şükela:  tümü | bugün
  • dünyada her gün çocuklar ölüyor, ve içimden geçen bir kaç cümleyi bir araya getirip bir şeyler yazma ihtiyacı duyuyorum.

    çıkar boynundan at o ipi çocuk!
    salıncaklar mı yok sana?
    kalk hadi o soğuk betondan,
    yatacak başka yer mi yok sana?
    en sevdiklerimi verdim ölüme de;

    ben bu yaşımda gitmenin böylesini görmedim.
    kırılan bir boyun gibi orta yerinden kırıldığını ömrün…
    görmedim ademoğlunun dalından koparılır gibi koparıldığını…
    …ve böylelikle umut etme kabiliyetimizi aldılar elimizden.
    ne diyeyim, dilerim ihtiyacı olan birine gidiyordur bizden aldıkları umut!
    dünya adaletsiz çocuk!
    dünya zorba.
    elbet eşitleneceğiz o gün kıyamda.
    bu kekeme, toz ve duman sözlerimi iyi belle, bahara kalmaz, gelirim yanına.