şükela:  tümü | bugün
  • asla anlayamayacağım bir ruh hali, bir türlü hak veremediğim bir eylem.

    adam üç tane çocuk yapıyor, sonra sağdan soldan dilenmeye başlıyor "bez parası, mama parası, devlet bize baksın, yetistiremiyoruz, yardım edin" diye. ben buna yardım istemek diyemiyorum, düpedüz dilenmek bu benim gözümde.

    ona mama ve iki parça kıyafet alacak paran yoksa doğurma arkadaş. ben ayda elime mesela on bin lira geçerken oturup iki kere düşünüyorsam, sen de düşün bir zahmet "ulan bu bebe ne yer, ne içer?" diye...

    bir yardım kampanyası gördüm demin, yeni doğmuş bir bebek için... diyor ki "beşiği yok, hiç kıyafeti yok, bezi yok, ıslak mendil yok". e sen bu çocuğu bahçeye dikmeye mi doğurdun abla? bilmiyor muydun bunların gerekecegini? bir beşik alamayacağın çocuğu bu dünyada nasıl ve ne kadar mutlu edebileceğini umuyorsun ki? sırf kendi mutluluğun için doğurmak ne tür bir bencilliktir?

    çocuk yapmak herkesin hakkı, amenna. bu noktada eleştirmemiz gerekenler temelde insanları bu denli fakirlestiren egemenlerin, ona da amenna. ama senin hiç mi bireysel sorumluluğun yok sevgili anne-baba?