şükela:  tümü | bugün
  • ankaralı grup sade'nin çıkardığı ortalamanın çook üzerinde albüm.
    şuradan dinlenebiliyor: http://www.ttnetmuzik.com.tr/…kluk_hayalleri-270376
  • çocukluktaki o saf düşlerimizdir.
    sel olsaydı olacakları hayal ederdim hep. selde herkes caddelere dökülüp, paçalarını sıvayıp gezecekti. kimi kayıkların üstünde kimi arabaların tepesine çıkmış olacaktı. hatta sırf sel olsun kapımızın önü diye her gece dualar ettiğimi hatırlarım.
    bir de eve dilenci gelince bizimkilerin para verip göndermesine içten içe çok kızardım. ben büyüyüp kendi evimi alınca dilenen kişiyi evime alıp onunla kahvaltı yapmayı hayal ederdim. ne safmışız çocukken. saf ve tertemiz...
  • lihtenştayn, san marino gibi ülkelerde günlük hayatında sıradan işlerde çalışıp milli takımda forma giyen biri olmayı hayal etmiştim birkaç kez.

    alsalar şimdi de giderim gerçi*
  • evde kişisel bir atari makinem olmasını hayal ederdim. öyle televizyona takılan kıytırık zımbırtılardan falan değil ama. hani şu ayakta durularak oynanan jeton canavarlarından. bir adı vardır mutlaka ama bilemedim şimdi. ne diyem oyun kiosku mu diyem? şöyle evin bir köşesinde dururdu. hatta bakarsın iki tane bile olabilirdi. hayal bu.

    o zamanlar oynayan bir dizide görünce düşmüştü hayalime. onun öncesinde böyle bir şeyin evde olabileceğini hayal bile edememişsem demek ki. bu oyun makinelerinden vardı dizideki adamın evinde. bir kere de oynadığını görmemiştim hıyarın. lan adamın evinde öyle bir makine olur da oynanmaz mı? kedi gibi dibinde uyurdum ben olsam. ev de ev değildi zaten, malikaneydi. evde oyuncak trenle geziyordu pislik. olmayacak hayal işte.

    daha olabilir hayallerim de vardı. evde büfe denilen formika bir mobilyamız vardı bizim. ortası kayar cam kapaklı, iki yanı kapalı. sol taraftaki kapaklı dolap ve onun hemen altındaki çekmece bana tahsis edilmişti. o çekmecemin tadelle ile dolu olması idi bir hayalim de. böyle çekiyorsun çekmeceyi ve her yer kıpkırmızı tadelle.

    o da o zamanlar olmayacak bir hayaldi ama atari makinesi kadar değildi. o formika büfe evden uçup gittikten çok sonra olabilirliği oldu tabii ama bende de o tadelle aşkı kalmadı. kalmadı ama adı başka, yaşı başka, bambaşka bir çocuğun, belki de koca bir bebekin çekmecesini açtığında gözlerindeki o bin tadelleye bedel mutluluğu görme aldı onun yerini mesela. kıpkırmızı değil de bembeyaz oldu mesela. tadelle değil de pufidik oldu mesela.
  • küçüğün gözleri dolduğu zaman ağlamalı, ağladığı zaman şeker verince susuyor ama yüreğin dolduğu zaman öyle şeker vermekle olmuyor işte..
  • en büyük hayalim evi hayvanat bahçesine çevirmekti. çocukluğumda hep bir kedimiz oldu, arada bir süre köpeğimiz de oldu; fakat aynı anda evde hem kedi hem köpek bakmadık. birden fazla hayvanımız da olmadı her ne kadar çok istesem de. gerçi hala vahşi bir kedi beslemedim; ama evde iki tane canavar sarman kedim var, bir tane kurt köpeği, bi tane de mazlum siyah kedim. böylece çocukluk hayalimi kısmen gerçekleştirmiş oldum. anneannem söylenirdi, bıraksam sokaktaki bütün hayvanları eve toplarsın diye, kadın haklıymış...
  • uzayda bulunmaktı. gerçi bunu hala hayal ediyorum. şimdiki diğeriyse;

    gangster olmak.
  • o eski zamanlarda çıkmış olsaydı bu, tam bir walkman ve pil dostu bir albüm olurdu. hiç ileri geri sarma, tak kasedi çevir çevir dinle... belki sar beni için bir yetmez birkaç repeat gerekebilirdi ama olsun duracell kaldırırdı o kadarını da herhalde.
  • soğuk kış günlerinde üşümememiz ve kat kat giyinmek zorunda kalmamamız için tüm sokakların kalorifer petekleriyle çevrelenmesi ve merkezi bir yerde kocaman bir kazan dairesi inşa edilmesi.

    not: çocukluğum afyon'da geçti ve ben her kış hasta olurdum.
  • ne dilediğine dikkat et bir gün gerçekleşebilir.

    ta cocuklugumdan beri hayalini kurdugum kariyer hedefime ulasmis durumdayim an itibariyle. bu hayal benim icin gerceklestirmesi cok zor ama ideal seymis gibi geliyordu. nasil yapilacagini cok bilmiyordum ama secimlerim beni bir sekilde buraya ulastirdi ve bu yolculuk hic de kolay olmadi. ve gariptir ki, ulastiktan sonra cok da matah birseymis gibi gelmemeye basladi. simdi de aklimda yapmak istedigim baska seyler var, onlar da su anda ulasilmasi cok zor seyler gibi geliyor ve onlar da dogrudan bu hayalin ustune insaa edilecek seyler de degil pek. bu durum da kafami karistiriyor.

    neyse biraz devam edeyim de, belki fikirlerim degisir. su anda cocukken cok malmisim gibi gelmeye basladi yalniz.