şükela:  tümü | bugün
  • aztec mitholojisinde bir toprak canavari
    devasa bir toprak canavari ki

    queatzalqoatl ile tezcatlipoca ona karsi savasirlar ikiye parcalarlar ve
    boylece parcalardan biri cenneti ve biride topragi/dunyayi olusturur

    birde ona tanrilarin annessi de denir (bkz: mixcoatl)
  • tenochtitlan'da heykeli cikarilmistir. bu heykelin gorevi, tapinagin tepesinde kurban verilen kisinin merdivenlerden asagiya duserken meydana kadar yuvarlanmasini onlemektir (bir tanrica heykeli icin ilginc bir gorev).
  • azteklerin anası.

    efsaneye göre obsidiyen bir bıçak tarafından hamile bırakılıyor ve ay tanrıçası coyolxauhqui ile birlikte güney semalarında yıldız olacak 400 erkek çocuğu dünyaya getiriyor. gökten düşen bir küreyi kemerine bağlayınca yine hamile kalıyor. savaş ve güneş tanrısı huitzilopochtli büyümüş ve silahlı olarak doğuyor. coyolxauhqui'yi ateşten bir yılan yardımıyla öldürüp kafasını gökyüzüne fırlatıyor. coyolxauhqui orada ay'a dönüşüyor.
  • aztek mitolojisinde tanrıların anası ve kuzey göğü ile yıldızların anasıdır.
    göğsüne (gökyüzünden) düşen bir tüy yumağından hamile kalmış (o zamanlar doğum kontrolü bilinmiyor tabii), sonra çocukları birbirlerini öldürmüşler falan.
    yılanlardan müteşekkil bir etek giyiyormuş, yanılmışım, bu bir nevii doğum kontrolü sayılır.

    kaynak: pantheon.org, kıçım.
  • solucanın böyüüü
  • bir aztek tanrıçası. 2,5 m yüksekliğindeki heykeli, mexico city ulusal antropoloji müzesi'nde sergilenmektedir. heykelin etekleri yılanlardan oluşur. ayrıca kafası yüzyüze bakan iki yılan başı şeklindedir. etkileyici bir yapıttır.
  • “kuşkusuz tarihteki en doğrudan ve en anlaşılır sanat eserlerinden biridir. hiçbir şey onun dehşetini hafifletemez.”

    tarih öncesi zamandan beri toprak tanrıçaları, bütün dünyada kültürlerin ikonografisinin ve öykülerinin yaratılmasında kilit bir rol oynamıştır. kayalara oyulan kadın figürlerinden temsili kuklalara, mozaiklere, karmaşık tablolara ve heykellere kadar, sanatta tanrıça temsilleri en eski ve en dayanıklı gelenekler arasındadır. birçok kültür de toprak ana figürü, yaşamı ve ölümü, doğal dünyanın ritmini temel olarak kutlar. kadın gücünü ve yaratıcılığını kutlamak için yaratılan sanat, doğum, yaşam ve ölümün birbiriyle ilişkili oluşunu anlamlandırmaya duyulan insani bir ihtiyaca güçlü bir yanıttır.

    aztek heykelcilerinin şaheseri sayılan aztek toprak tanrıçası coatlicue’nin anıtsal bazalt heykeli, toprak ana figürünün bu karmaşık rolünün güçlü bir örneğidir.

    1790’da mexico city’deki kazılarda çıkan bu eser simetriktir ve başlangıçta parlak boyalıydı. coatlicue, “yılanların eteği” anlamına gelen adını yansıtan ve çıngıraklı yılandan örme bir etek giyer; yılanlar, bir kolye, eş merkezli çemberlerden oluşan bir desen basılı bir kemer takar. kemerin ortasında bir kafatası vardır. tekrarlayan örüntü, ritüel yeniden sahnelemeyle yaratılışın tekrarlanabileceğine dair aztek inancıyla ilişkilidir.

    hem yaratan hem yok eden olarak doğanın bir simgesi olan tanrıça, en korkutucu biçimiyle tasvir edilir: başı kesik gösterilir; başının yerinde boynundan iki yılan çıkar. aztek sanatında fışkıran kanı göstermenin bir yoludur. yılanların başı birbirine dönüktür; her birinin bir çatal dili, dik bakan gözleri ve yalın dişleri vardır; hepsi birlikte tanrıçanın yüzünün yerinde büyük bir mask efekti yaratır. heykelin baş kesmeye, kana ve ölüme yaptığı görsel göndermeler, tanrıları yatıştırmak ve yaratıldık döngüsünü sürdürmek için insan kurban etmenin önemli olduğuna dair aztek inancını yansıtabilir. coatlicue’nin memelerinin bir kafa tasıyla yan yana konulmasıyla güçlendirilen bir kavram. kısmen kolyenin ve kafa tasının altında kalan insan görünümlü memeler, yüzlerce çocuk tarafından emilip kurutulmuş.

    heykel beceriyle yontulmuş; yılanların üzerindeki pullara ve tanrıçanın doğurduğuna işaret eden karnındaki yağlara kadar, ayrıntıya büyük önem verilmiş. heykel zemine yapışık değildir ve biraz öne eğiktir. muazzam korkutucu cüssesi özellikle vurgulanır.

    coatlicue, yıkıcı bir yanı olan tek toprak tanrıçası değildi. hindu ikonografisinde, benzer yıkım ve yenilenme simgeleri, ölümü, zamanı, cinselliği ve anne sevgisini yöneten kali’ye uygun görülür. hem iyilik sever ve anaç hem de korkunçve kaotiktir. resimlerde ve heykellerde, genellikle kafataslarından ve sayısız koldan oluşan bir çelenkle gösterilir. kollar, tam yaratıldık ve yıkım döngüsünü temsil eder. tuhaf dili, hunhar iştahı gösterir. beyaz dişleri de saflığı temsil eder.
hesabın var mı? giriş yap