şükela:  tümü | bugün
  • valla o kadar bisikletten düştüm bileği yardım gözü yardım ele bacağa cam parçası soktum yüksekten çene üstü düştüm ama yok arkadaş bi yerimi kıramadım. büyük eksiklik.
  • kalsiyum zengini çocukların başına gelen durumdur.
  • çok da zorlanmadan bu yaşıma kadar gerçekleştirmiş olduğum eylemdir. (bkz: apartman çocuğu)
  • bu da bişey mi dikiş bile atılmadı. anca bir kaç yara izi. utancım büyük.
  • (bkz: ergenlikte kemiksiz uzvunu kırmak)

    çok yüklenmemek lazım
  • 90'larda büyük şehirde yaşamış çocukların %50'sinde, 2000'li yıllarda ise çocukların %80'inde görülen "apartman çocuğu sendromu"dur. bunlardan bir tanesi de benim. bir yer kırıldığında hissedilen duyguları bilmiyorum. ama keşke bir tarafım kırılsaydı da demedim, mazoşist gibi.

    edit: benim bu durumumda 2 yaşına kadar anne sütü içmem ve halen daha her öğünde yoğurt yememin katkısı olabilir.
  • araba çarptı,bir kez bileğim çıktı,birkaç kez et ezilmesi yaşadım ama hiç bir yerimi kırmadan büyüyebildim,benim gibi bir haylaz için üstün başarı sayılır..
  • 3.5 yaşına kadar anne sütüyle beslenmenin sonucunda ulaştığımdır.
  • bol süt, bol anne sütü neticesinde iyi dağılmış protein kuplerininin (bkz: danone) sikilastirdigi kemiklerin kırılma noktasina kadar esneyip o noktayı asmadan geçirdiği süredir.
    ben dahil epey muzdarip super varmış. community kurabiliriz.
    (bkz: marshal erikson)
  • osteogenezis imperfekta olmamaktır aynı zamanda.