şükela:  tümü | bugün
  • iş arkadaşı olsun veya es kaza ayak üstü tanışılmış kişiler olsun, laf dönüp dolaşıp çoluk çocuk mevzusuna geldiğinde "bak benimki de bu" diyerek bir hevesle oğlunun/kızının fotoğrafının olduğu telefonu gözünüze sokan kişilere karşı pozitif yorumda bulunma zorunluluğunun yarattığı gerginliktir.

    çünkü ebeveyn empatisi yapmaya çalışsanız bile babanın/ananın kendi cocuğuna karşı kalbinin attığı aşk duygusunun yanına yaklaşamazsınız. fotoya bakıp "bildiğin çocuk işte anasını satayım, ne diyeyim şimdi ben buna" deyip kitlenir kalırsınız.

    aynı açmazda bulunan kadınlar "oyyy oyy ne tatlı ne tatlı, yerim onu ben" misali ünlemlerle sahte yavşaklıklarını sergileyip anaç duygularına paralel yorumlarla işin içinden sıyrılabilme kolaycılığını gösterebilirler.
    ama erkekseniz durum daha zordur.
    "tıpkı sana benziyor yahu" deyip genetik benzeşme üzerinden görev savmakla yetinmenizi tavsiye ederim. klasiktir ama her daim hoşa gider, iş yapar.

    telefonu geri verdikten sonra çocuk yetiştirmeyle ilgili asıl ciddi meselelere yelken açıp kendiniz olmaya geri dönebilirsiniz.