şükela:  tümü | bugün
  • kıvanç duymanın yarım tanımı. bireyin belki kendi kendine, belki de başkalarının kendine verdiği değerle ulaştığı doygunluk hissi. bir işe yaradığını bilmek, eksikliği hissedilen olmak, aranmak, sorulmak, beğenilmek, övülmek besler bu hissi. lazımdır tabi her bünyeye. bu ukteyi de doldurdum kendimi çok değerli hissettim mesela. hem ukte olduğunu belirttim hem de örnek verdim daha bir değerli hissettim.
    (bkz: başkalarının ne düşündüğü)
  • gercekten ihtiyac duydugunuz anda elinize uzanan sicak bir elin size yasattigi duygudur
  • babandan seni istemeye gelenlerin, başlık parası olarak iki öküz teklif ettiklerinde duyduğun his.
  • arada bir yenilenmesi gereken duygu.bilseniz de kendi değerinizi, birilerinin çıkıp size yeniden hissettirmesi, daha önemlisi, değerinizin farkında olduklarını göstermesi çok mutlu eder.
  • (bkz: hev)
  • ancak bir başkası tarafından hissetirilebilecek, insanların birbirine ve birbirlerinin düşüncelerine ne kadar muhtaç olduklarını gösteren insani ihtiyaç
  • yanında & yakınında olan insanlardan duyumsanması en kıvanç verici algıdır. sözle olur, bakışla olur, sözsüz de pekala sezinlenir ama sözcüklere dökülünce pek bir anlamlı olur. bu hissin tam aksi için ise, yaşanılan ortamdan ya da yaşatan insanlardan tası tarağı toplayıp uzaklaşmak en hayırlısı olur. (bkz: #10830728)
  • süreklilik taşıdığı andan itibaren mutlulukta yaşanan kırılmaları sıfırlayan birşey bu. yani değerlilik süreklilik arz ettikçe sürekli mutlu hissediyorsunuz. tuhaf bir birliktelik. ama kesinlikle güzel.
  • eksikliği iki kişilik bir ölüm olur.. nefes almak gerek..
  • umursanmazsa uzun süre, sevdiklerinin ilgisine mazhar olmazsa, dahası bir sıcak muhabbete bile hasret kaldıysa, insanın yaşamaya muhtaç olduğu duygu. asosyalliğe giden yolda, yokluğu tek başına yeterli.