şükela:  tümü | bugün
  • son derece alçakgönüllü iskoç gitar virtiözü. london royal college of music eğitim görevlisi. bu sene geldiği istanbul gitar festivalinde tanışma şerefine eriştiğim şahsiyet. her konudaki sorularımı süper içten şekilde yanıtlayıp bir de mail adresi vermişti. her dönemden eserleri çok güzel yorumlar. özellikle tarrega ve barrios yorumları süperdir. andres segovia, franscisco tarrega gibi prestijli yarışmalardan sayısız ödülü vardır.
  • gitarın verebileceği maximum hazzı bu adamdan alabilirsiniz.hele bir bach yorumları vardırki; bütün füg ve prelüdleri özümsemiş ciddi bir müzisyenin enstrumanıyla sevişmesidir adeta...
  • david russell'i diger klasik gitaristlerden ayiran en önemli özelligi özgün yorumudur. basta romantik eserler olmak üzere çaldigi tüm eserleri duygusal bir havaya büründürmesiyle ünlüdür.

    ayrica kendine has bazi teknikleri vardir. mesela bas telleri çekerken onlari çok kisa bir zaman tutar (yalniz notalarin kesik kesik gelmeyecegi kadar hizli), böylece seslerin daha tok duyulmasini saglar.

    tonlamasi ve gitar üstündeki hakimiyeti sayesinde su anda yasayan en iyi gitaristlerden biri olarak görülmektedir.
  • mistik gitarist...hep iskoclar ile ingilizler arasindaki farklardan bahsederiz. iskoclar sicak kanli ve neseli insanlardir. ingilizlere gore daha bir mitolojik ve gizemli havalari da vardir. iste bu farklari ayni eseri hem julian bream den hem de david russell dan dinlerseniz net bir sekilde hissedebilirsiniz. ikisi da son derece temiz ve hissederek calan icracilar olmasina ragmen, bream de hep bir "neseli olmaya calismak" vardir; fakat nesenin,gizemin ve mitosun kendini hissetirdigi gitarist russell dir. russell in ispanyol bestecilerin eserlerine bambaska bir hava katabilmesi de burdan geliyor zaten.

    akdeniz nesesi ve canliligina bir mitos ekliyor bu adam, bir iskoc olmanin dogasi bu zaten. paco, tarrega yi bu adam kadar mistik bir sekilde calamiyor mesela. russell calarken sanki tinilari iskoc tepelerinin arkasindan, uzaktan ama aslinda cok da yakindan duyuyorsunuz. ispanyollar ayni neseyi yakalarken o mistisizmi hissetiremiyorlar bana...russell bu yuzden cok ozel, nevi sahsina munhasir bir virtuoz ve de en iyi albeniz-tarrega icracisidir kanimca.
  • bu aksam crr de tatminkar bir performans sergilemis sempatik sima...

    (bkz: 20 subat 2006 david russell crr gitar resitali/#9161343)
  • iskoçyalı klasik gitar virtüözü olup bu alanda dünyanın en iyilerindendir. agustin barrios ve haendel performansları dudak uçuklatır. haendel'in sol minor suit no 7 deki passacaille' yi nasıl çalmıştır, akıl, mantık hiçbir şey çözemez.
    matthias dammann'ın gitarlarını kullanır.
  • bir esere ilk defa calisirken tersten baslarmis bu abimiz.

    parcanin basina done done ilk kisimlarin guzel guzel sindirilip orta ve son cumlelerin ilgiden mahrum kalmamasi amaciyla.
  • çoğu klasik gitarcıdan beklenen yumuşak tuşenin aksine sert tuşesiyle beni hasta eden, özellikle barok eserleri çalarken mest eden iskoç gitarist. bunun yanısıra antonio lauro'nun eserlerini çaldığı albümü ilahi bir albümdür. çok uzun yaşasın.
  • artık günümüz bestecilerinin eserlerini daha fazla yorumlamasını beklediğim, ilhan verici, hayranlık uyandırıcı, muazzam gitarist, müzisyen. ancak bu sene çıkardığı '' sonidos latinos '' albümü ile, bu beklentimi boşa çıkarmıştır kendisi. '' 19th century music '', '' haendel, bach, scarlatti '', '' david russell plays barouqe music '' isimli albümleri, klasik gitar dünyasını şaşkına çeviren kayıtlardır ve çok başarılıdırlar. ayrıca, 2004 yılında kaydettiği '' aire latino '' albümü grammy ödülü almıştır.