şükela:  tümü | bugün
  • hayatımın en güzel yazının geçtiği yer.lise çıkışı idi, 6 kişi bibik kadar bir devre mülke sığışmıştık.en hırt dönemlerimizdi, azıp azıp durulmuştuk.sahilde sürünmeler, donla denize girmeler, vodviller daha neler neler.
    buyrun anlattım yaşadığımı, mevzu mudur datçayı anlatamamak?
  • datcayi ozlemek mumkun mudur bilmiyorum ama bazi geceler shailde uzanip kusan insanlari onsevisme halinde ciftleri izlerken dunyanin ne kadar buyuk oldugunu farketmis yakinimda birine heyecanla soylemistim
    "ne diyosun ya?" diyecegine "ben de ayni seyi dusunuyorum" demisti.
    sasirip kalmistik.
    simdi arada onbinlerce kilometre mesafe varken, o gun ne kadar hakli oldugumuzu hatirliyorum icim bi tuhaf oluyor.
    guzel yer degildi datca, cok sakindi, cok tintindi, ama ben vardim icinde sanirim o yuzden unutulmadi gitti.
  • yolu cok tehlikeli idi datcanin otobuste giderken, aha soktuk tekeri ucuruma hissiyatini atlatamadan, iniste topragi opecek seviyede huzuru bulmus sekilde inersiniz.belki bu yuzden burayi huzur dolu bi yer olarak hatirlariz, belki bu yuzden buradan ayrilmak o kadar zor gelir insana.
  • benimkiler disinda girilen bir entryden de anladim ki, datca orta ogretim ve universite arasi esi benzeri bulunmaz aktivtelere yataklik eden bi muhitmis.keza kotla denize girme, yerlerde surunme ilk ickileri icme gibi ayricaliklari insanlara hep burasi saglamistir.
    (bkz: billurkent)
  • sivrisinek ten baska birsey hatirlayamiyorum datcayla ilgili
  • can yucelin feti$idir.
  • knidos isimli küçük (?) bir antik kenti de bulunur ki ulaşım keçi yolları ile sağlanır gibi.
    bu kentin özelliği, sağının ege solunun da akdeniz sayılıyor olmasıdır fakat ben sağını da solunu da toptan alarak ruzzâbe denizi olarak isimlendiriyorum. iki öfkeli denizin bitiştiği yer olmasından mıdır, nedendir bilinmez, datça bol rüzgârlı bir yarımadadır.
  • o kadar hayalle gitmiştim. belki de oranın çok yabancısı oldugum ve 3 gün gibi kısa bir süre kaldıgım için sevemedim. mekan olarak daha çok yaşlılara hitap ettiğini düşünüyorum ama ortamınız varda kesin eğlenirsiniz.
  • hayatımda en güzel domatesleri yedigim yer.
    istanbuldan ayrılmak istendiğinde ilk akla gelen deniz kıyısı.
  • son 6 senedir ilk defa bu yaz gidemediğim ve eylül 17 olmasına rağmen hala bir yolunu bulup gitmeye çalıştığım, can yücelle tanışıp konuşma fırsatı bulduğum, marinası ve türkü barını unutamadığım (grup berfin), simitlerini ve pidesini başka hiçbir yerde bulamadığım, yolu feci olsada gittikten sonra 'burası için değer' dediğim ve belki de hayatımdaki en güzel günleri geçirdiğim yer...