şükela:  tümü | bugün
  • gündemdeki malum olay (bkz: uvey annenin cocuklara yaptigi akil almaz iskence) neticesinde eminim pek çok kişi hala yediği yemekten ettiği sohbetten keyif alamamaktadır.

    bu başlık altında bu tür olayları münferit olarak nasıl daha uyanık olup engelleriz diye konuşurken daha genel çözüm önerilerini de bulabiliriz diye umuyorum. en azından denemeye değer.

    öncelikle i.a olayında her ne kadar haber siteleri ismini yazmasada sağolsundan malum sosyal ortamlarda çocuğun adı ayan beyan zikredilmekte. bu postların ya da sayfaların kanun nezdinde kaldırılması sağlanmalı (nasılsa koca youtube u bile kapatabiliyoruz değil mi) hatta bu videonun ve diğer ifşa eden şekilde olan yazıları ihbar edebileceğimiz bir yer olmalı kanımca. ben seyretmedim ama okuduklarım kadarıyla çok ileri mahremine şahit olunuyor malesef. dediğim gibi ismi ifşa oldu ailenin yerlerinde olsam soy ismimi değiştirirdim. çocuk okul yaşına geldiğinde arkadaşları bir şey söyleyebilir arkadaşlarının velileri ah canım diye patavatsız şeyler söyleyebilirler vs.
    malum video bir farkındalık yarattı fakat atlatılmaya çalışılan bir acı tekrar gündeme geldi. herkes çocugu pamuklarla sarıp sarmalamak kucaklamak istiyor. hatta yapanlar var biri de gülben ergen. ben bunun çocuga faydadan çok zarar getirdiğini düşünüyorum . çocugun iyi olduğunu görmek vicdanı rahatlatmak amacıyla yapılan hareketler bunlar.
    ve gizli kalmış diğerleri. bu kısımda özellikle eğitimcilere büyük iş düşüyor. evet ufak okula gitmeyen çocuklara ulaşmak pek mümkün değil ama en azından okul yaşındakilere karşı farkındalıklarını arttırmalılar. okula gitmeyecek kadar ufak olanlara ise sağlık ocakları bir boy kilo takibi yapacaklar diyr ısrarla çağırıyorlar ya işte o sırada çocukları soyarak fiziki muayeneyi düzgün yapabilirler. anneye yada bakıcısına bazı sorular sorabilirler tavrı gözlemleyebilirler. dayak çok yaygın tespiti zordur belki ama biz daha çok düzenli fiziksel ve psikolojik şiddeti arıyoruz.

    bu başlık altında eğer geçmişinde bu tarz şiddete maruz kalanlar varsa onlardan da yardım bekliyoruz.

    edit: imla
  • çocuklara uzanan eller kirilsin diyerek destek verdigim dır. öz anne baba da olsa farketmez. kaldırdığı el cehennemin dibinde yansin.
  • genel ve büyük çaplı bir bir girişime yeterli maddi manevi lojistik imkanım yok (zaten bakanlıklar var)ama bireysel olarak yapabileceklerimi araştırmaya başladım. aslında bu konuya yıllar önce dave pelzer'in kendi çocukluğunu anlattığı a child called it"i okuyuşumla bir derece farkındalığım oluşmuştu. fakat gençliğin verdiği bir saflıkla gayet münferit olaylar olduğunu düşünüyordum. sonrasında da pek fazla düşünmemiştim.

    işe internet sosyal mecrasında bunu bizzat yaşayan yetişkinlerin kurdukları destek gruplarına üye olmakla başladım. teknik bilgi çok fazla ufkumu açmıyordu. oralardan edindiklerimi de ara sıra burada güncellemeye çalışacağım.

    istismarcıları diğerlerinden ayıran ortak özellikleri var mıdır diye bakıyorum ama bu konuda ortak özellikler bulabileceğimden pek emin değilim. bir de bunu yaşayan çocukların tipik davranışları var mıdır? bir yanıtı aynen aktarıyorum:
    "istismara uğrayan çocuk gülmez, ya da ben hiç gülmedim. ayrıca çok sessiz olurlar, muhtemelen uzun süre aynı kiloda kalırlar, yemek istemezler ya da basit bir yiyeceği favorileri olarak seçip hep onu yerler. baş ve gözler yere bakar sürekli. gözlerde keder kasvet vardır, yara izleri vardır." bu sadece tek bir kurbanın söyledikleri. eşelemeye devam edeceğim.

    not etmem gerekirse kimse burada kahraman olmaya , dedektifçilik oynamaya, ya da paranoya içinde yaşamaya çalışmıyor. hayır. sadece i.a olayındaki komşu, akraba, öğretmen, arkadaş, anne, baba olmak istememek var motivasyonumda. hepimiz şaşırdık nasıl anlamamışlar hiç mi duymadı bu komşular diye. işte o komşu ben olmak istemiyorum. ebeveyn de olmanın getirdiği vicdani yük ile yapabileceğim dahilinde olanları kendime sorumluluk addediyorum.
  • malesef ülkemizde "kadına şiddet" kadar ilgi çekmiyor çocuğa şiddet. çünkü o zavallı masumlar haklarını hiçbir şekilde dile getiremiyorlar ki. anneleri dövüyor, öğretmenleri dövüyor, babaları dövüyor.... (bu arada istatistiksel olarak en çok anneler dövüyormuş çocukları, muhtemelen en çok onlar ilgilendiği için)
    sonra bu çocuk tabi ki şiddete meyilli olabilir. karısına şiddet uygulayabilir.

    bence çocuğa şiddet konusu daha çok ilgiyi ve dikkati hak ediyor.