şükela:  tümü | bugün
  • bunları yaparken, büyüyüp hatırlayınca yüzümde bu kadar tebessüm bırakacağını bilsem daha tuhaflarını da yapardım.

    1.kutu meyme suyunu bitirdikten sonra üstüne zıplayarak patlatmak.
    2.sobaya bir şey atıp, yanışını seyretmek.
    3.arkadaşlarla kol kola girip, gözlerini kapatarak yürümek.
    4.tüplü televizyon camına dokunup cızır cızır ses çıkartmak
    5.el yumrusuna yerleştirilen yaprağı patlatmak
    6.uyandığın halde tuvalete gitmeye üşenip, yatağa işemek.

    bunları yapmayan bizden değildir :)
  • babam bebekken tepede aılece oturuyorlarmıs. yaz gunuymus. dısardalarmıs. babam emzıgını tepeden asagı atmıs. bızımkıler tuh demıs, gecmısler. sonra babam bebek halıyle ortadan kaybolmus. babamı aramaya cıkmıslar. babam tepenın altında agzında emzıgı cıkmıs. emekleye emekleye oraya kadar gıtmıs. cıns ve azımlı olacagı cocuklugundan bellıymıs.

    sonra babam bı gun babaneme sınırlenmıs bes-altı yasındayken. salonun butun camlarını kırmıs. asabı olacagı cocuklugundan bellıymıs.

    amcam da sekız-dokuz yasındayken tornavıdayla radyoyu acmıs. ıcındekı konusan kucuk adamlarla arkadas olmak ıstemıs. buyunce atom muhensıdısı cıkacagı o zamandan bellıymıs. ıhıh.

    annem de dedem hakımken kaynarcada yasıyormus. on yasında komsunun motorunu calmıs, annemı aramaya calısmıslar, bulduklarında tarların ıcınde son gaz motor suruyormus. hayat dolu bı bıcırık olacagı o zamandan bellıymıs.

    benım hıc boyle hıkayem yok.
    yaramazlık yaptıgım zaman annemle babam benı uzme derdı, ben de anneme
    ve babama kıyamaz uslu dururdum, onları uzme dusuncesı ıcımı parcalardı.
    hep onlara sevgım benı mahvettı. ıcımdekı muzur cocugu hep bastırdım onlar uzulmesın dıye. hayret bı sey. kendılerı yapsınlar cocukken yaramazlıkları, kendı cocuklarına uslu ol da uslu ol. adaletın bu mı dunya* ıhıh.