şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: mal beyanı)
  • üniversite eğitimine 500000 lira harcayıp 2500 tl maaşla işe girmekten çok daha mantıklı eylem.
  • özel üniversite kültürünün çocuğa paranın başaramadığı ruh sağlığı sorunlarını vereceğini düşünüyordur. kendini çok önemli sanan, hepsi lider ruhlu, en kötü ihtimalle 'çok zeki' olduğu için derslere ve sosyal çevresine ayak uyduramayan bir kitleyle karakterinin tam da şekillendiği yıllarda vakit geçirmesin istiyordur.
    öğretmene garson muamelesi yapmasın, kahvenin 8 lira olduğunu sanmasın, buradan çıkıp kendini paralasa 2-3 sene sadece kira parasına çalışacağını bilsin istiyordur. adidas eşofmanıyla ilgilenmediği derslerde arkada oturup 4 sene etrafa baktığı için tüm büyük firmalar onun kapısında yatacak sanıp okul bitince kendinden nefret eden kayıp bir vakaya dönüşmesin istiyordur.
  • belki cocugu iyi bir devlet üniversitesini kazanacak kapasiteye sahip olan ebeveyndir. bizim zamanimizda parali okumak zenginlik degil, basarisizlik göstergesiydi.
  • diğer zengin çocuklarından farklı olarak çocuğun akıllı olup iyi bir üniversiteyi kazanmasıdır.
  • helal olsun dediğim ebeveyndir.

    (bkz: çocuğa kendi ayakları üzerinde durmayı öğretmek)
  • bizim bir akraba üç çocuğunu ittire ittire çocukluktan lise sona kadar özel bir kolejde okuttu.
    ayrıca hepsi en az üçer sene dershaneye de gitti.
    sonuç: hiçbiri en düşük bir bölümü bile kazanamadı.

    adam aslında bu başarısızlığa kızdığından en büyüğü mezun olunca, okumuyorsan okuma gel şirkette çalış dedi. kız bir süre şirkette takıldı fakat gelen giden nereden mezunsun diye sordukça kompleks yapmış, kıramadı adam saçma isimli üniversitelerden birine verdi.
    kız bu kez de ingilizce hazırlığı geçemeyip kaldı.
    adam delirdi artık, eğer bu okulu vaktinde bitiremezsen okul hayatn bitti benden bu kadar dedi.
    sonra tıpış tıpış okudu hatun bölümü.
    ardından gelen iki kardeşi de aynı şekilde ittire ittire üni mezunu oldular.

    şimdi kafadan kabaca bu çocuklara yapılan masrafı hesaplıyorum da, adam şirketine yatırım yapsa şimdiye bir koç bir sabancı olmuştu lan.
    neyse öğretim önemli tabii. ota boka lükse harcanacağına eğitime harcansın. neticede işsiz olacaksa da "vasıflı" işsiz olsun çoluk çocuk. hiç yoktan iyidir.
  • benim babam da karşılayabileceği halde bunu yapmadı. yapmayacagını da en baştan beri söylüyordu. liseye kadar ingilizce için özele gittim ama lise ve üniversite kendi bilegimin hakkıyla olmalıydı.

    oldugum şehrin en iyi anadolu lisesi ve ardından boğaziçine girdim. mezun olmadan da iş buldum. yani işimi sevdim sevmedim o ayrı ama kendi geleceğim için çalışma fikrini küçük yaşımdan beri aldım.

    bir arkadaşım ana okulundan beri koça gidiyor, 18 sene yapıyor yani toplamda. şimdi bir şirkette 2,300tl ye çalışıyor. çok çalışırsa supervisor olacakmış. 2,800 alacakmış.

    yazık cidden o verilen paralara.

    (bkz: return on investment) iyi araştırılmalı.

    aynı şekilde ted ardından koç mezunu biri bir bankanın hazinesine girmiş, çok mutluymuş (bkz: bilemiyorum altan)