şükela:  tümü | bugün
  • güzel göl manzarali okulumuz.
  • müdür beyin tabiriyle akdenizin incisi..
  • ks. sal
  • bu güzide okulun ilk mezunları 1981 doğumlulardır.
    (bkz: 99 mezunları)
  • 2003 yılında mezunu oldugum , müdürüne ragmen (bkz: oktay girgin) cok sevdigim , sahane gol manzarasına sahip , notları bol olan adananın onemli lisesi.
  • 2002'de mezun olduğum, 7 yılımın geçtiği okul.
    dün adana-istanbul yolunda, 2005 mezunlarından bir kızcağızla yan yana yaklaşık 12 saat geçirmeseydim, ne kadar özleyeceğimi fark etmeyeceğim, 11-18 döneminin tüm "fantastikliğiyle" geçtiği, ergenlik krizlerinin yaşandığı, dedikoduların yapılıp, dolapların çevrilip, akıllara seza kollektif kopya organizasyonlarının yapıldığı, hatta eski hocalarından halil bey'in* ki tüm zamanların en "anarşist" din hocası olmadığını kimse iddia edemez, bizzat kopya verdiği, şahane manzaralı, eşit ağırlık hocalarının bolca not dağıttığı, müdürün canı sıkıldıkça para toplayıp bir de öğrenci dövdüğü, ingilizceci özlem hürcan'ın dehşet saçtığı (ayrıca rüküştü de), tarihçi celali hoca'nın muhabbetinin bitmediği, felsefeci ismail bey'in* delikanlı ayaklarıyla kendini çok sevdirdiği, müdür başyardımcısı mustafa bey'in ara sıra mahmut hoca'yı andırdığı, kısacası öğretmenlerinin genelde süper olduğu, tuvaletin kenarındaki pencereden göl izlenen, çay ocağının önündeki nöbetçi sırasında -eğer okuldan kaçılmamışsa tabii- genelde cuma günleri olmak üzere ağlanan, yağmur yağınca çam ve toprak kokan, turuncu otobüslerle gidilen, kantinindeki cem abisi, şerife teyzesi ve tostların kaşarsızlığı hiç değişmeyen ama bir ara kebabın da satıldığı, az ötedeki baraj büfesiyle tamam olan bi okuldur seyhan anadolu lisesi.

    biz mezun olduktan sonra o müdür efendi'nin gittiğini biliyorduk zaten, sürülmüş güya, iki adım ötedeki başka bi anadolu lisesine! biz çektik kahrını...
    fakat neler öğreneyim! okulun simgesi saydığımız hocalar emekli olmuş, okulda yolsuzluk dizboyuna çıkmış, eski müdürle öğretmenler arasına saçmalıklar yaşanmış, şu olmuş bu olmuş...

    yani ne hocalar kaldı, ne yedi yıllıklar. yedi yıllıklardan sonraki hangi dönem, bir okulu bizim kadar benimseyebilir ki? o manzara, önünde ilk aşkına ağlamadığın; o sınıf, ilk kopyanı orada çekmediğin sürece ne işe yarar ki?
    sanırım çok gaza geldim, neredeyse "iühf'liden önce sal'lıyım" diyeceğim. ama sakin olmalı insan. sal'dayken o dönemleri mumla arayacağımızı söylediklerinde nefret ederdik bunu söyleyenlerden, etmemeliymişiz! şu zamanımızı da arayacağımızı söylüyorlar, bu durumda döneme odaklanmak lazım.
    welcome to the real world!
  • tanım 1: mezunlar günü olayına girmiş, güzel okul.

    her kurban bayramının üçüncü günü saat üçte toplanma kararı alınmış, kalktık gittik allah'ın izniyle...

    tanım 2: çehresi değişmiş, mis gibi olmuş bir okul.

    müdür değişmiş, yenisi pek bi öğrenci sever, pek bi etkinlik sever bir beyefendi imiş. eskisi gibi öyle dayak mayak atmazmış, güzel insanmış.
    her sınıfa klima takılmış, kapılar camgöbeği maviye boyanmış, eski yemekhane -ama en eskisi, alt katta olan. yeniler bilmez...- gayet de güzel bi konferans salonu haline getirilmiş, öğrencilerin amerikan filmlerindeki gibi birer dolapları olmuş, sıralar yenilenmiş, tek kişilik sıralar konmuş...

    tanım 3: müstakbel 2007 mezunlarının öpülmeyi hak ettikleri okul.

    biz abileri/ablaları için üşenmemiş, mezunlar günü organizasyonu mevzuunda ellerini taşın altına sokmuşlar bir güzel. annelerine kuru pastalar yaptırmışlar, kolamızı gazozumuzu almışlar, etiketler hazırlayıp biz söylemişiz onlar isimlerimizi yazmışlar... baloncu bulup getirmişler, her birimize birer uçan balon tedarik etmişler... afferim dedim, pek mutlu oldum şahsen.

    tanım 4: 4.5 yıldır görmediğimiz arkadaşlarımızla karşılaşıp, eski sınıflarımızda gezinip eski sıralarımızda fotoğraf çektirdikten ve hocalarımızın daha biz ağzımızı açmadan isimlerimizle hatırlamalarına şaşkınlığımızı attıktan sonra okuldan çıkarken, beni neredeyse ağlatacak olan okul.

    x bir sosyal bilimler hocası, dagny ile karşılaşır...
    - oo hocam merhaba
    - dagny taggart 2002 11 tm a istanbul hukuk. bitti mi bu sene?
    - nası yani!

    tanım 5: çok güzel arkadaşlar edinilen okul.

    lisedeyken çok sevdiğiniz ama şimdilerde yaşayıp yaşamadığını bile bilmediğiniz arkadaşlarla görüşüp yemek içmek ne de keyifli, ne de güzelmiş...

    eskiden dershaneler, deneme sınavlar, kimden özel ders aldğımız... filan konuşulurdu.
    şimdi stajlar, şehirler, kurulan işler... konuşulur olmuş.

    eskiden kim kiminle çıktı, "ahuahuahua abi kızı nası götürdüm ahuahuauhaua" ya da "ekiekieki bitti çocuk, kaldı orda. ekiekieki" gibi şeylerden bahsedilirdi,
    şimdi o arkadaşlarımız nasıl da deli gibi aşık olmuş.

    7 yılını geçirdiğin insanlardan kopamıyorsmuşsun; liseden sonra hiç görüşmemiş bile olsan, bu aradaki dostluğu zerre kadar etkilemiyormuş.
    çünkü beraber büyümüşsün.

    lise güzelmiş.
    gerçekten.
  • sanırım resmi olarak ismi artık çeaş anadolu lisesi olarak geçen, 2007 yılında mezun olduğum lisem. çeaş tatil köyü olarak bilenler de mevcuttur.
  • erkek lisesinde ikame eden süper lisenin anadolu lisesi olmasından sonra adının seyhan anadolu lisesi olarak değiştirmesiyle mevzu bahis olan "çeaş seyhan anadolu lisesi" nin ismi de "seyhan çeaş anadolu lisesi" olarak değiştirilmiş bulunmaktadır. ayrıcı 2003 yılı itibari ile bu okuldan mezun olan öğrencilerin okullarını ziyaret etmesi durumunda kendi hocalarının yüzde seksenini görememesi ihtimali mevcuttur zira sözü geçen hocalar bir bir sonbahar yaprağı gibi gazel olmuştur.
  • artık ç.e.a.ş anadolu lisesi olarak anılmaktadır. üniversiteden nefret etme sebebidir. *