şükela:  tümü | bugün soru sor
  • aat
    deistlerin iç dünyalarında düşündükleri ancak bir türlü kendilerine kabul ettiremedikleri saçmalıktır.

    gözlemlerime göre deist insanlar ateistlere göre daha bilim ve tekniğe yatkınlar. yani ateistlerin büyük çoğunluğu ateistliği coolluk, dünyevi zevkler, çevre, uff ne biçim tanrı bu gibi etkenlerden seçiyor kabul edelim. tamam ateist arkadaşım sen de çok zekisin sana bir şey söylemedim. deistler ise araştırmacı, aklı başında ve sakin insanlar. ancak gariptir ki görünmez bir yaratıcıya canı gönülden inanıyorlar yani o kadar bilim ile ilgilenip evrim, bigbang gibi yığınla şey varken göremedikleri bir şeye inanmak nasıl desem bayağı bir ütopik.

    asıl sorun şurada başlıyor, yaratıcıyı saçma bulmayıp dinleri saçma bulmaları. bir tanrı varsa illaki bir din indirmiştir değil mi yanlış veya doğru (insan bile mükemmel değil) ama indirmiştir. imkansız değil sonuçta koskoca bir yaratıcı. insanları suç işlemekten alıkoyan, yarattığı canlıların birbirini yok etmesini engellemeye çalışan o cennet-cehennem durumu yaratıcının işi olabilir pek tabi. bunu şiddetle inkar edip tanrıya inanmak bana kalırsa ne şiş yansın ne kebap.

    olay ney biliyor musunuz? korku. hemen hepsi o ailelerinin verdiği dini sorgulamalarıyla bir aydınlanma yaşıyorlar ancak yok olma gerçeğini görmek istemeyip din ile ateistlik arasında sıkışıyorlar. daha sonra deizm diye bir şey keşfediyorlar hmm yaratıcı var ama din yok işte tam aradığım şey. kabul edin deistler acizliğiniz kapatmak için bir umuda sığınıyorsunuz.

    not: müslümanım.
  • deizm hiç de saçma değildir. hem evrimi hem de kutsal kitapları saçma bulan bir insan kaçınılmaz olarak deizmi seçecektir.
  • içerisinde yazılan/yazılacak entrylerin deizm başlığı altında yazılması gerekirken, böyle kışkırtıcı ve hakaret içeren bir başlık altında yazılmış olmasında acayip bir art niyet aradığım başlık. bu bağlamda her inanç aşırı saçma ve gereksizdir. çünkü ben öyle düşündüm ve kaynak maynak peh.
  • bir deist olarak "asıl sorun şurada başlıyor, yaratıcıyı saçma bulmayıp dinleri saçma bulmaları. bir tanrı varsa illaki bir din indirmiştir değil mi yanlış veya doğru (insan bile mükemmel değil) ama indirmiştir. " kısmına kadar bir şekilde kabul edilebilir bulduğum zırvalamalardır.

    buradan sonra da "kardeşim din indirirken yanında mıydın?" diye sorasım geliyor. müthiş bir çıkarım; "allah varsa kesin din indirmiştir." ne demek yani indirmemek. varsa kesin indirmiştir.

    var olan bir tanrının din indirmesi kaçınılmaz bir gerçekken, müslüman kardeşimize din indirmemesi mantıksız gelmiştir. çünkü bir evren yasası olarak tanrı varsa din indirirdir. yoksa indirmezdir.

    üstüne üstlük müslüman kardeşim senin inancına göre ben tanrıya inansam bile kurtulma şansım yok; çünkü illa ki müslüman olmalıyım. o yüzden cehennemden korkup, allah var demek mümkün değil. dine inanmayıp tanrıya inanmak beni kurtarmıyor, o yüzden hala korkudan ötürü böyle bir seçim yapmak mümkün değil.
  • deistliği saçma bulup, müslümanım notu bırakmak asıl saçmalık. biz, senin ne olduğunu zaten anladık. sen deizmi anlayamamışsın.
  • başlığı açan arkadaş ne güzel söylemiş öyle ''korku'' diye.

    deist insanların bir kısmı ateizme geçiş niteliği taşır. bu insanlar araştırırlar ve akıllarına yatmayan şeyler olur, bunlar ; (bkz: hadis) (bkz: ayet) gibi şeylerde gördükleri ve akıllarına yatmayan, saçma bulunan şeyleri kabullenememe meselesidir. bunun sonucunda ise bir şeyin ters gittiğini düşünerek dinin varlığını artık sorgulayıp, kabul etmemeye başlar.

    tanrı'nın varlığına inanma durumu ise bence kesinlikle ''yaratılış'' sorusunun cevabının net ve kesin bir şekilde olmaması. biliyorsunuz ki big bang teorisi bir teoridir ve hala süreç içerisindedir. bunun dindeki cevabı ise kişinin kesinlikle aklına yatmamasına dayanır.

    bir diğer tanrı'ya inanma sebebi ise ''korkudur''. hayatın bu kadar anlamsız olduğunu kabullenememesi, hayattan sonra da bir yaşam olması gerektiği inancı doğurur. bu inancını ise tanrı'nın varlığına bağlar ve aslında kendine bir neden oluşturur.

    kendimi belli bir sınır içerisine sokmaktan nefret ederim ve anlamsız bulurum. müslüman bir ailede büyüdüm ama trakya bölgesindeki bir müslüman hayatı diğer anadolu ve daha doğu vilayetlerinden farklı yaşandığından trakya'daki müslümanlık sıkı ve tutucu yaşanmaz. hatta ailem atatürk ve ilkelerini kesinlikle sever. benimser diyemem çünkü öyle bir bilinç içerisinde değildirler.

    yav konu başka yerlere gidiyor o yüzden bulandırmak istemiyorum. kendimi deist görüşe yakın hissettiğimi ve nedenlerini kendi görüşümden yazmak istedim.

    (bkz: yoksa ben atesit miyim lan?)
  • bir agnostik olarak acikcasi pek sacma bulmadigim bir durumdur. dunyadaki mevcut dinlerin sacmaligini kabul ettikleri surece hemen hemen ayni kafadayiz.
  • bunu diyen adama senin inancın aşırı saçma desen etmediği hakaret kalmaz belki şiddete başvurur. gelmiş burda başkasının inancına saygısızlık ediyor.

    not: deist değilim ve ne olduğum kimseyi ilgilendirmez.
  • deizm, ateizmden önceki duraktır, talip, yaratıcının yarattıklarının zulümlerine sessiz kalkmasına daha fazla dayanamayacak, inanmayı daha fazla sürdüremeyecektir.

    öyle şirin bir tanrı fikrine inanmak ister, ne var ki tecavüz edilen bebeklerle, ırzına geçilen, öldürülen kadınlarla, katledilen binlerce masumla, malı mülkü elinden alınan garibanlarla dolu bu dünyadaki adaletsizliğe bir yerde isyan edecek, ahirete de inanmadığı için tanrı fikrinden vazgeçecektir.

    bu kadar pisliği izleyip hiçbir şey yapmayan tanrı, içimize o adalet duygusunu koyan varlık olamaz zira.

    teistlerin teorisi deistlerinkinden daha makuldür. ahirette de olsa mutlak ve sonsuz adaleti sağlayan bir tanrı "kusurlu" değildir.