şükela:  tümü | bugün
  • aslinda celiski diyince yok boyle bi$ii??? demesi olayi cok guzel acikliyordu ama dayanamadim.. yani var ki buradasiniz su anda ama yok boyle bi$i diyor sozluk ki iste bu bir celiski..
  • "seviyordum ama, ne yapalım.
    bir sabah uyandım ve
    saçlarımı kendi rengine boyadım."
  • radyomda şu dakka çalmak zorunda olduğum için çaldığım lakin hala şokunda olduğum tam manasıyla duygusal durumumu anlatmakta olan enteresan bi gülşen şarkısı..bu kadının bigün bi şarkısını beğeneceğim aslaa aklıma gelmezdi..ee işte mukadderat

    sözlerinide yaziim tam olsun cümle alem görsün ne haldeim.

    zaman öyle akip gitmis
    bir bakmisim sabah olmus
    farketmedim düsünmekten
    yanlisligi aramaktan

    nasil düzelir bu iliski
    sana olan askim tükenmisken
    beni mahvetti bu celiski
    ayrilmam lazim senden

    bilemiyorum becerebilecek miyim seni üzmeden bu isi
    sen de az cok farketmissindir bendeki degisikligi
    seni seviyormusum gibi rol yapmak bana yakismaz
    dilerim anlarsin umarim ayrilik sana cok koymaz

    ister ah et ister kin duy
    kendine göre haklisin
    adimi kötü an sonumu elinle yaz
    sen de bir gün anlarsin

    dilerim anlarsin umarim ayrilik sana cok koymaz
  • düşüncelerin birbirine, peş peşe, çelme takma yarışı.
  • gülşen'i benim nazarımda gülşen yapan efsane parçasıdır.

    kimseye yaşatmayın yahu böyle çelişkiyi... herkes ana kuzusu be...
  • insan kimi zaman yahut hayatı boyunca davranışlarında ankara gibidir de tektir, heptir ve hiçbir karşıtlık-zıtlık barındırmadan yekpare çıkar karşınıza.. bütününü ve nasılını yakalamak kolaydır.. işte bu yüzden ankaralılar başka bir şehre kolay kolay alışamaz..

    insan kimi zaman yahut hayatı boyunca davranışlarında izmir gibidir de kendi içinde karşıtlık ve zıtlıklar barındırsa bile napıp edip yekpareliğine inandırır-ikna eder sizi.. ama bir karşı yakası hep mevcuttur ve ya kenardan dolanarak yahut bir araca binerek öte yakaya ulaşabilirsiniz.. işte bu yüzden izmirliler başka bir şehre kolay kolay alışamaz..

    insan kimi zaman yahut hayatı boyunca davranışlarında istanbul gibidir de ikiyakası bir araya gelmeden çelişki yığını olarak çıkar karşınıza.. zıtlık ve karşıtlık abidesi bu şehirde bir araca binmeden yahut köprü kullanmadan, hani bir taraftan vazgeçmeden, onu hepten karşınıza almadan öteye ulaşmak mümkün değildir.. ama istanbulu istanbul yapan da iki yakası, ortadan ayrılmışlığıdır.. işte bu yüzden istanbullular başka bir şehre kolay kolay alışamaz..
  • mor ve otesisarkısı

    çelişkili bir düzlemde duygularıyla ortada,
    düşününce eski olmayan insanlarla
    parça parça,
    bir görünür bir kaybolur

    öykülerim hep bilmece,
    gözlerim maskara, özlemim durgun
    "belki bir gün.." deyince, teslim olunca ellerine,
    en yakınımda sen olunca

    ürkütücü bir rüya, ellerimden akıp gelen,
    şehvetinde saklı bezginliğim
    karanlıktan korkutan, gözlerinden ateş saçan
    son sözünde (saklı) sanki yalanların
  • atm'den para çekmek için sıra beklerken, en öndeki adamın, parasını alıp kartını çıkarmadan gitmesi, arkasındaki adamın bunu farketmesi ama adamı uyarmaması, bir arkada ve son sırada bulunan sizin bunu farkedip ne yapacağınızı bilememeniz ve kartını unutan adam yavaşça uzaklaşmaktayken, farkettiğinizi anlayan öndeki adamın dönüp "sus" işareti yapması ve anlamlı bir bakış atması.
  • gülşen'in erol köse ile ilşkisi ortaya çıkıp da şirketten ayrılması nedeniyle klip gelmemiş yurtta aşk albümünün en güzel şarkısı.
  • hayatın ilerlediği yolun adı. çelişki otobanı.
    birbirinin zıttı olan her kavram birbiriyle çelişir. insan da bu yolda ilerler.

    iyi kötü
    geçmiş gelecek
    huzur kaos
    beklemek yetinmek
    .. ..
    .. ..

    sonu gelmeyen ve her dilde ayrı ayrı ifade edilen bu kavramların toplamı hayatı verir. insan bu ikisinin ortasından ileriye doğru giderken aynı anda hem sağda hem solda olmak ister. bazen hiçbiri olur bazen hepsi. bukadar yükü kaldırarak yolun sonuna varamayacağını anlayan insan seçmeye başlar.
    ben iyiyim, sen kötüsün. ben şansızım, sen mutlusun.
    hepsinin toplamı araftır.
    çelişki tanrı'nın cennet ve cehennemiyle başlar. insana yetki vermeden sorumluluk vermesiyle son bulur. insansa bu dengesizlik için de ayakta kalmak için çırpınıp durur.
    korkutucu resimlerle, filmlerle tarif edilen araf ve tahmin edemeyeceğimiz heyecan ve estetiği bize sunan dünya aynı yerdir.
    insan bu çelişkilerin üzerine çıkıp neden sorusunu sormayı bırakıp, yaptığı seyahatleri duygusal boyuttan fiziksel boyuta taşıdığı oranda mutlu yaşayacak ve gülümseyerek ölecektir.