şükela:  tümü | bugün
  • biraz saçma bir başlık oldu. ''defalarca değişmiş olduğu halde neden insanlar sürekli değişiyor diye soran-yakınan insan'' gibi bir şey bu aslında.
    kimse kendini görmüyor, görmek istemiyor arkadaş. senin duyguların değişebilir ama karşındakinin duyguları kesinlikle değişemez yahut değişecekse bile her değişimi sana uygun olacak. var mı böyle bir dünya? yok!
    insan büyüdükçe tecrübeleriyle bir kalıbın içine girer, orada kendine uygun gördüğü ve asıl olarak tercih ettiği şekilde ya da mecburiyetin ve kaderin kurbanı olarak karakter edinir, durumlara ve duygulara vereceği tepkiler, alacağı kararlar kesinleşir. sebebi ne olursa olsun, bir durum (hiç alakası olmasa bile) geçmişte yaşanmış kötü bir anıyı, bilindik bir neticeyi hatırlatır. inanç insanın her şeyidir, güvensizlik yaratacak detaylarla karşılaştığında insan, sana karşı değişebilir. ve sen de değiştin defalarca. seviyorsun diye bencil davranıyorsun. olay bu. ben sevmişim, nasıl değişebilir diyorsun. egona yeniliyorsun. çoğu kez duygu sömürüsü yapıyorsun.
    kişi bencilliğini normal, doğal görüp ya da yok sayıp sürekli karşısındaki insanın bencilliğini tartışma konusu yapıyorsa o kişi hiçbir zaman sağlam bir ilişki kuramaz. özeleştiri yapabilen, yapıcı ve anlayışlı olabilen, empati kurabilen insanlar olun. ben mi? teraziyim lan ben. kim niye sevsin beni, kim niye benimle ilişki kursun. o yüzden ne olduğumun bir önemi yok.