şükela:  tümü | bugün
  • bazı insanlarda bulunduğuna inanılan yetenek.

    ben de bunlardan biriyim. iki yaşından da önce keşfedildi çizebilme özelliğim. anasınıfında arkadaşlarım yamuk ayaklı dikdörtgen adamlar çizerken ben her resmime helikopter çiziyorum diye öğretmen annemi çağırıp beni birilerine göstermelerini söylemişti. ben bunun bir yetenek olduğunu düşünmedim hiç çünkü hiçbir zaman bir vazo ya da çay bardağı çizmeyi beceremedim. hala bir burnun üstüne iki göz çizmeme şaşırırlar. ben de onların çizememesine şaşırırım. her gün onlarca surata bakıp da kulakla gözün yerini bilmeyen insanlar dünyanın oksijenini tüketiyor işte.

    çizim yeteneği diye bir şey yoktur, gözlem yeteneği vardır. bir kağıda adınızı yazabiliyorsanız kalem bir şeyler çizme yetiniz var demektir. ağaç yerine topitop, basit bir yüz yerine balon çiziyorsanız ya gözünüz bozuk, ya da occipital lobunuz hasarlıdır.
  • teknik çizim yeteneğine sahip biri olarak sinirimi bozan yetenekliler grubu insanlarıdır. teknik çizime o kadar yetenekliyim ki mühendis babam üniversitedeki 9 ff dersi es geçip ''resimden kalmışsın aferin'' diye acı acı laf sokmuştur.

    not: 7 buçuk yılda mezun oldum.
  • ne güzel bir ses, ne analitik düşünebilmek.. dünya üstündeki en kral yetenek çizim yeteneğidir. yanında bir de bonusu vardır, yaratıcılık.

    yetenek sahibinin yanına oturursun, bir şeyler çiziyordur ama afedersin bok gibidir önceleri. zamanla iki çizik atar, aptal bir gülümsemeyle izlemeye koyulursun o andan itibaren. o aptal gibi gördüğün resim iki çizikle senin için şahesere dönüşür, afallatır adamı.

    sen bir surat çizerken önce kafa çerçevesi yaparsın mesela. yetenek sahibi gözlerinden başlar çizmeye. kafa çerçevesini hiç çizmez, kendiliğinden oluşur. sen bir gazla adamın yüzüne gölgeleme yapayım dersin. çizdiğin adam zaten adamdan çok tanımlanamayan bir yaratığa benzerken eline tanımlanamayan siyahi bir yaratık geçer. yetenek sahibinin "çiziktirdiği" resimse gölgelendirmeden sonra siyah beyaz karizmatik bir al pacino "fotoğrafına" dönüşür.

    aptal ifadenizi takınır ve resme hayretle bakarsınız çünkü gördüğünüz resim değil al pacino'nun şu fotoğrafıdır.
  • kitapların çizimlerini yaptığım bir blog ile bunu yaklaşık 1 yıla yakın süredir gerçekleştiriyorum. sanırım dünya üzerindeki duyguların dışavurumunun en rahat yolu gibi bir şeydir bu eylem.