şükela:  tümü | bugün
  • homo erectus ile başlayan duygusal sürecin, dünyalı mıyız yoksa insan mıyız sualini kendimize sormamız gerektiğini düşündüğüm şu günlerde, ya bu insanoğlu kendini neden değerli zannediyor anlayabilmiş değilim karbonsun sen, düşünen bir şempanzeden de bir farkımız yok gerçeği le yüz yüze gelemeyip, canlı bile olmayan ve hatta kendi kendine çoğalamayan bir virüsün kendi genetik materyalini hücremize verip kendisini çoğalttığı bir simülasyonda, kendimize statü verme çabalarımızın acizliği ile kıvranırken, evrimi hiçe sayıp; kavanoza kötü söz söyleterek 3 gün içerisinde onların bakteri oluşumuna sebep verirken, iyi söz (ayet okunması) söyleyip bakteri oluşumuna sebebiyet vermeyen ve bunu bilimsel deney adı altında yayınlayan bir coğrafyanın çocuğu olarak, katılmamak mümkün mü ibn-i haldun’un coğrafya kaderdir lafına?
    (bkz: kötü söz söyletilen kavanoz)
    böyle günlerde insanlığın kolektif irrasyonalitesi mistikleşme yönündedir. halbuki kurtuluşu bilimin en materyalist hali bulabilir.

    unicef beni domuz bağı yaparak apar topar uçağa atıp, ‘ her çocuk güzel bir yaşamı hakediyor ‘ felsefesini anlatmak için adını bile bilmediğim yerlere götürdü. her gün 5 yaşın altında 16 bin çocuk savaş, salgın, hastalık, ilaç ve beslenme yetersizliğinden dolayı öldüğünü gözüme sokarken, bismillah deyip aklıma covid-19’ dan dolayı hiç çocuk ölmediğini hatırladım. selam ve dua ile uçak yolculuğuna devam ederken bana 250 milyon çocuk işçinin olduğunu ve bunlardan yaşları 5-11 arası 60 milyon çocuğun tehlikeli koşullarda çalıştığını ilkokul çağındaki 130 milyon çocuğun ise okula gitmediğini söylerken, parantez içerisinde dünyada 700 milyondan fazla kız çocuğunun 18 yaşından önce evlendirildiğini bana tebliğ edip tebellüğ etmemi gerektiğini bildirdiler.

    edit: iş bu entry her gün güncellenecektir...