şükela:  tümü | bugün
  • kenneth branagh veemma thompson'ın başrollerde yer aldığı güzel bir reinkarnasyon içerikli gerilim filmi
    yarısı siyah-beyaz çekimdir
    sonundaki sürpriz anaa dedirtecek kapasitede
  • dead infection grubunun "human slaughter... till remains" ve "start human slaughter" (demo) albumlerinde yer almış.güzel bir parcasi.sozleride şu şekildir ;
    powerless, homeless, dead again,
    terrible dreams, differed world in his mind
    cemetary of his cells is falling again,
    diabolic return to life in deadly form.
    putrid mould from a dead land,
    sticky plasm without remorse.
    death for alive, life for dead,
    it's not such a man as times ago.
    piece by piece again and again,
    soggy shambles. people! pray!
    dead again-go to hell, leave in peace,
    dead again-look at people, devastation,
    dead again-unatural, human pain,
  • konu ve karakterler bibbirlerine sokularak esrarengiz,şaşırtmacalı bison etkisi verilmeye çabalanmış ama başarılamamış film.az karakter olması ve bu karakterlerin birbirleri hakkında hissettiklerinin bilinmesi filmin sonunun süpriz olması önlemiş.
    kenneth branagh'ya saygımız sonsuz ama olmamış
    kendisini shakespeare uyarlamalarında görmeyi tercih etmekteyim
  • dream theater'ın scenes from a memory albümündeki konsepti hafiften arakladığı, çok başarılı bi çıkış fikrine sahip, sonuna kadar enterasanlığını korumasını bilen ama eksik yanları da olan bi film.
  • film cok iyi hostur, genc yasta izlenirse etkilidir de. strauss ailesinin drami pek esrarli bicimde anlatilir film boyunca. bir de arada hikayeden bagimsiz güzel sürprizleri vardir harika bir robin willliams, karizma bir andy garcia gibi. amma velakin son sahnelerindeki aksiyon sahneleri yavan kalmistir, sindirilememistir bir türlü.

    (bkz: maalesef)
  • dead again, abd 1991
    oyuncular : kenneth branagh, emma thompson, derek jacobi, andy garcia, robin williams, wayne knight, hanna schygulla, gregor hesse, campbell scott
    direktör: kenneth branagh
    yapımcılar: lindsay doran, charles h. maguire
    senaryo: scott frank
    sinematografi: matthew f. leonetti
    müzik: patrick doyle
  • gerilim filmi olarak izlenirse başarısı tartışılır, fakat gerçekte olduğu üzere bir kara mizah ürünü olarak izlendiğinde son derece başarılı bir film. mizah ve parodi öğesi filmin başında belli olmasa da ilerledikçe ortaya çıkıyor ve robin williams'ın karakterinin ortaya çıkışından sonra da anlayamayanlar için filmin sonundaki abartı ile doruk noktasına ulaşıyor. sonuç: hala inatla filmden korkmaya çalışanlar -kenneth abimin bir mühendis titizliği ile hazırladığı tuzağa düşerek- pek tabii ki beğenmiyorlar ve fakat ingiliz komedisine biraz aşina olanlar son derece keyif alarak çıkıyorlar filmden. kısacası, filmdeki o "şaşırtmaca" taktiği, gerçekte filmin janrı ve mesajını içeren meta-şaşırtmacayı perdelemek için kullanılmaktadır. alkışlıyorum (ya da şizofrenim)...
  • sherlock holmes puzzle 'ları tadındaki hikayesi geçmiş ile bugün arasında gidip gelen bir örgü içerisinde kurulan sahneleri ile sonuna kadar acaba ne olacak diye meraklanmamızı sağlayan heyecan düzeyi yüksek sağlam bir konsept üzerine kurulu film.
  • ulan harika bir album olmu$
    (bkz: pete)(bkz: steele)