şükela:  tümü | bugün
  • hiç çok ölen birisini duydun mu?
    ben, ben işte o çok ölen
    senden uzakta, senden ayrı
    yaşayamadım bu hayatı
    üstüme başıma, yüzüme gözüme bulaştırdım
    olmadı başaramadım
    en iyi yaptığım şeyi yaptım
    çok öldüm
    herkes çok severken
    çok özlerken
    çok seviyorum derken
    ben çok öldüm
    sensiz her gece öldüm
    her sabah bir ölüyü uyandırdım
    yaşatmaya çalıştım
    yaşamak denirse
    demeyelim bence de

    çok öldüm
    aldığımı zannettiğim her nefes
    yaşadığımı zannettiğim her an
    hayatın bana bir işkencesiydi
    çaresiz kalınca katlanırmış insan
    çaresiz kalınca susarmış insan
    sensiz kalınca da ölürmüş insan
    çok öldüm

    bir mucize olsa,
    olur neden olmasın
    ben inanıyorum mucizelere
    çünkü bir kez olmuştu
    bir kez daha neden olmasın?
    son versen çok ölmelerime

    akıp giden upuzun zaman
    bir hapşırık kadar yer kaplasa
    desen ki
    yeter artık çok ölme
    çok yaşa
    benimle!
  • "sen" ' i aramakla geçer ömür.

    bulan bilmez,
    ölür,
    bilen bulmaz,
    gene ölür.

    acı baklava