şükela:  tümü | bugün
  • deizm inanışında din vicdandır, yaratıcı yaratmış ve yarattığı her bireye vicdan vermiştir.
    sokakta susuz kalmış bir kediye elimden su içiriyorsam amacım tanrının gözüne girip sevap puanı toplamak değil,karşılık beklemeden bir canlıya yardımcı olmak isteğidir,bu vicdandır,bu benim dinimdir.
  • dinleri kabul etmem ama bir yaradan güç,varlık,enerji mevcuttur diyenlerin ancak hepsinin ilerde ateizme kayacağı kesin olan düşünce sistemi

    "deizmin psikolojisinde dini sistemlerin gösterdiği tanrının yadsıması yatar. bir deist, çocukluğundan beri hayalini kurduğu ve belirli bir yaştan sonra kafasında şekillendirmeyi az-çok başardığı tanrı imajını ona gösterilen hiçbir dini kitapta bulamaz. o böyle bir kitabın yazarının kendi tanrısı olmadığına emindir. bu yüzden aslında tanrının yeryüzüne hiçbir dini inanç indirmediğini farkeder. deistlerin tanrı inancından vazgeçememesinde derin psikolojik nedenler veya evren ve canlılık ile ilgili sorular yatabilir. ancak bir deist genellikle dini inançların tümünü reddetmesi ve tanrıya "tapmaması" bakımından teizme uzaktır.

    pekçoğuna göre deizm, agnostisizm yada panteizm (dini ideolojiyi zararlı bulan her sistem) ateizm yolunda birer duraktır. ateizm haricindeki bu düşünce sistemleri çelişkiler taşımaktadır ve kalıcı değildirler, yerlerini zamanla ateizme bırakırlar "

    yıllar sonraki edit: böyle saçmalık mı olurmuş ya,ne salakmışım.deistler ateizme kaycak diye bişi yok.deist deist olarak kalmaya devam edebilir tabiki.nerden bulduysam kimbilir o tırnak içindeki yazıyı.

    2. edit: o yazı özgür ansiklopedi vikipedi'nin türkçesinde de mevcutmuş. hayret birşey
  • tanrıya inanmakla birlikte,belli bir dinin dogmalarını ve ilkelerini benimsemeyen görüş ,bir nevi tanrı evreni yarattıktan sonra onu kendisi işlemesi için kendi başına bıraktığı inancı
  • cogu insanin inandigi gibi ateizm'e giden yolda bir durak olmayan, etrafinda olan seyleri, herkesin tanridan geldigine inandigi ve cogu kimsenin de sorgulamadan koru korune uydugu kitaplari mantik cercevesine oturtmaya calisan, bunun neredeyse imkansiz oldugunu gorunce, belki de uzun zamandir dusundugu evren nasil yaratildi sorusunun mantikli tel cevabinin tanrinin varligi oldugunu kabul eden, fakat dunyayi ve insanlari yaratmis tanrinin bu kitaplari yazacak, gonderecek bir olgu olmadigina inanan insanlarin dinidir. ulkemizde fazla bilinmedigi icin bircok asilsiz yorumla karsi karsiya kalan dinlerden biridir... bir de alinti yapmak gerekirse:

    deizm (neden tanrıcılık): tanrı'yı sadece bir ilk neden olarak ileri süren ona başkaca hiçbir nitelik ve güç tanımayan akılcı din öğretisidir. kurucusu j. toland (16 yy.) vahiy ölçüsünün yerine akıl ölçüsünü koyar. "bilime uygun bir doğal dini önerir." (rousseau ve voltaire de deizmi savunanlardandır.)
  • deistim. verilebilecek en yakın isim bu ama belki inancıma ya da tanrıma bir isim bile koymama gerek yok. herhangi birşeye inanmam veya inanmamam ve bu durumla mutlu olmam yeterli.

    benim tanrım herhangi bir şekilde nitelendirilmek zorunda değil. dahası ben tanrı inancımı diğer insanlarla kalibre etmek zorunda değilim, onlarla topluca aynı tanrıya inanmaya mecbur değilim. benim tanrım hoşgörülü, ona inanmasam da karşı gelsem de cehenneme atıp kaynar kazanda pişirmekle tehdit etmiyor beni. çünkü biliyor, çünkü farkında; ben kusurlu yaratıldım, ben kimi zaman dna'sına saldırganlık yazılı olarak dünyaya getirilmiş nacizane bir ölümlüyüm.

    o yüzden sınırları çizilmiş çok iyi insan kalıbına uymaya, belirlenmiş bonusları toplayıp, (kadın olduğum için olsa gerek hiç ilgimi çekmeyen hurilerle donatılmış) cenneti hak etmeye çabalamıyorum, sadece insan olmanın gereklerini yerine getirmeye, bana verilmiş beyni ve vicdanı elimden geldiğince en iyi şekilde kullanmaya çalışıyorum. başkalarının acı çekmesine dayanamam, dizleri üstüne düşen bir çocuk görsem onunla beraber ağlayabilirim; bu yüzden kimseye zarar vermiyorum. saygı görmek ihtiyacı duyduğumdan her canlıya saygı göstermeye çalışıyorum, kendime yapılmasını istemediğim hiç bir şeyi başkasına yapmıyorum. yani sadece yaradılışımın sesini dinleyerek nispeten iyi ve ahlaklı bir insan olabiliyorum.
    benim tanrım yeri göğü kainatı yıldızları atomları ve en önemlisi beynimdeki nöronları yarattı. benimle iletişime geçmesi için bana bilinç ya da farkındalık vermesi yetti.
    pislikten ve cahillikten ölmek üzere olan arapların anlayacağı dilde, miras paylaşımını, develerin savaşını, kadınların nasıl terbiye edileceğini anlatan cinsiyetçi ve sığ bakış açısına sahip bir hikaye kitabına, denizi yaran, ateşi suya çeviren karakterlere ihtiyaç duymadan özümde ve her nefesimde tanrımın varlığını hissedebiliyorum. ben tanrımı hikaye kitapları veya güya mucize yaratan figürlerle karikatürize etmiyor, onu böyle şeylere indirgeyip küçültmüyorum. ben tanrıma yakın hissetmek için bilimle ilgileniyorum ve yarattığı herşeye yakından bakınca gücünü görüyor ve mucizesinin farkına varıyorum.

    bence deizm budur.
  • tanrıyı bilip , dinlerin olmadığını kabullenmek. (tanım)

    sezgilerimle, yüreğimle varlığını kabullendim. beni ve ben dışında kalan her şeyi yaratma kudretine sahip olması dahi bir aracıya gereksinmeksizin beni kendisine yönlendirebileceği gerçeğini fark etmemle birlikte peygamberlerin ve dolayısı ile peygamberler aracılığı ile bana mesaj göndermesinin anlamsızlığını görmem dinleri hükümsüz kıldı. arkadaşlar arasında azılı ateistolarak nitelendirilen ben adını bilmeksizin deist oldum. neydi deist oldum noktasına beni getiren? tanrıvar ve o beni seviyor, o'nu seviyor olduğum gibi.

    dua ediyorum. ki bence dua ; konuşmak , dertleşmek, dosttan yardım istemek bazen bizim elimiz yetişmediğinde. teşekkürediyorum sıkca ; sevgilim bildiğim en güzel hatun olduğu, karnımı doyurabildiğim,su içebildiğim, görebildiğim, kabızolmadığım, bir sabaha daha çıkabildiğim, sevgilim sınavını verebildiği , .... için.

    beni yaratan kötülüğümü istemez zira oiyi , çünki seviyor beni . ve işte bu iyilik ve sevgi geçersiz kılıyor cehennemi. cehennemin geçersizliği de bildiğim tüm dinleri geçersiz kılıyor mantığımda ve yüreğimde.

    tanrı yok diyenlere gülümsüyorum artık. o var ve benimle.
  • "tanrıya inanıyorum" dediğin anda "taam işte o bizim tanrı, allah o allah" diyen müslümanlar toplanıyor başına.

    "ben müslümanım ama sadece allah'a inanıyorum ibadet etmeme gerek yok" diyen birisine "bunun islam'da yeri yok, sen ibadetten kaçıyorsun" deseniz bir anlamı olur da deist olduğunu söyleyen birine "islam'da yeri yok" demek???

    kuran'a inanmadığına göre inandığı tanrı "peygamberin evine olur olmaz gitmeyin rahatsız oluyor" diyen bir tanrı değil. bir kaç ortak tasvir yakalarsan "taam işte allah o!" mu diyeceksin?
  • insanların, oruç tutup namaz kılanlar ve bunları yapmayanlar, başka bir deyişle müslüman ve günahkar diye ayrıldığı bir toplumda, deizmin ateizm ile karıştırılması normaldir.
    deizm, dinlere değil, tanrıya inanmaktır. dinlerdeki ortak düşünceleri -ki bunlar iyilik güzellik yardımseverlik gibi duygulardır- alıp, içinden hurafeleri ve bağnazlığı -ki bu bağnazlık tarih boyunca birçok büyük savaşa neden olmuştur- atınca ortaya çıkan düşünceye deizm diyebiliriz.
    ya da tanrı ile kulun arasına bir dinin bile girmesini istemeyen, kendi kalbinden veya aklından sevmek isteyenlerin inancı da olabilir.
    ayrıca herşeyin yaratıcısı olduğuna inandığı bir olayın, insanları yoketmek için dinler gönderdiğine inanmak istemeyenlerin kaçış yoludur.
    diğer dinlere karşı nefreti olan, ve sadece kendi dinini üstün düşünen fanatikler gibi, deist bazı insanlar da kendi inancına fanatiklik kıvamında bağlı olabilir. ama deizmin sonu ateizme çıkma ihtimalı çok azdır.
  • kısaca peygamberlerin işlevine inanmamak
  • sanıyorlar ki deist olunca 3 büyük kutsal kitabın tanrısına yatkınız. arkadaş öyle olsak niye deist olalım zaten? lan deistliği islamın kurallarıyla, şeytanın söyledikleriyle çürütmeye, saçma göstermeye çalışanlar var akıl alır gibi değil.

    arkadaşım benim inandığım tanrı milletin sikiyle, memesiyle, götüyle kim birbirini şey yapmış onlarla ilgilenmiyor. sadece varız biz. belki bizim gibi akıllı milyonlarca canlı var. benim inandığım tanrı bir insanın hürmeti için evreni yaratmıyor. insanları hele hele kadın ve erkekten birini diğerine üstün görmüyor.

    biraz uğraşsanız güya gönderilen kitapların tanrıyı ispatlamak ve yüceltmek yerine onu aşağıladığını fark ederdiniz.

    biri de demiş ki öyle bir tanrı ki insanlara kendini açmıyor, insanlara bildirmiyor. arkadaş sen insan halinle karıncalara falan vaaz veriyor musun hatta bakterilere? nedir bu insan olmanın verdiği gurur anlamadım ki. evren tarihine göre neredeyse saniye kadar zamanda evrim geçirmişsin. şu evrende yaşadığın süre çok az. bütün her şey senin için yaratıldı. bu nasıl bir gurur?

    deizmin felsefesi olmak zorunda değil. herkes istediğini düşünür. başkaları tarafından suistimal de edilemez. deizmin kitabı yoktur. zaten buna gerek de yoktur.