1. igrenc ve bulaskan sey veya kimse
  2. bireyselliğin dibine vurulduğu* zamanlarda akla gelen kelime.
  3. adilik, pislik yapan kişi.
  4. çirkef: is. far. çirk-ab, cirk = kir, ab = su.

    1. pis ve bulanık su.

    2. s. mec. > igrenç ve bulaşkan şey veya kimse.

    tdk türkçe sözlük (yeni baskı), cilt i, ankara 1988, s.313.

    ****

    çirk, f. i. : kir, murdarlık.

    çirkâb, çirkâbe: çirkef.

    çirkâbe efşan: f. s. çirkef saçan.

    çirkâlûd: f. s. : murdar, bulaşık.

    çirkin: f. s. : güzel olmayan.

    çirknak: f. s. kirli, kir içinde.

    f. : farsça.

    osmanlıca türkçe sözlük, mustafa nihat özön, inkilap kitabevi, 8.b., mart 1997, s. 146.
  5. çirkef.

    kendisine usluplu sata$ildiginda, ya da kendisine herhangi bir nedenle sata$ildigini du$unen, varsayan, bir kimsenin uslup yoksunu olarak kufure varabilecek denli duzeysiz ve cogun kininsiz deve'kinî sitmali zincirleme kar$i saldirilari.
  6. bu özelliğe sahip kişiye asla vicahen söylenmeyen, gıyabında kendisinden bahsedilirken kullanılan nahoş kelimelerden bir tanesi.
    (bkz: densiz)

    zira "sen çok çirkef bir insansın" şeklinde bir cümle yoktur. tıpkı "lütfen denli ol" denilmediği gibi.

    (bkz: tıpkı)

çirkef hakkında bilgi verin