şükela:  tümü | bugün
  • bülent ortaçgil’in gece yalanları albümünün 7. şarkısı.

    gül
    sen gülünce bahar
    renklerden pembe
    günlerden pazar
    aklım sende
    sev
    sen sevince güzel
    bazen su bazen sel
    çünkü hiç sevmeyenler
    eksiktir bir yerde
    alabora olmak istemem
    bindiğim bu teknede
    rüzgar sert biraz
    galiba poyraz
    hani gidecektik başka yere
    çoktular ama hiç yoktular
    çoktular ama hiç yoktular
    gör
    sen görünce ışık
    sülün renkleri
    mevsimlerden hep yaz
    yerlerden akdeniz
    duy
    sen duyunca müzik
    seslerden fa
    çünkü duymazsan eğer
    tüm şarkılar boşuna
    dalavereden bıktım
    pata küte girişmekten
    hani değiştirecektik dünyayı
    çoktular ama hiç yoktular
    çoktular ama hiç yoktular
    çoktular ama hiç yoktular
  • bir aşk ile bir korkunun, bir kaygı ile bir özlemin etkisinde..
    yumuşak ve derin sadalı şarkı..
  • shape of my heart'a benzeyen ana melodi üzerine güzel sözler yazılarak oluşturulmuş, gece yalanları'nı dinlediğinizde ilk dikkat çeken parçalardan...
  • kanımca albümün en iyi şarkısıdır, lezizdir, öyle böyle değildir.
  • albümün en light şarkılarındandır
  • kalabalıklar içinde yalnızlık çeken kişi söylemi. en zoru da budur zaten.
  • kanimca albumun en guzel sarkisi... kitalarin sonundaki esler, ve ardindan bulent abinin "guuul", "seev", "duuy" diye girizgahta bulunmasi yedi bitirdi beni. fakat nakarat bolumunde muzik, ezginin gunlugumsu, fazla sevgi dolu bir hal aliyor (alabora olmak istemem lay lay lay vs..) ve sarkimizi biraz bozuyor gibi.
  • uzun zamandir dinlemekten en cok keyif aldigim sarki