şükela:  tümü | bugün soru sor
  • can sıkan baba.

    ulan bir insan 60-70 yıl yaşayıp bir evi, arabası ne bileyim kıyıda köşede parası olmadan ölür mü arkadaş?

    yav sen bu kadar sene boyunca ne yaptın? yaşamışsın ama boşa yaşamışsın.

    ekşicilerin birazdan duyar kasıp ağlak entryler girmesine neden olacak baba.

    https://www.strawpoll.me/17422262
  • “zaten bir gün öleceğim” diyerek elindeki parayla güzel yemekler yemiş, güzel kıyafetler almış adam gibi adam babadır. para biriktirip sik gibi bir yaşam süreceğine tadabildiği kadar zevk tatmıştır.
  • bu başlıkta tıpkı senin de hak ettiğin gibi yok olup gidecek. anlamsız ve boş bir şekilde.
  • ileride olacağım babadır. ne lan ben sürünmeye mi geldim dünyaya, çalışayım çocuklar torunlar yesin öyle mi? yok öyle bir dünya. çalışsın kazansın eşşoğlueşşekler.
  • rahmetli dedem çok erken yaşta, daha yeni tıbbiye mezunu iken vefat etmiş. babam da dedemin vefatı sırası doğmuş. yani hiç görmemiş babasını.
    aradan 60 küsur sene geçiyor ve bir akşam eve telefon geliyor.
    - siz a. bey misiniz?
    - evet
    - ben filancada emlakçılık yapıyorum, ankaradaki arsanıza talibim.

    babam bahsedilen arsaya sahip olmadığını, bi yanlışlık olduğunu, isim benzerliği olabileceğini söylüyor.
    emlakçı ise bu arazinin kendisine babası tarafından üzerine yapıldığını söylüyor.
    dedemin de iki ismi var babamın da. bu kadar tesadüfi isim benzerliği olmaz herhalde. ya birisi dalga geçiyor ya da gerçek bir olay. biz hala şoktayız.

    peki öleli 60 seneyi geçmiş birisi bu tapuyu ne ara verdi bize? babam hemen ankaraya gidiyor ve durumu öğreniyor.
    rahmetli babannem hamile iken, dedem gazetede bir bulmaca çözüyor. kuponu daha doğmamış babamın üzerine oynuyor. çıkarsa oğlana doğum hediyesi olsun diye herhalde. kimseye de söylemiyor. babam doğduktan sonra vefat edince bundan ne rahmetli babannemin ne babamın ne de başka birisinin haberi oluyor. bizim tüyler diken diken.
    ha çok büyük dişe dokunur bir arazi değil fakat adam o genç yaşında ne düşünmüş...

    miras denen şey mal mülk saray gemicik vs. değildir. insanın evladına bıraktığı genleri, kültürü, ahlakıdır. ben bu yaşıma geldim babamdan daha saygılı, saf, temiz bir insan görmedim. en abartılı komedi dizilerinde bile böyle bir karakter bulamazsınız. süt şişesini yıkayıp çöpe atan bir adamdan bahsediyorum.
    bizim için dedemin bıraktığı en büyük mirastır.
  • çocuk yokken böyle, doğunca tam tersi düşünülür. hiç değişmez.
  • babam bana emekli maaşı haricinde maddi anlamda hiç bir şey bırakmadı ama ben filancanın kızıyım dediğimde duyduğum "senin baban tanıdığım en iyi,en dürüst,en delikanlı adamdı" cümlesini veya bir şey başardığımda,takdir edilecek bir şey yaptığımda duyduğum "eee babasının kızı" cümlesini milyon dolarlara değişmem
  • o ne güzel babadır...

    nankörlük etmeyin. bakın mesela benim bir babam var, vaktiyle giriştiği ticari faaliyette topu dikmeye yakın, benim de reşit olmamla beraber yeni ticari faaliyeti benim ve bir arkadaşının adına kurduğu şirketten devam etti. ha bu dönemde ben özel okuldaydım. ben de nankörlük etmeyim... hayatımın en güzel yıllarını finanse etti. zor bela.

    gel gelelim akabinde işler yoluna girince önce arkadaşındaki hisseleri yine o ara reşit olan kardeşime devretti. beni bir şekilde müdür yaptı. ailecek çalıştığımız şirkette kalkıp önce metres tuttuğu sekreteriyle evlendi. az çok medeni insanlarız. annemin çekilmez bir insan olduğu, insana bırak destek olmayı hayattan bezdiren bir tip olması gerçeğini biz de kabul edip hak verdik kendisine. işleri bölüşüp pek ilişmemeye başladık birbirimize. sonra bir şekilde şirketi büyütüyoruz ayağına yeni imalathaneler açma kararını paylaşı bizimle. ayrı ayrı şehirlerde yaşamaya başladık. işler aksamasın diye buna da müdürlük yetkisi çıkarttık.

    götverenin asıl planı sonradan ortaya çıktı. sanki tavuğuna kışt diyen varmış gibi bizi ayak altından çekip, şirketin içini boşaltmış. kısa süre içinde bizim uçbeylikler de batıverdi tabi. neyse döndük geri. bu esnada şirket öyle bir borçlanmış ki ağzımız açık kaldı. ne yapıyorsun amk? dedikçe daha da azdı piç. müdürlükten azlettik. sahte imzamla kendine yeniden yetki çıkartmış. kaşla göz arasında ortadan kaybolup tefeciye bulaşmış. sonra bir baktık ki kayıp...

    bu esnada eşi öldüğü için iyice bunalıp kendine sığınan babasının (az orospu çocuğu olmayan dedem) kefen parasını, eski eşi olan ennemin de birikimlerini iç etmiş, tefeciden aldığı borcu da üstüne koyup kendine iş kurmuş. şimdi bir anda kucağımızda bulduğumuz borcu kapattık, ufak tefek bir şeyler kaldı. ortalık zaten berbat. onları da kapatıp tamamen bitireceğiz işi. skerim imalatını da bilmemnesini de. bu arada eski çalışanımız bir başka götverenle de ortak iş yapmaya başlamış. aynı işi hem de. hadi buna babamız diye bişey demedik, öteki götverenin olayı delirtiyor beni.

    kısaca, beterin beteri var gençler. dede dediğin alır torununu masal anlatır. bizimki 35 sene evvel verdiği harçlığı yüzümüze vuran bir tip. baba dediğin kol kanat gerer. bizimki "yangında ilk sikilecek" muamelesi yapar. bırakın etliye sütlüye bulaşmadan ölüp gitsinler. siz kendi işinize bakın...
  • ben bu sigira mi miras birakacam lan hepsini kendim yerim diye düşünmüş babadır. zira benim oğlum olsa ve su başlığı açsa ben de böyle yapardım.
  • başımızda olsun da isterse borç takıp gitsin.

    sizin gibi evlat da olmaz olsun. yavşak akbabalar.