şükela:  tümü | bugün
  • kimsenin itiraf edemediği bir gerçek.
  • doğru tespit. önceki hayatınızı unutun. buna hazır olabilmek mümkün değil. hayatın ne tarafa doğru kaydığı ise kişinin karakteri ile ilgili.
  • çocuk düşündüğüm şu günlerde beni korkutan cümledir. yapmayın lan heyecanlıydım amk:(

    hakkaten biter mi acaba sosyal yaşam?
  • kız kardeşim ve yeğenlerim üzerinde yaptığım gözlemler sonucu bire bir teyit ettiğim gerçek.

    malum kararı vermeden önce iyi düşünün.
  • abartılı bulduğum tespit. ne var yani bir cumartesi sabahı 07.30' da çekiştirile çekiştirile yataktan kaldırılıp lego yapmak çok mu zor ?

    ühühühühühü uyumak istiyorum sözlük uyumak.
  • " tebrikler, şimdi çocuk sahibi şahıslar gelip sulu zırtlak ana babalık romantizmi yapacak " dedirten tespittir...

    edit: yapmışlar bile :/
  • hayata aldığın her şey hayatını kaydırır.
    ne kadar emek verirsen o kadar hayatına alırsın o kadar hayatın kayar.
    belki buzda kayan araba olur hayat belki de kaydıraktan kayan çocuklar.
    bu da elbette önceden var olana göre şekillenir, sonradan gelen ona uyar
  • eşimle yedi aydır yüzleştiğimiz gerçek. ikimizinde hayatı kaydı, sosyal yasam nerdeyse sıfır, uyku yok, kendine zaman ayırmak yok, bütün planımızı programımızı sıpamıza göre yapıyoruz ve evet gerçekten çok yorucu bir süreç. ha güzellikleri yokmu? var tabi kızımın bir gülüşü yorgunluk giderici, ağrı kesici gibi geliyor ve o an yaptığım bütün fedakarliklara değer diyorum. 7 aylık tecrübeme dayanarak, en önemli şeyin eşler arasında ki diyalog olduğunu gönül rahatlığı ile söyleyebilirim. bebek öyle yada böyle büyüyor ama eşler kesinlikle bu süreci en az hasarla atlatmali, anlayisli olmali empati kurabilmeli, tahammül sınırlarını zorlamalı. işin sırrı bence burada..
  • tamamen hayata bakış açısına ve şartlara bağlıdır. çocuk, yetiştirmesi maliyetli ve meşakkatli olmasına rağmen, onun verdiği huzur, mutluluk ve yaşama hevesi hiçbir şeyde yoktur. hayatta bunca derdin arasında çocuk dert olarak görülüyorsa zaten yaşanmıyor demektir.
  • cocuğa sahip olunan yaş ile doğru orantılı olarak artan kaymadır. 3 yıl önce anne ve babamdan meydana gelen oluşum-iyi ki olmuş- sayesinde her gün anne babalığın sorumlulukları karşısında eziliyorum henüz daha olmadan.

    yaş ilerledikçe tahammül dediğimizin sınırı bir hayli düşüyor tahmin edersiniz. aslında çocuk dediğimiz oluşumun istediği şey, tam olarak, tahammül olunca geç yaşta anne baba olmanın zorluğu yüzünüze her vakit carpabilir.

    günümüzde biz gençlerin de tahammül sınırları yerde. insanlar hicbir şeye tahammül edemedikleri için kalabalıklar içinde yalnızlar. yani yaştan bağımsız olarak bir tahammülsüzlük söz konusu. hal böyle olunca genç yaşta anne baba olmak bile insanları korkutuyor.

    işin özü anne baba olmak zor. yani evladını güzel yetistirmek istiyorsan..
    ama gül reçeli için gül toplamak gerekiyor değil mi?