şükela:  tümü | bugün
  • mark twain’in ya da abdül hak hamit tarhan’ın dediği gibi “ kimse bakmadığında insanların ne yaptığını kimse bilemez. “ ve herkes bilmek ister. çöbler bu anlamda hep gizemli yerler olmuştur. ancak dünyadaki en büyük gizemden daha baskın kokularıyla bazı soruların önüne duvar çekmişlerdir. fakat işte bazı kimseler var fuck the smell modunda, sokmuş elini içine haldur huldur karıştırıyor. aşmış o duvarları. yüce bir mertebeye erişmiş. düğümlenmiş poşetleri tek tek çözüyor, kafasını içine sokup kurcalıyor, çorap çekmecesini düzenler gibi düzenliyor kullanılmış tuvalet kağıtlarını.

    iitiraf ediyorum ki ben bu insanlara imreniyorum. hayır yani mesele sadece çöplerin gizemi değil. o tarz bir umarsızlık istiyorum. çiğnenip tükürülmüş sakız parmaklarına dolaşınca çöp konteynerine elini silip işine devam eden adam bu. bunu öyle kolay kolay mutsuz edebilir misiniz? edemezsiniz. adamlar atanamamış zombi gibiler. zombi diye bi şey varsa bence çuval kasa el arabalarıyla gezen çöp karıştırıcı insanlardır onlar. cengiz kurtoğlu dinleyen zombiler;

    derdime derman neyler
    dilim ismin heceler
    bize nasıl kıydılar
    hain virüsler.

    tam burada hümanistperverlere not; öyle sizin zannettiğiniz gibi böbreğini satmakla çöp karıştırmak arasında kalmıyor bu insanlar. biriyle konuştum mesela dün, il olan aksaray’lıymış ( valla o söyledi, gerçekte var mı bilmiyorum ), iki tane traktörü varmış, yazın tarım yapıyormuş, iyi de para kazanıyormuş, bir traktör daha almak için kışın gelip istanbul’da çöp topluyormuş. zaten bu çöp karıştırma sektörünün kontrolü istanbul’da il olan aksaray’lıların elindeymiş. il olan aksaraylılar aslen sicilyalılarmış.
  • imrendiğiniz hayata kavuşmanız dileğiyle.