şükela:  tümü | bugün
758 entry daha
  • henüz ilk aşkımı içimde hissetmemişken aşk da bana çok saçma geliyordu. zararlı değil, hatta eğlenceli ama saçma bir abartı gibiydi. sonra ilk kez aşık olunca "bugüne kadar boşa yaşamışım, işte hayatın anlamı bu, bunun için yaşıyoruz" dedim. çok yoğun hissetmiştim o duyguyu ve hayatı benim için çok güzel bir yer haline getirmişti. yemek yerken, koşarken, derste, ödev yaparken... hep bir mutluluk hali vardı bende.

    çocuk yapmanın da mantıklı bir karar olduğunu düşünmüyorum. bunun da aynı aşkta olduğu gibi çok güzel gelme ihtimali var mı? çok daha zor çünkü aşk gibi kendini bir anda içinde bulabileceğin bir şey değil. *

    bir gün içimden "bir çocuğum olsa da fena olmazdı" diye düşünsem bile kendimi tutmam gerektiğini düşünüyorum çünkü dünyaya onun fikrini sormadan bir insan getirmek fazla büyük bir karar gibi geliyor.
  • yüzbin kişi bunun nasıl bir duygu olduğunu anlatsa yaşamadan yine de nasıl bir duygu olduğunun gerçekten anlaşılamayacağını fark etmelik bir şeymiş bu gerçekten malesef.
    kendi içinden çıkan bir canın kafasını kaldırma basitliğinden başka insanlarla ilişki kurma karmaşıklığına her şeyi ilk kez yapılına şahid olmak zaten başlı başına inanılmaz bir deneyim.
    tavsiye edilip edilmeyecek bir şey değil kesinlikle.
3 entry daha