütün savaş biçimlerine uygulanabilecek bir askeri eylem biliminin yasa ve ilkelerini buldu ve bunu kuramsal bir “mutlak savaş” modeline benzetti; doğası gereği şiddetin en uç noktalarına kadar varan bu geniş çaplı düello, çeşitli öğleleri birbirine bağlı olan bütün eylemlerin de aynı amaca yönelmesi ve aynı düşünceyle yönlendirilmesi gereken örgensel bir bütündür. ama savaş, bu bukalemun düşmanın tümüyle yok edilmesinden tutun da sadece sindirilmesine kadar her yolu içerebilir. savaş, insanlığın özündeki şiddeti[...], olasılıkları ve rastlantıyı[...]siyasete bağlı araç olma niteliğiyle birleştiren “garip bir üçlüm” oluşturur; siyasetin özel bir biçimidir: “savaş siyasetin-başka bir yerde siyasal değişimin (verkehr) diye belirtir-başka araçlarla sürdürülmesidir.” dolayısıyla savaş, yüce devlet çıkarlarının tümü diye tanımlayabileceğimiz bu siyasete bağlı olarak yürütülmelidir. savaşın amacı, devletler arasında yeni bir dengeden doğacak olacak barıştır. clausewitz savaşın hazırlanması ve yönetimi sırasında, komutanlıkla hükümet arasındaki ilişkilerin karmaşık yapısını inceler; çünkü ona göre, “savaşın kendine özgü bir yapısı olsa bile mantığı siyasetin mantığından farklı olamaz.” xviii.yy.ın karmaşık manevralara düşkün savaş kuramcılarından farklı olarak clausewitz düşmanın yok edilmesi için açılan her savaşta sonuçlandırıcı muharebenin zamanı kuvvetler dengesinin olası gelişimi göz önünde bulundurularak seçilmelidir: etkin bir savunma “savaşmanın en güçlü biçimidir.” böyle bir savunma , saldırganın “hücumu doruk noktası”na vurmasını beklemenin en iyi şeklidir; bu doruk noktasından sonra saldırgan ister istemez bozguna uğrar.

    vorn kriege hiç bir öğretiyi kabul ettirmeye çalışmaz; teknikteki gelişmelerin (clausewitz bunlarla hiç ilgilenmez.) kısa zamanda çağdışı kılacağı bir yönetmelik de değildir; ama bu yapı bize eksiksiz, tutarlı bir kuram getirir. bu kuram kimi zaman birbiriyle çelişen, değişik yorumlara neden olmuştur. daha xix.yy.ın ortalarında, önce prusya (moltke), daha sonra da alman genel kurmayları bu görüşlerin etkisinde kaldılar; buna rağmen her iki genel kurmay da savaş içinde siyasetin rolünü giderek küçümsemişler, ludendoff ise clausewitz’in öğretisinden “topyekün savaş” kavramına varmış, hitler de bu kavramı daha da yaygınlaştırarak benimsemiştir. hitler, wehrmacht’ın kendi görüşlerine tamamen boyun eğmesini isterken, clausewitz’in görüşlerine dayanıyordu, ancak beck, führer’in savaş amaçlarının akıldışı ölçüsüzlüğü nedeniyle 1938’de karşı çıktı.

    ancak clauswitz’in düşüncelerinin en derin yankıları marksistlerde görülür. marx ve engels, claueswitz’in dinamik pragmatizmine ilgi gösterdiler. lenin, 1915’te clausewitz’i özellikle inceledi ve ünlü formülünü tersten alarak şu biçime dönüştürdü: “politika, savaşın devamıdır...” ancak emperyalizme karşı verilecek stratejisini de bu temele oturttu ve bir sovyet askeri öğretisini hazırlatmakla görevlendirdiği frunze’ye clausewitz okumasını salık verdi. mao zedung ise “halkın silahlandırılması” ve bir kurtuluş savaşında düzenli ordu ve partizanlar arasındaki işbirliğinden sağlanacak olanaklar üzerinde durdu.

    öteki yapıtlarının bazıları şunlardır: der fedzug von 1814 (1814 seferi), der fedzug von 1815 (1815 seferi), der fedzug von 1796 in italien (1796 italya seferi)[1888], nachrichtten con preussen in seiner grosser katastrophe (büyük prusya bozgunundan haberler)[1806], der fedzug von 1812 in russien und die befreundskrieg (1812 rusya seferi ve 1813-1815 kurtuluş savaşı)[1906], über das leben und den charakter von schahorst (schahort’un hayatı ve karakteri üzerine), übersich des feldzuges von 1913(1813 seferleri üzerine toplu bakış.)
    **
  • "savaş, siyasetin başka araçlarla sürdürülmesidir" yönündeki ünlü sözünü, michel foucault tersine çevirerek "siyaset, savaşın başka araçlarla sürdürülmesidir" şeklinde kullanmıştır.
  • fransızlara * esir düştüğü savaş jena savaşı idi
  • dusmanin butun topraklarini, mulklerini ve uyruklarini saldiri hedefi sayan toptan savas kavraminin yaraticisi prusyali general (1780-1831). olumunden sonra on cilt halinde yayimlanan eserinin vom kriege (savas uzerine) baslikli ilk uc cildi, cagdas strateji kavramlarini derinden etkilemistir.. (bkz: bes ahlak yazisi)