şükela:  tümü | bugün
  • anne ya da baba bu dünyadan geçip gittiği zaman.
  • en son ne zaman oyuncakla oynadığınızı hatırlamıyorsanız bitmiştir çocukluk.
    işin ilginç tarafı, çoğumuzun oyuncakla oynamayı bırakıtığmız aşikardır. yine de hatırlayamayız hiç birimiz oyuncaklarımızla son kez geçirdiğimiz zamanı.
    çocukken bir gün, oyuncaklarımızla (diğer günler yaptiğimiz gibi) oynarız, ve bu son olur.
    bilinçli değildir.
    bu son olacak dememişizdir sigarayı bıraktığımız gün yaptığımız gibi.
    ama bırakmışızdır oyuncaklarımızı.
    hiç hesapsız, plansız.
    bir çocuğun son kez oyuncakla oynadığı gün, hiç farkında olmadan en son kez gerçekten mutlu olduğu gündür aslında.
    trajik olan hiç birimizin o günü hatırlayamaması....
  • anne veya babanı kaybettiğin andır.. evet tam da o anda bitiyor.. *
    hep çocuksun sen onlar için, e onlar gitti çocukluk da bitti...
  • bilmiyorum.

    birgün son kez saklambaç oynadım. onun son saklambaç olduğunu bilmeden, bilsem daha çok tadını çıkarırdım. birgün son kez bebeğime mama yedirdim, eğer onun son olduğunu bilseydim hüzünlenirdim herhalde. birgün bir daha sokakta koşmamak üzere eve girdim, son olduğunu bilsem daha çok koşardım. bütün sonları yaşadım, hangisi ne zaman oldu hiç bilmeden. sonra bir baktım, artık çocuk değilim. hiçbir şeyin ne zaman, nasıl bittiğini bilmeyen ben, çocukluğumun bittiğini çok iyi anladım.
  • o uzun, geçmek bilmeyen eğlenceli 3 aylık yaz tatillerinin jet gibi geçmeye başladığı an büyümüş olduğunuzu fark edebilirsiniz. artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak* keşke 1 günün bile çok zor bittiği, sıcağa rağmen sokakta çeşitli oyunlar oynadığımız günlere dönsem. canımız hiç sıkılmıyordu akşam eve girene kadar.
  • başlamadan bitenleri de vardır.

    "o kadar hızlı yaşadık ki hayatı; sanki hiç çocuk olmamış, olamamışız gibi..."
  • tatile gitmek için annenden değil de patronundan izin almaya başladığın an.
  • alessandro del piero'nun futbolu bırakacağı güne tekabül eder. yani 2011 yazının başlangıçlarına...

    öyle deme dost, ben çocukken 10 numaralı gök mavi del piero forması giyerdim, milli takım bazında. mahalle maçlarında ise 10 numaralı juventus formasını, takdir edersiniz ki del piero çocukluk kahramanımızdır, attığı her golde sevinçten çıldırmış, çektiği her şutta heyecandan ölmüşüzdür. yaşımız kemale ermek üzere fakat hala del piero benim çocukluk kahramanımdır. futbolu bıraktığı gün çocukluk günlerim geride kalmış demektir, çocukluğum bitmiş demektir.

    farkındaysanız bu hususta, yeşil çimlerde bir del piero kalmıştır o dönemlerden, bir de clerance seedorf.

    maldini bıraktı.
    pavel nedved bıraktı.
    zinedine zidane bıraktı.
    edgar davids ne oldu belli değil.
    rene higuiata bıraktı.
    buffon kronik sakat oldu, izleyemiyoruz.
    luis figo ne oldu bilmiyoruz bile.
    david seaman bıraktı.
    deschamps bıraktı.

    herkes bıraktı.
    yaşlanıyoruz inceden.

    edit: vay be. 2012 yaz başını gördü del piero.

    uyanın uyanın, uyanın. artık çocukluğumuz bitti.

    edison: vay amına koyim del piero kanguru diyarında halen yardırıyor.
  • babanızın öldüğü andır.