şükela:  tümü | bugün
  • vardır böyle bir çeşit. çocuklarının çok şey öğrenip başka alanlara kaymasını istemez. dükkana baksın yeter kafasındadır.
  • (bkz: her kuşun etini yedik bir leylek kaldı)
    işi gücü olmayan insan söylemi.
  • sanırım en yüksek komünitesi izmir'de olan ailedir.
    evet izmir'in de kötü okulları vadır ama tükiye geneline vurursak en okunabilir okullar izmir'dedir.
  • okuttuğu okulda çok güvendiği ve çocuklarına ekstra ilgi gösteren 1 öğretmeni olur genelde. o yüzden hocadan koparıp başka okula vermek istemezler. hoca okul değiştirirse de onunla beraber aynı okula gönderirler.
  • çocuğum yok şimdi ahkam kesiyor gibi olmayayım diye baştan söyleyeyim de.

    ayrıca zengin de değilim.*

    ama en çok da iki sebepten çocuğumu devlet okulunda okutmak çok isterim:

    1. farklı sosyal sınıf ve kültürel çevrelerden çocukların aynı sınıfta olması aynı bahçede aynı oyunları oynaması fikrini çok önemli bir toplumsal deneyim olarak görüyorum. gerçi özellikle büyük şehirlerde farklı çevrelerden gelen insanlar olarak semtlerimiz o kadar ayrışık ki bu istesen de mümkün mü, bilemiyorum. küçük şehirlerde en azından bizim zamanımızda mümkündü bu. hatta bizden önceye de gidersek maçka ilkokulunda okumuş bir mustafa koç örneği var. devlet okullarındaki eğitimin içinin boşaltılmadığı zamanlar.

    (ben biraz romantiğim kabul. ama etrafta yeterince gerçekçi varken bazılarımız romantik kalabilir. sorun yok bence.)

    2. bir eğitimci olarak özel sektör çalışanı eğitimcilerin nasıl bir sömürü altında olduklarını çok iyi biliyorum ve özellikle eğitim ve sağlıkta özelleştirmeye inanmıyorum. bu sömürüye de katkı yapmak istemem. çocuğumu müşteri olarak görsün de istemem. bir de dershaneleri özel koleje çevirdiler. bazen geçerken yolda görüyorum çocukların çıkıp oynayacak oyun alanlarının bile olmadığı binaları koleje çevirdiler. o ne be!

    ha kampüs büyüklüğünde özel okullar yok mu var. olmamış çocuğumu gönderesim var mı? yok. gönderen arkadaşlardan hatırladığım kadarıyla
    (kesin bilgi değil) senesi 23.000 tl falandı sanırım. eğitim yahu en temel insan hakkının düzgün bir versiyonuna ulaşmak için o kadar para vermek çok sevimsiz. ama bunun karşılığında da çocuğuna satın aldığın bir sosyal sermaye var. yani bu kararlar çok zor kararlar.

    neyse benim çocuğum olup da okula başlayana kadar nereden baksan 10 sene geçer. burayı o zaman editlerim derdim ama çok zaman be.*editlemem herhalde. inşallah özelde okutmak zorunda kalmam ama. çünkü bu benim içimdeki bütün umutlar tükendi demek olacak.

    bir de bizim zamanımızda devlet okullarında verilen eğitim öğrencilerine sınıf atlama şansı veren bir eğitimdi. ben insanın sınıfın genetik olduğuna inanırım. genetik derken ailenden sana geçer. ama eğitim bunu delen bir şeydi.

    devlet okullarının okul olduğu zamanlarına yetiştiği için çok şanslı hisseden anaokulundan yüksek lisansa bir devlet okulluyum ben de.