şükela:  tümü | bugün
  • hemen hemen bütün anneler bunu ulvi bir amaç için yaparlar. eş-dost çevresinde çocuğuyla gurur duymak hatta ortamına göre böbürlenmek, onca yıl besleyip yetiştirdiği oğlu-kızıyla biraz da haklı olarak gururlanmaktır amaç. ne var ki bunu yapabilmek için bazen acımasız yollara da başvurulabilir. *
  • daha çocuk 3 yaşındayken ileride çocuğunun hangi okula gideceğini, hangi üniversiteye girebileceğini, birden fazla dil öğrenmesi ve bir enstruman çalması gerektiğini, spor yapmasının faydalı olabileceğini düşünen, bu düşünce doğrultusunda planlar yapıp, çocuğunu "kaliteli zaman geçiriyoruz" ezberlenmiş cümlesiyle oradan oraya koşturan anne profili.
  • mevcut eğitim sisteminin kurbanıdırlar. her sene sınav her sene dersane , bir yığın gereksiz bilgi ile insan beyninin yaratıcılık kısmını kullanamaz hale gelen çocuklar. acıyorum inanın.
  • çocukları üzerinden ego tatmini yaparlar.
  • çocuğunu alışveriş poşeti gibi taşıyan annnelerdir. karşıdan gelenin elinde sigara olması, çocuğunu yürüttüğü kaldırımda eksik taş olması onları ilgilendirmez.
    birde bunları uyardığın zaman ortalığı ayağa kaldırırlar. (emin ol babalar bu kadar tepki göstermiyor) onlar annedir ve herşeyi bilirler(!)
  • cocuguna zarar verdigini bilmesi gereken annedir. (aslinda ailedir, neden sadece anne olsun ki bu?) kendi hedeflerini cocuklarina dayatmaktan cekinmeyen annelerdir. cocuk mutlu olursa o da tamamen tesaduf olur.
    bugun yaris ati gibi kosturulan, butik dershanelere gonderilen her cocuk kendi mutsuzluguna gebedir.

    30 kusur yaslarda bulunduguma ve cevremdeki her birey hayatinda belli bir noktaya geldigine gore bazi konular hakkinda artik ufaktan ahkam kesebilirim. cevremdeki egitim almis grubu kabaca kategorize etmem mumkun.

    cevremdeki en mutlu topluluk, acik ara, lise esnasinda ailesinden baski gormeyen, sozel bolumleri tercih edebilme luksune sahip olan ve hayalini kovalayanlardi. bunlarin arasinda muzik produksiyonu isine goren de var, yonetmen olan da var, avukat olan da var, her telden insan var yani. hatta o asamaya gelmeden konservatuara baslayan ve an itibariyle hayatini sanatciliktan kazanan da var. bu grubun inanilmaz doyurucu bir hayati var. para da pek cogunda gani. aileleri genelde vizyonu genis ve evladinin mutlulugunu on planda tutan aileler. (azinlik olmakla beraber, ailesi tarafindan hic ilgilenilmeyen, tamamen yetenekleri ve hirslariyla burada duran ciddi basarili insanlardan olusan bir alt kume de var)

    ikinci grupta benim de dahil oldugum sansli cogunluk var. aileleri bir noktaya kadar mudahil olmus, ancak gucleri cok yetmediginden cok da karisamamis bir topluluk. kitle dershanelerine giderler genelde, eldeki para buna yeter.
    benim ailemde, ileride para getirecek bir meslek secmek esasti. bu sebeple fen matematik disinda herhangi bir alan secimi mumkun bile olmadi (simdi ise bordrolu muhendisim, aslinda oldukca komik bir durum). ancak hem egitimleri hem de paralari kisitli oldugundan uzerimde cok baski kuramadilar, bir sekilde kendi istedigim yola girmeyi becerdim. su anda ise gercekten cok cok sevdigim yazilim alaninda calisiyorum, belki bir gun kendi isimi kurar da voleyi vururum saddsaddadas. ama an itibariyle eline gecen paranin arttirdigi kismini maksimize etmeyi amaclayan bir beyaz yakaliyim.
    bu ikinci gruptaki arkadaslarimin buyuk kismi benim gibi bordrolu calisan oldu. cogunlugumuz memur/ isci sinifinin cocuklariyiz, aristokraside yukari tirmanmaya calisan toplulugun yine yukari tirmanmaya calisan cocuklariyiz yani. ne yapalim, vizyonumuz dar, kahretsin * ama genel olarak biz de memnunuz hayatimizdan.

    ucuncu grup ise mutluluk skalasinda tamamen tesadufi yerlerde duruyor, genellemesi zor olmakla beraber ve genelde mutsuz tarafta farkli yerlere dustuklerini soyleyebilirim rahatlikla. bu grupta genelde basari icin iteklenen, ozel ders aldirilan, butik dershaneler gonderilen cocuklar var. ben grubu rahatlikla uce bolebilirim:
    3.1. yeni burjuva, eli sonradan para gormus ailenin okumasi istenen evladi
    3.2. belli bir ekolden gelen ailenin mutlaka aile ortalamasini tutturmasi gereken evladi.
    3.3. fakir ama hirsli ailenin zeki cocugu (bunlar cok kucuk bir azinlik ama en aci hikayaye sahip olanlar genelde)
    3.1. ve 3.2. tamamen farkli gecmislere sahip olmakla beraber, ayni yarista ayni olanaklara sahiptirler. evet, ailenizin okumus olmasi sizi ne universite ne de hayat yarisinda one gecirmez, eger onlar sizi yaris ati olarak goruyorsa.
    ucuncu grupta tanidiklarim arasinda cooook mutlu, tatminkar bir hayat yasayan bir birey ben maalesef bilmiyorum. genelde bitmeyen bir hirs bu grupta one cikiyor.
    bunlarin arasinda, ailesinin gosterdigi tum hedeflere kosup da halen neden mutlu olmadigini anlamayan cok. bir arkadasim cok guzel okullarda okudu, cok guzel islerde calisti, oldukca iyi bir evlilik yapti, cocugu da var, ancak neden mutlu olmadigi bilmiyor. cocuk yaptigi icin pisman, cocugunu kariyerine bir engel olarak goruyor. ve isin kotusu, kadinlarin bunlari konusmasi, cocugunu bir hata gibi gormesi cok buyuk bir tabu oldugu icin derdini cok az insanla paylasabiliyor.
    cocukken tum tatilleri ailesiyle yurt disinda geciren, kisin bursa'ya kayak tatiline giden bir arkadasim, tum ailenin turtturdugu bilkent'i, tum o butik dershanelere, tum ozel derslere ragmen tutturamadi. henuz lisedeyken anoreksikti, hayatimda gordugum en fazla aglayan insan olabilir. mutsuz.
    3.2.leri genelde buyuk firmalarin yonetim kadrolarinda gormeniz mumkun. o kadar stres bu hayata kavusmak icin miydi diye sormak isterim. soramam, icimde kalir. ama genelde ayni yerlere gelen 2. gruba gore daha mutsuzdur bunlar.
    3.3. e giren pek cok arkadasim var. ornek vermek gerekirse bunlardan biri egitim hayati boyunca hep burslu okudu, ana babasi inanilmaz hirsli insanlardi, ancak an itibariyle bir belediye'de memur olarak calisiyor. neden? cunku universite sirasinda major depresyona girdi. o yasina kadar kamcilanan cocuk bir yerde kirildi, yasadigi hayati kaldiramamaya basladi. turkiye derecesi beklenen cocuk mutsuzluktan dolayi catladi, su sizdirmaya basladi.

    bir de tum bunlardan azade, mutlu bir topluluk var. onlar ki prens ve prensesler, onlar ki her zaman parasini bastirip okumus sehzadeler ve sultanlar. onlarin hayatinda boyle anlamsiz streslere yer yok. yeri gelir baba parasiyla marka kurarlar, yeri gelir buyuk dugunler yapip evlenirken striptizciden hamile kaldiklari icin ayrilirlar. onlar gercek zenginler. ve isin dogrusu, hangi gruba duserseniz dusun, bu siniflandirmalardan, bu yarislardan azade grup gelir sizin patronunuz olur. ne trajedi *
  • çocuğu çeşit çeşit sınavlara sokuyorlar en iyi okul ve öğretmen derdindeler bir 15 yıl sonra herkesi merak ediyorum
  • huzursuz ve mutsuz nesillerin sebeplerinden yalnizca biridir.