*

şükela:  tümü | bugün
  • dedi^2 var ki, o da iki kişi birbirine dialog aktarırken yaşanır. "dedi dedim", "dedin dedim", "dedim dedi" "demedim demedi dedi", "dediiim dedik dedim dedi" gibi kabuslara yelkenler.
  • her bünyeyi elbet muhakkak saracaktır.

    şerrefsizim rahat 2 aydır bu dertten muzdaribim. önceden hiç dikkat etmezdim. karşımdaki kişi ne zaman konuşmaya başlasa, istemsizce, kaç kere "dedi/dedim" kelimelerini kullandığını saymaya başlıyorum. tabii, onları sayarken asıl konuya gereken ehemmiyeti gösteremiyorum. allah'tan bünyede biraz poker suratlık var da, dinlerken mal mal bakınmıyoruz.

    bazen ise "lan koduuum, milletin dediklerini sayıyorsun ama konuşurken kendine bi baksana" düşüncesi aklıma geliyor. mümkün olduğu kadar kullanmamaya özen gösteriyorum. etrafımdakilere bu hastalıktan muzdarip olduğumu söylediğimden beri millet yanımda konuşmamaya başladı. eğer konuşursa da 2. ya da 3. "dedi"den sonra kendimi tutamayıp gülmeye başlıyorum.

    geçenlerde birleşmiş milletlerde tercüman olarak çalışan bir arkadaşım bile konuşurken bu kelime ile konuşmayı götürdü. benim aklımdan ise "senin ben kalıbını sikeyim" düşüncesi geçti. şaka olm, ne tercümanı ne bm'si amk, şantiyedeki tesisatçı konuşuyordu ona dedim. hem de içimden yüzüne karşı.