şükela:  tümü | bugün
  • bir netflix belgeseli...
    (küba ve kameraman)
    küba'nın 40 yıllık tarihi bundan daha seyirlik anlatılamazdı sanırım.
    belgeselin yönetmeni 1970'lerden başlayarak küba'yı takip eden bir "gazeteci". küba'da kimini gençliğinde kimini çocukluğunda tanıdığı kişileri, yıllar içinde takip ediyor. her küba seyahatinde o kişilerle buluşarak küba'nın son durumu hakkında bize notlar aktarıyor. castro ile diyalogları ise görülmemiş türden.
    jon alpert'in emmy ödülü de varmış...
    toplamda 1 saat 54 dakika olan belgeselin yapımcısı ise netflix.
    belgeselin fragmanı ise burada:
    https://www.youtube.com/watch?v=lsz8hdutkem
  • son zamanlarda izlediğim en güzel belgesel, diyaloglar çok içten. fidel castroyla konuşmaları, bir ülkenin zamanla değişimi ve bunun köy olsun şehir olsun insanlara etkilerini çok güzel gözlemleyebiliyorsunuz. her seferinde uğradığı çiftçi ailenin vefatından sonra mezarlarını bile sürekli ziyaret etti. kesinlikle herkesin izlemesini tavsiye ettiğim bir belgesel. resmen hayatın evrelerini izleyebiliyorsunuz ve küba hakkında ciddi bir fikir edinebiliyorsunuz.
  • netflifx belgeseli. şimdiye kadar izlediğim en içten, en samimi belgesel diyebilirim. mutlaka izleyin...
  • küba'nın 1979 yılından itibaren sosyalist yönetimin altında yıldan yıla geçirmiş olduğu değişikliği küba insanının gözünden anlatan belgesel. muhabir jon alpert boyhood filmindeki konsepti belgeseline uyarlamış ve küba'nın yaklaşık her 5 yıllık görünümü belli başlı kişiler üzerinden kaydetmiş. özellikle küba insanının neşesini, çalışmaktan vazgeçişmeyişlerini izlemek çok keyifli. umarım bir gün oraya gidip kübadaki yaşama bizzat tanık olmak bana da nasip olur.

    izleyin, izlettirin.
  • dünyaya, şimdilerde renkli sokaklarıyla vlogları süsleyen küba'nın devrimden sonra yaşadıklarına dair bir pencere açan, etkileyici bir belgesel olmuş. yukarıda daha detaylı bilgileri verilmiş, jon alpert, 40 yıllık bir süreçte ülkeye belirli aralıklara gidip, ilk ziyaretinde görüştüğü 3 farklı aile üzerinden devrimin sosyal,eğitim,sağlık gibi önemli alanlarında, kısaca günlük hayattaki etkilerini ve değişimleri her gittiğinde yine aynı kişileri ziyaret ederek yıllara sari olarak aktarmış.

    belgesel,fidel castro’nun lider duruşuna şahitlik edecek olmanın güzelliği bir tarafa, sırf sıradan bir o kadar da samimi hayat hikayelerine konuk olmak için bile izlenebilir.
  • hayatımda izlediğim en sıcak video diyebilirim. insanların neşesini hiçbir şey alıp götürememiş o kadar olumsuzluğa rağmen. bi de bize bakıyosun herkes mutsuz,her gün suratlar asık. gerçekten zamanın durduğu mutluluk ülkesi küba olabilir. ellerine sağlık güzel insan (bkz: jon alpert). yalnız yalan yok o yaşlı amcalar öldüğünde ağladım.
  • inanılmaz bir emek ürünü. jon alpert yerinde başka birisi olsa ve birebir aynı adımları uygulasa bu kadar başarılı bir belgesel olmazdı muhtemelen. insanlarla iletişim yeteneği öyle kuvvetli ki, tanıştığı insanlar elinde kamera olan bir adama bile en doğal hallerini sunabiliyorlar. en garip yanı da, bütün o insanlarla arkadaşlık kurmamızı sağlıyor. bir süre sonra siz de gregorio'yu özlüyorsunuz.
  • serbest muhabir jon alpert'ın, sosyalist rejim ile birlikte küba'da meydana gelen değişimleri belirli aralıklarla izleyiciye aktardığı muhteşem belgesel.

    jon alpert'ın yerlilerle kurmayı başardığı iletişim çok doğal ve bunun sonucunda ortaya inanılmaz samimi görüntüler çıkıyor. 40 sene gibi büyük bir zaman diliminde, belirli aralıklarla küba'ya gidip çekimler yapan jon alpert, castro ve yerli halkın yaşadığı geçiş süreçlerini çok başarılı şekilde kaydedip bizlere aktarmayı başarmış.

    belgeselin atmosferi o kadar etkileyici ki, bir süre sonra başta gregorio olmak üzere, yerli halkta meydana gelen değişimlerin sizleri etkileyememesi mümkün olmuyor. tüm bu güzel ve samimi atmosferin yanı sıra, küba tarihi ile ilgili büyük bir bilgi birikimine de sahip olmak mümkün.
  • 2 kez küba ya gidip gözlemlemiş biri olarak bu kadar içten ve gerçek kokan bir belgesel izlediğimi hatırlamıyorum. fakir ama gururlu küba insanının ne kadar asil olduğunu gözlemliyorsunuz.

    özellikle siyasi fikirlerim farklı olsa da fidel in samimiyeti ve doğallığı adeta yüzünden okunuyor. bu da davası için ne kadar samimi ve emek verdiğini görüyorsunuz. cristobal ve diğer yaşlı amcaların hikayesi ise içime oturdu. yüreğime yumruk yemiş gibi hissettim.
  • gazetecilik okullarında mutlaka ders olarak gösterilmesinde fayda bulduğum 2017 yılı yapımı ödüllü belgesel. tamamen tarafsız, objektif, sıcak mı sıcak bir çalışma.