şükela:  tümü | bugün
  • ahmet telli'nin aynı adlı şiir kitabında yer alan bir şiir.
    çok sevenleri vardır.
    daha ilk dönemeçte tipiye tutulan bir aşk ne menem birşey ola ki demeyecekler için o zaman:

    dünyanin disina atilmis bir adimdin sen
    ömrümüzse karsiliksiz sorulardi hepsi bu
    su samanyolu hani avuçlarindan dökülen
    kum taneleri var ya onlardan birindeyim
    yeni bir yolculuga çikiyorum kar yagiyor
    bir ask tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte

    çocuksun sen sesindeki tipiye tutuldugum

    dönüsen ve suya dönüsen sorular soruyorsun
    sesin bir çaglayan olup dolduruyor uçurumlarimi
    kötü bir anlaticiyim oysa ben ve ne zaman
    birisi adres sorsa önce silaha davraniyorum
    kekemeyim en az kasabali asklar kadar mahçup
    ve üzgün kentler ariyorum ayriliklar için
    bir yanlisligim bu dünyada en az senin kadar
    ve sen kendi küllerini savuruyorsun daga tasa
    bir daha dogmamak için dogmak diyorsun
    ölümlülerin isi bir de mutlu olanlarin
    onlarin hep bir öyküsü olur ve yasarlar
    birakip gidemezler alistiklari ne varsa
    çocuksun sen her ayrilikta imlasi bozulan
    susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit
    ne olabilir, sorumun karsiligini bilmiyor kimse
    kötü bir anlaticiyim oysa ben ve ne zaman
    bir kaza olsa adi ask oluyor artik
    asksa dünyanin çoktan unuttugu bir tansik
    seni bekliyorum orda, o kirlenen ütopyada
    kirpiklerime düsüyorsun bir çiy damlasi olarak
    yumuyorum gözlerimi gözkapaklarimin içindesin
    sonsuz bir uykuya daliyorum sonra ve sen

    hiç büyümüyorsun artik iyi ki büyümüyorsun
    adinla basliyorum her siire ve her misrada
    esirgeyensin bagislayansin, biad ediyorum.
    çocuksun sen ve bu dünya sana göre degil

    2

    çocuksun sen sesinin çaglayanina düstüm
    bir çiçege tutundum düserken, ordayim hâlâ
    sallanip durmaktayim bir saatin sarkaci
    nasil gidip geliyor gidip geliyorsa öyle
    zaman benim iste, nesnelesiyor tüm anlar
    dursam ölürüm paramparça olur dünya

    çocuksun sen sesinin çaglayanina düstügüm

    uçurum diyordun bir ask uçurum özlemidir
    birakiyorum öyleyse kendimi sesinin bosluguna
    tutunabilecegim tüm umutlari görmiyeyim için
    gözlerimi bagliyorum geceyi mendil yaparak
    (gözlerim bir yerlerde daha baglanmisti, bunu
    unutmuyorum unutmuyorum unutmuyorum hiç)
    bir rüzgâr esse ellerin feslegen kokuyor
    kirlangiçlar konuyor alnina aksamüstleri
    bu yüzden bir kanat sesiyim yamaçlarda
    üzgün bir erguvan agaciyla konusuyorum
    ayriligin zorlastigi yerdeyim ve dalginligim
    bir mülteci hüznüne dönüyor artik bu kentte

    çocuksun sen alnina kirlangiçlar konan

    bir bulutun pesine takilip gittigimiz yer
    okyanus diyelim istersen ya da sen söyle
    batik bir gemiyim orda, seni bekliyorum
    upuzun bir sessizligim firtinalar patlarken
    gövdem köle tacirlerinin barut yaniklari içinde
    ve gittikçe acitiyor yaralarimi tuzlu su

    çocuksun sen, büyümek yakismazdi hiç
    gülüsünün kokusuyla yeserdi bu elma agaci
    (solugunun elma kokmasi bundandi belki)
    bir elma kokusuna tutundum düserken
    sallanip durmaktayim bir saatin sarkaci
    nasil gidip geliyor gidip geliyorsa öyle

    çocuksun sen, çocugumsun
  • cocuk ruhlu insanlara soylenebilecek bir söz
  • ahmet telli'nin, cemal süreyanın yüregin yaban argosu isimli şiirinden öykündüğünü düşündüren şiiri.
  • çocuksun sen1 ve çocuksun sen2 şeklinde iki bölümden oluşan o çocuk şiir.
  • şiir sevmeyene de sevdiren, okuyanı ağlatabilen, güzel şiir..***
  • ilk dizesi "dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen" bile bu harika ahmet telli şiirini anlatabilecekken bir de son dizesi vardır ya.. hele ki o özel sesten ya da ahmet tellinin kendi sesinden dinlemek.. bu kadar etkilenmek belki hala çocukluk...
  • (bkz: büyü de gel)