şükela:  tümü | bugün
  • ebeveynlerin düştükleri durum göz önünde alındığında, düşüncede az da olsa legal hale gelebilen tasma. bir yerde emniyet kemeri demek belki daha sindirilebilir olur. çocuk, süper-mega-ultra hiperaktif ise çok ama çok işe yarıyor. yalnız parkta gezintiye çıkartılan çocuk ile tasmalı köpek aynı kadraja girince hiç hoş olmuyor. hatta köpeğin tasmasının açık olduğu durumu hayal ederseniz ortaya ironik bir resim çıkmakta.
  • kendi öz çocuğuna takabilenleri sahip çıkamayacaksan niye doğurdun diye sorgulamak istediğim aparat. madem tasmayla dolaştırma hevesin var köpek al, niye çocuk doğuyorsun ki? diye sorulmaz mı bu insanlara.

    hiperaktif diye çocuğunu zapedemeyenlerin yapabileceği alternatif bir aptallık ise
    (bkz: #15957103)
  • yasadigim sehirde herhangi bir alisveris merkezinde gunde yuz cocugun sirtinda gordugum, tasmadan cok sirtcantasi tasarimiyla yular cagrisimi yapan cocuk yonlendirgeci.
  • zamanında köpekleri, özellikle de iri sokak köpeklerini çok seven yanlarından ayrılmayan ve hatta onlara özenip aynı kaptan su içen yaramaz kardeşime köpeklerden ödü kopan annemin bulduğu çözüm...

    gezdiren memnun, gezen memnun...
  • dokunma ve temasin tilsiminin icine eden abuk icat. pedagog falan degilim elbet ama sen elinden tutmak yerine her disari ciktiginda o cocugun sirtina yulari baglayip pet gibi gezdirirsen ne ortada guven duygusu kalir ne de o cocukta saglam bir ozguven sistemi gelisir.
  • süt kokan,
    mis kokan bebeğinin, çocuğunun
    ne kadar cabucak büyüyebildiğini fhiç farkademeyecek ebeveyn tercihi olan "ayıp".
  • çocuğun elinden tutup gezdirmedikçe, ona dokunarak sevgini hissettirmedikçe çocuk sahibi olmanın ne mantığı var onu anlayamadım. çocuğa bu acayip tasmayı takıp sokakta gezdirmek, onu köpek yerine koymaktan farksızdır.
  • türkiye'de bebek ürünleri satan mağazalarda satışına başlanmıştır. modern insan denen şerefsiz varlığın son halkası.

    http://9gag.com/gag/3386230
  • bunu matah bulup savunan bir sevgilim var; demek ki çocukları kalorifer peteğine bağlayıp tatile gidebileceğim ileride.

    geçen ben rüyamda polyanna beni zkmişti...
  • hayat çok monoton, hadi bir çocuk yapalım; diyen anne-babanın / hadi bir çocuk yapın da sevelim; diyen aile büyüklerinin / çocuk yapın, kız olsun - temizlik, yemek yapar, ev işlerine yardım eder, büyüyünce de başlık parası alırız; çocuk yapın, erkek olsun - işçi olsun çalışsın, savaşa gitsin savaşsın; diyen törenin / çocuk yapın, en az üç tane olsun - ucuz ucuz üretim, bol bol tüketim olsun; diyen siyasetin sonucu bol bol çocuk ''yapılan'', çocuk nedir, ne kadar önemlidir önemsenmeyen bir toplumda, bir can doğurmak, bir insan sorumluluğu almak gibi düşüncelerle başbaşa kaldığında kalabalıklar/genel-geçerler arasına karışmayı tercih eden ebeveynler için caanım sermayenin piyasaya sürmüş olduğu, oysa ki küçük yaşta çocuklarda ''engelleme'' kaynaklı güdüsel, zihinsel ve sosyal sorunları tetikleyebileceğine inandığım ilkel alet.

    geçen yaz, havaalanında uçak beklerken, bir süre çocuğuna tasma takmış bir aileyi gözlemlediğimi hatırlıyorum. oldukça kötü bir deneyimdi inanın.. ilk defa görmüş olmamdan kaynaklı önce büyük bir şaşkınlık yaşamış, çocuğa bağlanış şekli ve anne babanın umarsız tavırları sonrası içimde küçük küçük sinir patlamaları yaşamama sebep olmuştu. ne fena! çocuğun hareketlerinin engellenmesi, sağa sola attığı her fazladan! adımda annesi tarafından tasmasının çekilmesi ve o fazla adımının havada kalması.. şahit olmak istemeyeceğiniz kadar kötü bir terbiye bu; anne baba oturuyor, çocuk sağa sola koşmak istiyor fakat beceremiyor. yürümeye başlıyorlar, çocuk ailenin önünde, hep arkasından gerdirilmiş vaziyette, bağlı. yürürken yolda gördüğü bir köpeğe yöneldiğinde aniden hareketi yarım kalıyor. sonrası huysuzluk, hep fazladan! bir mutsuzluk anı akılda kalan artık o çocukta..

    çocuklarını 5 yaşında reklam ajanslarına yazdıran aileler geliyor aklıma. teması kesmiş gibiyiz sanki artık.. peki, çocuk böyle bir ''şey'' mi a dostlar; tasma takılacak bir şey mi yani gözünüzde. bu nokta da mıyız artık. takılmasını gerektirdiğini düşündüğümüz koşulların sorumluluğundan bu kadar mı adi bir yöntemle kaçar olduk.. bu aletin, henüz küçük yaşlardaki çocuklarımıza yaşattığı, o nedenini kavrayamadan edindirdiği küçük ve seri engellenme travmalarının, ileri yaş dönemlerinde, özellikle de tasmadan kurtulup! yaşıtlarıyla sosyalleştiği o çok hassas dönemde, bir merakın/isteğin/arzunun peşinde gitmesi durumunda, kafasının içinde tetiklenmeyeceğinin bize kim garantisini vermektedir; meraklanıyor insan..