şükela:  tümü | bugün
  • hüseyin atlansoy'un şehir konuşmaları adlı kitabında yer alan şiiri. şahsen çok sevdiklerim arasında.

    /siz de biliyorsunuz
    "hüzün" bu yıl yine moda çocuklar/

    cumartesi olanca buğusuyla yayılıyorken
    iğde dallarına, nar kırmızısı sıcaklığıyla örtülü
    caddelerden, kaldırımlardan sokak aralarına sızışı
    kara kavruk kadınların ve tezgahtarların ellerinde
    bir tomurcuk, bir orkide çiği oluveriyor.

    /hüzün
    monepeto değil çocuklar/

    yorgun, pazar çantalarını kavramış bilekler
    ince, ola ki nazenin bir gülümseyişi
    temiz giyimlilere değil, biliyorsunuz
    kravatla, fularla elma satılmaz çünkü...
    yitmişlere, kumaş tüccarlarına, küfürbazlara
    yüzlerine bile bakmadan
    bir file dolusu hayat karşılığı ödeyiveriyor.

    /iyisi, kötüsü olmaz acının ve acı
    insanın yüzünde gizlidir; çocuklar/

    oysa cuma bugün
    günlük, güneşlik sevincin abidesi
    sisli vapurlar, sigara dumları, yarım
    bırakılmış sarışınları yas günü bugün

    /ah! robenson, cumayı bırak adadan
    "yarın cumartesi" biliyorsun
    biliyorsun ben yeşil gözlü bir çinle avunabilirim
    pekin'de bile olsa/

    yavaş yavaş alışıyorsun
    kente yeni gelmişlerin ürkek sorularına
    hatırımda gözlerle geçilen boğaz
    bir salı günü uzaklığında olsa da.

    /cuma cumartesi robenson ve saire
    ne intihar ve balkon bir buse versene/

    sonra yayılsın olanca buğusuyla özlem
    bitmeyen zafer haftası; "hüzün zaten.