şükela:  tümü | bugün
  • çok gezdi bu adam. bir ev aradı kendisine.
    günlerce gecelerce yürüdü ve bir deniz kabuğu gördü kumsalda.
    girdi içerisine.
    deniz kabuğundan denizin sesi geliyordu.
    hikâyesini bilir misiniz deniz kabuklarındaki bu sesin?

    efsaneye göre çok eski zamanlarda bir yolcu varmış diyar diyar gezen. dîvâne bir yolcu!
    aşkı değil huzuru ararmış. çöller geçmiş, dağlar, dereler... bir denizin kıyısına gelmiş. ötesi yok.
    o sırada gözüne bir deniz kabuğu ilişmiş. almış onu atmış heybesine.
    uzaklaşmış denizden. o uzaklaştıkça heybesinde bir ses...
    bir ormana varınca dinlenmeye karar vermiş. heybesini açınca iyice işitmiş deniz kabuğundan gelen sesi. kulağına yanaştırınca duymuş dalgalaların, fırtınaların sesini.
    " deniz kabuğunun yaktığı ağıtlardır " bu demiş. anlamış onu oradan alarak hata yaptığını.
    geri dönüp onu tekrar denize bırakmaya karar vermiş.
    gitmiş yine denizin kıyısına, bakmış ki bir sürü deniz kabuğu var kumsalda. hepsinde denizin sesi.
    bunlar deniz kabuğu değil; bunlar âşıklardır.
    bu da deniz değil; âşık olunandır.
    bu ağıt lar başından beri vardır zaten.
    bu kadar yakın iken seven sevilene, sevilen acıdır.
    dalgalarıyla kumsala atar hepsini, hırçındır.
    yolcu, bırakır deniz kabuğunu ve yürümeye devam eder.
    yüreğindeki sesi işitir.
    aynı ses kendisinde de vardır.
    bu ağıtların verdiği acıya da inci derler.
    âşık değil de acısı değer görür asırlarca.
    ...
    adam, mutludur yeni evinde fakat ara sıra deniz kabuğundan çıkıp denize bakar.
    öyle güzeldir ki.
    ona âşık olur bir süre sonra.
    adam, yüzme bilmez. deniz kabuğunu ite ite denize kadar götürür ve girer içerisine.
    denizden gelen ilk dalgayla birlikte sevilenin yüreğine gider adam deniz kabuğunun içinde.
    yavaş yavaş boğulur.
    boğulurken gözünden bir damla yaş gelse de yüzünde tebessüm vardır.
    âşık, acının kendisi olmuştur nihayet.
  • yukarıda yazarın anlattığı şey çok güzel bir efsane fakat birazdan söyleyeceğim şey gerçektir.

    bizde deniz kabuğu hediye edilir sevdiğine... “ben kabuğumu, varımı yoğumu topladım sana geldim” demektir sessizce.. kim bilir belki de bu efsane yüzünden bu kadar kıymetli ve anlamlıdır birine deniz kabuğu hediye etmek...
  • delinin biri deniz kabuğunda yaşadım diye milleti keklemiş. cingözün biri de, bu uydurmasyonun içine biraz şiirsel biraz edebi sos eklemiş ve yıllarca dilden dile dolaşmıştır.

    her zaman buralarda olamam beyler.