şükela:  tümü | bugün
  • calinti arabalarin butun olarak girip parca pincik olarak baska yerlere satildigi dukkanlarin adi. yanlis yerde araba park edilmis arabalarin son duragidir genellikle.
  • (bkz: lojack)
  • türkçe ismi küçük çırak olan, yönetmenliğini ramin bahrani'nin yaptığı, 2007 yapımı abd filmi. ayrıca 2008 abd bağımsız ruh ödülleri: gözünüzü ayırmayın ödülü'nü kazanmıştır.
  • new york, astoria da bi otomobil sanayiide calisan 12 yas civari alejandro ve ondan az buyuk ablasinin hayatta kalma savasini anlatan bir film. 'ramin bahrani' nin man push cart tan sonra cektigi , ayni yolun yolcusu, bagimsiz ruhlu, temiz bir film kendisi. sosyal dertleri var, oralar tanidik, ama bir kamera kullanimi var ki, o cok dikkate deger bir durum olusturuyor. uzun plan sekanslar acayip iyi isliyor, oyle ki hem belgesele yakin ama bir yandan cok dramatik bir anlatim olusturmus yonetmen kisisi. alejandro'yu oynaya eleman profeyonel aktor falan degil ama bomba gibi oyun cikartmis. acayip kuvvetli bi ifadesi var cocugun, takilip kaliyorsunuz. bi de o kadar kapali ve endustriyel bir mekanda bu kadar kisisel, yakin, ozel bir atmosfer olusturmak her babayigidin harci degil. tek problemi nacizane, duygusal gecisi saglayamio karakterlere. daha cok izleyici konumunu objektivitenizi kaybetmeden korumak durumunda birakiliyorsunuz. ha dersiniz ben istemiorm duygusal karakter baglantisi, ozman hic bi problemi yok derim. hd cekilmis film ama blow up i o kadar acayip ki, kesinlikle anlamak mumkun degil dijital oldugunu. peter sollettin raising victor vargasin yakin akrabasi, genc bir sinema. helal.
  • new york'ta film egitimi gormus ramin bahrani'nin spirit awardlu filmi. alejandro'yu oynayan cocuk "normalde annem de var babam da, okuluma da gidiyorum" diye aciklamada bulunmustur, yaptigi kadar da var - fazlasiyla gercekci cocugun oyunculugu filmde. yonetmen profesyonel olmayan oyuncularini burunlarinin dibinde hd kamerayla cekmek ve kamera onu belgesel modeli rahatliklarini saglamak icin 6 ay boyunca cocuklari kamerayla izlemis, hayatlarinin bir parcasi haline getirmis mercegi. sanayideki is sahipleri gercek hayatta da oralari isletiyorlar, yonetmenle kanka olmuslar cekimler baslamadan bile once, alabildigine queensliler. taze olmasina taze ve anlatimi sectigi yolda kuvvetli, ama sarmalayamayan, kucuk emrah temasi yazik ki pseudo-belgeselci kamerasini zaman zaman golgeleyen bir film.
  • (bkz: chop chop)
  • sonunda kimsenin zengin olmadığı bir "slumdog millionaire". ramin bahrani bana kalırsa man push cart'ın üzerine bir taş daha koyuyor, özellikle olayın gerçekçilik kısmını omuzda kamera olayına indirgemeden istismarsız, sakin yönetimiyle yapıyor. (bilhassa açılış sahnesi muhteşem.)

    aslında gerçekleri yüzümüzü tokat gibi de çarpmıyor bilakis didaktikliğin dışına çıkarak doğal bir şekilde anlatıyor ve muadili filmlerden ** kat be kat daha etkili oluyor. bu arada filmi sevenler için nacizane tavsiye: (bkz: killer of sheep)
  • sinema beğenimi kökten değiştiren veya keşfetmeme önayak olan bu filmin bendeki yeri eşsiz. ramin bahrani kesinlikle bütün filmleri seyir defterine eklenecek bir yönetmen. hikayelerin, kurgunun ve sinema üslubunun bu kadar başarılı, sade, samimi olması mümkün mü?

    2007 yılı iff'sinde, kendisinin katılımıyla yapılan gösterimde izlemiş akabinde yönetmenin söyleşisini dinlemiştim. 'amerikan bağımsız sineması'nın adını sanırım o gün duydum. o günden beri de; gişeden, gösterişten başka/bağımsız bir derdi olan sinemaya ilgi duydum. hikayelerin tutan formüllerle değil; yaratıcılık ve deneyci bir heyecanla üretilip çekildiği bir sinema.