şükela:  tümü | bugün
  • en çok class3 ortodonti vakalarında yapılan ameliyatlar bu sınıfa girer. ayrıca kist,tümör,travma tedavilerinde ve estetik amaçlarla da pek çok çene ameliyatı yapılmaktadır.
  • 1 sene önce geçirdiğim ameliyattır. çene bozukluğunuzu giderir, ancak süreç çok ama çok zordur. aynı anda ortodonti tedaviside görüyorsanız hele, bu işe başlamanızdan itibaren 2 seneyi çok rahat geçiremeyeceğinizi garanti edebilirim. ancak, sonuç beklediğinizin bile üstünde olabilir.
    neyse fazla ortodontiye girmeden, tecrübelerimi paylaşmak isterim.(çift çene ameliyatı geçirdim bu arada, ağzım kapanmıyodu)

    en önemli aşama tabii ki de doktor seçme olayı. bi kere her estetik cerrah ya da diş doktorunun yapabildiği bi ameliyat değil. ve hataya açık bi ameliyat hiç diil, çenenizi kırıp normal formatına sokuyolar neticede. ameliyat(benimki en azından) 9 saat sürüyor ve 1 gece yoğun bakımda kalıyosunuz. 2 senenin en zor gecesini burda geçirdim ben.

    diğer önemli olay yemek. zira 6 hafta kadar alt ve üst dişlerim birbirine bağlı olduğundan yemek yeme olayı yemek içme olayına dönüşmüştü. bütün besinler en sıvı ve pürüzsüz şekilde hazırlanıyodu (blendır ve süzgeç sağolsun). ilk başlarda hangisinin çorba, hangisinin ana yemek olduğunu soruyodum ama son günlerde hepsinin tadı aynı gelmeye başlamıştı. ve bu süreçte yemek olayınız ve kilo kaybetmemeniz çok önemli. sık sık bişiler yemelisiniz, pardon içmelisiniz. bir de ben hergün içinde bütün besinleri barındıran sütlerden içiyodum (bkz: ensure), hem kalorisi fazla hem de ayrıca vitamin hapı almanıza gerek yok. hap demişken, bu süreçte aldığınız bütün haplar ezilip dövilerek toz formatına getirildikten sonra meyve suyuyla karıştırılıyodu, ben de öyle içiyodum.

    haftada 1 kere ortodostime gidiyordum, ve alt-üst dişlerimi birbirine bağlayan lastiklerimi değiştiriyordu. ağzımdaki lastikleri çıkardığında yaklaşık 1 saat yenisini takmıyordu ve bende böylece gerçekten yemek yiyebiliyordum. gerçekten yemek derken aklınıza beef stragonof gelmesin. bi kere insan 1 hafta bişey çiğnemeyince, çene kaslarınız çalışmayı unutuyo. yapabildiğiniz tek hareket ağzınızı kapatıp açmak. onda da ağzınızı çok fazla açamıyosunuz, kaşığın içindeki yemeği ağzınıza boşaltabiliyosunuz diyelim. böyle anlatınca çok zevkli gelmiyo ama bu süreçte dört gözle beklediğiniz haftalık ritüeliniz oluyo.

    onun dışında ağzınız kilitliyken (hep bu tabiri kullandım ben) sürekli olarak dudaklarınızla egzersiz yapmanız gerek. ama ameliyatınızın ilk günleri değil. zaten ben, ameliyattan 1 hafta sonrasına kadar yazarak derdimi anlatıyodum. biraz biraz konuşmaya başlayınca yapmaya başladım.

    diğer bir önemli aşama da aile-arkadaş desteği.anormal yüzünüz şişiyo, ben ilk kendimi aynada gördüğümde üstüme alınmamıştım o kadar şişiyo. ve çok çirkin bişeye dönüşüyosunuz. işte arkadaşlarınızın devreye girdiği yer.. zira ben yakın çevreme kesinlikle kimseyi görmek istemediğimi söylemiştim ve fakat beni kimse dinlememiş, dahası hiç yalnız bırakmamışlardı. hiçbiri de iğrenç görünüyosun noooldu sanaaaa dememişti. yani mümkünse densiz ve dandun konuşan arkadaşlarınıza söylemeyin.

    şimdi ki durumum ise şöyle, şu anda ağzımı kapatabiliyorum, yemek yemem, konuşmam rahatladı. pişman diilim yani :)
  • sonu -ktomi olarak biten türünün tüm hatunlarca yapılması çok hayırlı olabilecek biçki dikiş faaliyeti.
  • bundan on yıl kadar önce kuzenim olmuştu bu ameliyatı. ailece çeneleri çok öndeydi, çılgın korsan jack gibi o yüzden ameliyat olmuştu. ziyarete gittiğimizi hatırlıyorum evlerine, kızcağızın ağzını zikzak lastiklerle kapatmışlardı. hiçbir şey yiyemiyordu -sadece çorba içiyordu ağzındaki daracık aralıktan- , derdini yazarak anlatıyordu. bir buçuk ayda sekiz kilo kaybetmişti. şimdi arkadaşım olacak bu ameliyatı, yine aklıma geldi o ziyaret. çok nahoş bir şeydi kısacası, kimsenin yaşamasını istemem bunu. olacak herkese de kolaylıklar dilerim.
  • türkiye'nin başına musallat olan zürafa kılıklı yalancı hırsız katilin ihtiyacı olan cerrahi müdahale.

    .
  • 5 gün önce çift çene ameliyatı adı altında geçirdiğim operasyondur kendisi.

    ameliyattan önce kendimi korkutmamak maksadı ile ne internetten ne de sağdan soldan bilgi toplamadım ama herkes benim gibi düşünmeyebilir diye tecrübelerimi yazmak istiyorum.

    süreç aslında 4 sene önce ilk kez tellerimi takmamla başladı, 2 yıllık tel tedavisi sonrası bu ameliyatı olacaktım ama çok zor bir ameliyat olmasından dolayı vazgeçip telleri çıkarttım.

    ardından yaklaşık 7 ay önce tekrardan 3 ayda bir kontrole gittiğim ortodontistimle beraber ameliyatı olmaya karar verdim ve 2. tel tedavime başladım. tel tedavisinin maksadı sizin dişlerinizi ameliyattan sonraki çene pozisyonunuza göre ayarlamak, o yüzden tel tedavisi olmadan bu iş olmuyor.

    9 şubat günü sabah 8'de ameliyata alındım, benim için en zorlu süreç, ameliyata hazırlanma odasında soyunmamla, uyutulmam arasındaki süreç oldu, ciddi manada korktum. burada doktor faktörü çok önemli, doktoruma çok güvendiğim için ameliyat odasında onu görür görmez rahatladım ve kendimi anestezistin kollarına bırakıp uykuya daldım,

    narkozun etkisine girdikten sonra ve uyumadan önce ağzımdan çıkan son sözler şunlar olmuş; ''kendimi türk doktorlarına emanet ediyorum''

    ameliyat yaklaşık 6 saat sürdü, odaya çıkartıldığımda saat 15 olmuştu bile. şimdi şöyle ki bu ameliyat sonra 5-10 yıl içerisinde çok ilerledi, ayrıca doktorunuz da ciddi manada önemli çünkü hata kabul etmeyen bir ameliyat, yıllar önce insanların dudaklarını dikme durumuna bile geliyorlarmış konuşmasınlar, çenelerini hareket ettirmesinler diye, ama ben odama alınıp narkozun etkisinden çıkmaya başlayınca yarım yamalak da olsa konuşmaya başladım, insanlar beni anlamasa da konuştum hahah.

    ameliyat olduğum günün gecesinde çorba ve hoşaf içebilecek durumdaydım, tek sıkıntı dudaklarınızı hissetmiyorsunuz ve yemek dökülebiliyor.

    yüksek miktarda ağrı kesici alıyorsunuz damardan, 2 gece kaldım hastanede ve pek ağrılı bir süreç değildi. ameliyathanede 7 saat yatmamdan mütevellit götümde büyük bir ağrı vardı, en büyük problem buydu diyebilirim.

    ameliyat olduğum günün gecesi yürüyebiliyordum, tabi ki babamın yardımı ile, 2 gece hastanede geçirdikten sonra taburcu oldum ve eve geçtim. 3 gündür yataktayım, en zor işlerden biri ağız temizliği, gargaranızı, diş fırçalamanızı sakın aksatmayın 1 hafta sonra çirkin bir görüntüyle karşılaşabilirsiniz, zor da olsa yapın.

    ağzımda 3 tane lastik var şuanda, o da ayrı bir sıkıntı, bir tanesini yemek yerken çıkartıyorum sonra geri takıyorum. çorba, hoşaf, yoğurt, puding, püre tarzı şeyler yiyorum şuanda.

    yaklaşık 4 sene önce olup bitirmem gereken gecikmeli bir ameliyat oldu ama iyi ki karar verip bıçak altına yatmışım, dişlerimin pozisyonlarının farklarını hissediyorum ve büyük kolaylık olacak ileriki yaşamım için.

    henüz 5 gün oldu, ciddi bir sıkıntı dediğim gibi yaşamadım, ağrı kesici hap ve antibiyotik kullanıyorum gün aşırı, aç kalmamaya çalışıyorum, temizlik önemli, dayanılmayacak bir ağrı yok. gelişmeleri sizlerle paylaşırım.

    ameliyatı düşünenler ama tereddütleri olanlara sözüm, eğer sizinle ilk 1 hafta ilgilenebilecek bir yakınınız varsa, başka bir şeye ihtiyacınız olmayacak, 7 saat fazladan uyuyup biraz az yemek yiyeceksiniz o kadar.

    edit: entry'e eklemeler yapmayı zamanında unutmuşum ama zaten her hafta bir yazar mesaj attığı için bir şekilde cevap veriyorum. yine de en çok merak edilen bir kaç noktayı eklesen iyi olacak.

    1. evde yatış yaklaşık 7 gün sürüyor, sonra sokağa çıkabilecek duruma geliyorsunuz.
    2. 30 gün sonra artık iyileşmiş sayılırsınız, çok büyük bir oranda eski hayatınızda dönmüş oluyorsunuz.
    3. 6 ay geçtikten sonra ise ameliyat hiç olmamış gibi tamamen eski ağız, kemik sağlığınıza kavuşmuş oluyorsunuz.

    üzerinden 3 yıl geçti ve iyi ki yaptırmışım dediğim bir ameliyat bu. korkacak gerçekten hiç bir şey yok. stres olacaksınız tabi ki ama sonucu buna değecek. ameliyattan yaklaşık bir yıl sonra tellerimi de çıkarttım ve brand new çenem ve dişlerim ile gayet mutluyum *. tavsiye ederim
  • ameliyatı 4 sene önce olmuş biri olarak (hem üst , hem alt çene) yardım edebileceğim konu.

    üst damağımda darlık vardı benim. ufakken uzaylı gibi gezmeyeyim diye ailem sonra hallederiz demiş. bu yüzden ağzım kapanmıyordu. üst dişlerim alt dişlerimin arkasında kalıyordu. ve ay yüz dediğimiz çene yapısına sahip oluyordunuz. alt dudak biraz önde. üst çenem üç yerden kesildi genişletildi ve öne alındı. alt çenem de geriye. ameliyat 7 saat sürdü.

    - 10 gün pipetle beslenip konuşamayacaksınız
    - 25-30. güne geldiğinizde hafiften püre yiyeceksiniz.
    - 30 gün katı ile beslenmicem , kesin kilo veririm diyorsanız yanılıyorsunuz. öyle olmuyor.
    - sonucu gördüğünüzde çok şaşıracaksınız. bazıları " bu ben miyim " diyebilir.
    - çiğnemek nedir öğreneceksiniz. çünkü ben daha önce istemeyerek olsa da çiğneyemiyordum pek fazla. bu da mide sağlığınıza ve kilonuza iyi gelecek.
    - evet , bir çene ameliyatının bu kadar faydası var.

    edit: her doktorun farklı bir süreci olabiliyor. bu ameliyat zorlu bir süreç. çok da riskli bir ameliyat. doktorunuzu kesinlikle iyi seçmelisiniz. sakın asistanlara falan böyle bir ameliyat olmayın. ameliyatı olalı 7 sene olacak ve hiçbir sorunum yok.
  • dun sabah cift cene versiyonunu oldugum ameliyat turu. bunun arastirmasini yaparken filan bayagi bir stresliydim, ameliyata hazirlik sureci tam tamina 2 yil surdu.

    on bilgi; iyilesme surecinde ara ara sozluge bilgi girecegim. ameliyati turkiyede degil kanada'da oldum; orthodontik tedavinin de tamami kanada'da. dolayisi ile turkiye ile farkli kosullarda bir surec yasiyor olabilirim ama turkiyeden duyduklarim gayet ayni tecrubeler. isyerinden 5 hafta izin almis durumdayim ki dogru duzgun iyilesme surecine odaklanabileyim.

    ameliyat oncesi son gun:
    igrenc bir panik hali, ne yiyecegim ne icecegim tripleri ve ameliyatin getirecegi belirsizlik sebebi ile cilgin bir stres yasiyordum.

    ameliyat gunu:
    ameliyat icin sabah 6 da hastanede olmam lazimdi. 6 da giris yaptiktan sonra 8 e kadar check-in islemleri, ameliyat icin ıv hazirligi ve beklemeyle gecti.
    ameliyata girerken zaten onceden tanidigim cerrah takimin diger uyelerini tanitti, sonrasinda ee is nasil gidiyor filan derken hop yok oldum gittim zaten.

    ameliyat 3 saat civari surmus; ameliyat oncesinde orthodontik tedavi icin invisalign kullaniyordum (telden farkli), dolayisi ile dislerde tel olmadigi icin dis etinden dis koklerinin arasina vida takilmasi planlaniyordu ki elastik bantlar tutturulabilsin. hosuma giden bir opsiyon degildi, ancak dis teli de takmak istemedigimden onay verdim buna.

    her neyse, uyandigimda hemsirelerin 'exexex ameliyat bitti su anda uyaniyosun sakin ol' cumlelerini hatirliyorum. sonrasinda hayvani bir mide bulantisi ve sonrasinda 'kusacak misin' sorulari esliginde "oeeooeeehee yeeees" sozleri esliginde kusmaya basladim; hic hos bir baslangic olmadi tabii uyanma evresinde. allahtan narkozun etkisi ile hayal meyal hatirliyorum da travmatik bir evre olmadi cok; bayagi bayagi mide bulantisindan yamulmustum.

    2 saate yakin bir sure yogun bakim unitesi gibi bir alanda kaldiktan sonra beni normal odaya gecirdiler; bunun yaninda mide bulantisi 6-7 saat daha devam etti; taa ki farkli bir hemsire gelip 'aa gravol verelim sana' diyip iki yudumluk ilaci verene kadar... bu surecte agzimi acip kapatabildigimi hatirliyorum, daha once bu ameliyati olanlardan ogrendigim kadari ile bazen doktor elastiklri birkac saat sonra takiyor; benim de oyle oldugunu dusundum.

    ameliyat ustunden 10 saat civari gecmisti; bu sirada birak agzin elastikle kapanmasini, bayagi bayagi konusuyordum cevremdekilerle yamuk yumuk da olsa. gelen yemeklerin cogu pure seklinde yemeklerdi sividan cok. sonrasinda hemsireye elastiklerin ne zaman takilacagini sordum, hemsire ise saskinlikla bana bakip 'aa sende elastik takilicak vida yok ki' filan demeye basladi. lan insan nasil unutur vida takmayi bir ameiyatta diye panik yasamaya baslamisken doktor arandi ve ameliyat surecinde vida takmaya gerek duyulmadigini ogrendik.

    biraz sok oldu acikcasi, daha once vida ya da telsiz boyle bir ameliyatin yapilabildigini bilmiyordum..

    neyse, o gece biraz sancili gecti sonuc olarak agri ve mide bulantisi acisindan. bu noktada cift cene ameliyati oldugum icin burun yamuklugum da duzeltilmis oldu; ki ameliyattan ilk uyandigimda cilgin gibi nefes aldigimi ve buna sasirdigimi hatirliyorum. sonrasinda gece boyunca o guzelim nefes alan burun kurumus kan nehrine dondu; tum gece nefes alamadan gectiginden dolayi rahat uyumak gibi bir durum da soz konusu olamadi tabii ki. bol bol muzik, podcast, icecek icip durdum kahvesinden cayina, meyve suyundan suyuna.. doktorun dedigi sey (en onemli sey) hayvanlar gibi sivi tuketmekti; ki en basindan beri onu yapmaya calisiyorum.

    ameliyat sonrasi 1. gun:
    farkettim ki ne zaman ayaga kalktam burnum kaniyor.. neyse bu giderek azalsa da hala gecmesi. su an 1. gunun aksamindayim ve eve geldim; surattaki sisme ortalama duzeyde ancak ilk gun suratta maske (ceneden yukariya cirt cirtli bir serit seklinde) oldugundan ve bu maskede buz koyacak cepler oldugundan her 20 dk da bir buz konuldu. bugun de maske zorunlu olsa da buz zorunlu degil. yarin aksama kadar maske suratta kalacak, buz da opsiyonel.
    kisacasi 1. gundeyim ve corba filan iciyorum rahatlikla siringasiz bilmemnesiz cunku agzimda vida ya da elastik yok. doktor ile 6 gun sonra gorusecegim ve cidden merak ediyorum nasil oldu da vidaa ihtiyac olmadi diye. hemsirelerin dedigine gore cift cene ameliyatlarinda cene one/geriye alinirken calisilan cenenin yapisina gore degisen birseymis.

    doktorun ilk dedigi seyler:
    -hayvan gibi sivi tuket; ne zaman bos kalirsan sivi tuket. cok tualete git ve cok su ic.
    -ilk haftadan itibaren cignemeden yiyebilecegin tum yari-kati seyleri yemeye calis; pure, yumurta gibi dilinle dolandirabilecegin seyleri ye. taneli corbalari hizlica blenderdan gecirip ayni sekilde ye.
    -ilaclari aksatma.
    -ne yaparsan yap cigneme; en en en onemli kural bu. 1 ay-6 hafta arasi boyle bir kural olacak gibi.

    ilerki gunlerde guncelleme yapacagim, umarim hersey iyi gider ve su an geciren, gecirecek olan herkes icin sancisiz bir surec olur.
  • su entry'den sonra update:

    ameliyat sonrasi 4. gun:
    surattaki sislikler 3. gun itibari ile zirve yapti, 4. gun itibari ile de hala suratta tam takim duruyor.
    bugun itibari ile tikanik burunda acilma olmaya basladi; ki bu benim icin su an hayat kalitesini artiran cok cilgin bir gelisme. acik burun olmadan insanin nefes almasi bayagi bir zorlasiyor boyle bir durumda. buna ragmen burna hala dokunmam yasak, cunku ust cene uzerine calisirlarken burnu da az hirpalamadilar adamlar.

    surata buz basmayi da dun itibari ile biraktim, biraktigimdan beri cok agir bir derecede yanaklarimda baski hissediyorum varolan siskinlikten dolayi. bu baskinin zamanla yanaklardan boyna dogru indigini hissediyorum. sislik disinda su ana kadar bir morarma olmadi; sadece enerjisizlikten goz altlari biraz mor gibi.

    onun disinda yemek biraz daha kolaylasti, artik komple sivi seylerin yaninda siviya daha yakin halde puding filan yiyebiliyorum. yasadigim yerde pek cok markette satilan son derece guzel corbalar var; onlar gunumu iyi kurtariyor su an icin. bir kac gun sonraki hedeflerim arasinda patates puresi, yumurta gibi urunleri tuketmek var. sanirim zaman gectikce ve su anki yemeklerden sikildikca daha farkli varyasyonlar denemeye baslayacagim ki yemek yemek iskence haline gelmesin. yemek yeme sureci de bekledigimden cok daha yavas; dolayisi ile yemek yerken kendime rahat bir 40-50 dk ayiriyorum cunku her yutkunusta ayri bir efor gerekiyor.

    bazen yutkunurken damagind hafif bir agri hissediyorum; sonra farkettim ki dilim vakum yapiyor ust damaga; ancak bunun farkina varmam biraz zamanimi aldi. agzimdaki yiyecegi yutarken duzgun bir pozisyonda oturmam lazim ki aci vermeden yutabileyim.

    cevrenizde 'aa oha' filan dicek tipler varsa uzak tutun bu patavastiz herifleri; en ufak bir kelime bile gununuzun icine sicabiliyor. dolayisi ile her haliniz ile rahat oldugunuz insanlari yakininizda tutun, bunu acik acik da soyleyin.

    birkac gune yeni update geliyor; tekrardan bu proseduru olmus ve olacak olan herkese gecmis olsun.