şükela:  tümü | bugün
  • birinin*r kulağını çekmeyi bıraktığı an.
  • eskisi gibi bisiklete binmekten zevk alamamaktir.
  • küçük prensi okuyanlara çocuk gözüyle bakıldığı andır.
  • "allah baba"nın artık "allah" olarak anılmaya başlandığı andır.
  • babanızın öldüğü andır.
  • annenizi kaybettiğiniz andır. çünkü artık evde yemek pişirmek, babayla ilgilenmek, babanın alması gereken ilaçları hatırlatmak, abiyle ilgilenmek, onunla özel sohbetler yapıp pnu mutlu etmek artık sizin üzerinize düşmüştür. daha kalbiniz çocuktur; ama siz artık çok iyi biliyorsunuzdur ki bu çocukluk bitmeli. odanızda her yere yayılmış oyuncaklarınızı sessizce ağlayarak toplarsınız, oyuncaklardan boşalan en güzel yere annenizin fotoğrafını koyarsınız. artık çocıkluğunuz bitmiştir, artık daha önemli meselelerde ağlamaya, daha az konuşmaya, gerektiğinde gülmeye başlarsınız.
  • şerai* kurallara göre regl olduğun, hukuki kurallara göre onsekizini doldurduğun, anne babaya göre hiçbir zaman gelmeyecek, ergene göre çoktaaan geçmiş an. *
  • vatani görev yapılmak üzere birliğe teslim olunduğu andır.
    o günün gecesi düşünceler uçuşur ... sanılır ki çocukluk bitiyor ve hatta bitti ...

    oysa döndüğünde anlar insan; zaman geçmiş olsa da, insanlar değişmiş olsa da her an ve her dakika çocuk olabilir daha ilk dakika sevdiklerine hasretle sarılırken. o yaşadığı bir yanılsamadır çünkü çocukluk bitmez, sadece içimizdeki çocuk zaman zaman bize küser ...
  • oyun oynamanın yerini çalışmak aldıgı andır. (bkz: ders çalışmak)(bkz: çalışmak)
  • erkekler için babanın vefatı aslında çocukluğun bitmesidir.
    aslında bitmez sadece içeride bir yerlere saklanır kolay kolay da bulunmaz. ne zaman ki yaş 60 olur, saçlar ağarır işte o zaman ufaktan kendini gösterir bu çocuk, ama hüzünlü ama kerata haylaz.