şükela:  tümü | bugün
  • bi arkadaş anlattı. bunun kanki sallantı anında fırlamış yataktan. dinle imanla pek alakası olmayan biçok müslüman evladı gibi kelime-i şehadet, ayet, sure felan okuyacak ama aklına hiçbişey gelmiyor. gelen tek şeyi yüksek sesle haykırıyor:
    - sordum saaarıı çiçeeee
  • büyük depremde izmitte gölcükteki öğrenci evinde ....
    thug love: ananıskym depreeaam laaan depreaam kalkın lan skerim ben atlıyorum camdan*
    ev arkadaşları: .....
    thug love:(evin önünden) lan çıksanıza laaaan çıksanızaaa (o sırada yol çatlayarak thug love ın yanından geçmektedir çatlayan yoldan havaya taşlar fırlamaktadır.)
    ev arkadaşları: noluyo laaaan ne bağırıyooon
    thug love: allahım yaa allahıım olm çıksanıza laaaaaaaaaan aha yol aha ev ? (bizim evin yanındaki ev yıkılmıştır)
    ev arkadaşları: duyduk mına koyim geliyoruz tamam geliyoruuuuzzz
    ....
    olay bitmiştir ev arkadaşlarından bazıları kumaş pantolonun kemerini takaraktan dışarıya gelmektedirler...
    thug love: olm gerizekalmısınız çıksanıza yardı ortalığı
    ev arkadaşı: olm o değilde televizyon yere düşmüş ya sen mi çarptın çıkarken ?
    ...

    daha sonra yıkılan evlere göçük altlarında kalanlara yardım edilmeye koşulmuştur ... yardımlar yapabildiğimiz kadar bittikten sonra ...
    ev arkadaşı: oha lan nası depremmiş bu ?
    thug love: eşek osurdu dimi size dışarda ? bi de senmi attın televizyonu diyosun ...
  • tarih : 17 ağustos 99
    yer : gölcük

    lydx: marcus sus! oğlum? noluyo yahu.. oğlum atlama üstüme delirdin mi yaaa..
    ...
    .....
    ......
    ....
    lydx (düşünceler) : öldüm sanırım, yoksa neden üzerimde toprak olsun ki? ama nefes alıyorum? marcusum.. sen de mi? yok canım öldüysek neden beraber gömsünler bizi...

    ...
    ....

    öldüm sanırım, kabul etmiyor ruhum..
    ...
    .....

    kurtarma ekipleri: sesimi duyan var mı?
  • - salihi kaldiralim mi ?
    - birak uykusunda ölsün.
  • 17 ağustos depremi, düzce'de evdeyiz. annem 3 civarı kalkmış evde dolaşıyor, tam dış kapının önündeyken deprem başlıyor, kendisini dışarı değil benim odama atıyor. ben o arada uyanmışım ama yataktan kakmam mümkün değil, öyle şiddetli sallanıyor ki her taraf! sanıyorum düştüm yataktan o esnada çünkü hatırladığım bir sonraki karede annem ve ben yerde birbirimize sarılmış bağırıyoruz:
    ben: dursun artık!!
    annem: durmayacak!
    ben: babaaa!
    annem: şimdi yıkılacak
    ben: imdaaat
    annem: çıkamayacağız, durmayacak, yıkılacak şimdi!
    ben: bitsin artııık!
    bu şekilde bana saatler gibi gelen sonradan 45 saniye olduğu söylenen o hiçbir sıfatla tanımlanamaz anlar geçti. deprem anındaki bu diyalogda kendi sesim sanki başka biri bağırıyormuş gibi kulağıma geliyordu, müthiş bir gürültü vardı, bütün duvarlar yıkılmıştı, yanımızdaki odadan bağıran babamın sesini biz duymuyorduk, bizim çığlıklarımızı o duymuyordu. sonra durdu. inanamadım ama durdu, bitti. babam yanımıza geldiğinde yaşadığı şokla bana sarılmaya çalışıyordu, ben biran önce evden çıkmak istiyordum. yıkıntıların üzerinden dışarı çıktık, gökyüzünü gördüm. anlatılmaz bir duyguydu.

    o an yaşanan diyaloglar dışında bir de monologlar vardı tabi. o an hiç kimsenin yanıt veremediği sorular vardı. ayağa kalktığım andan itibaren benim sorduğum gibi: "anne kardeşimi bulalım, anne istanbul'da da olmuş mudur? baba nasıl haber alacağız? kardeşim, kardeşim, anne kardeşim, kardeşim...."

    çok şükür ki sabahın ilk saatlerinde kardeşim o yolun ucundan bana doğru koşuyordu...
  • aynen yaşanmıştır:
    anne: kalk oğlum deprem oluyo kalk çabuk
    kartga: ne depremi anne kuşlar bizim apartmanı uçuruyo o kadar korkma başka bişey yok.
    anne: hadi durdu hemen aşağı inelim.
    baba: hanım benim kravatım nerde?

    ikinci gece bahçede oturulmaktadır. etrafta bütün millet çekirdek yemektedir. babamın en sinir olduğu bu eylem şu şekilde sonlandırılmıştır:
    çekirdek yiyen kişi babama dönerek:
    - abi sen de yer misin buyur.
    + ...
    -abi çekirdek dedim,yer misin?
    +...
    bir anda adama "sikecem belanı" bakışı. sonra ayağa kalkış ve eve yöneliş.
    anne: dur nereye gidiyosun
    baba: eve giriyorum ben
    anne babanın peşinden koşar
    anne: dur dur saçmalama.
    baba bir anda bahçeye döner ve alabildiğine yüksek bir sesle:
    -kimse çekirdek yemeyecek bu bahçede! o kadar!!!
  • tarih 17 ağustos 1999 yer yalova
    bize misafirliğe gelen amca ile aynı odada kalıyorduk
    amca: noluyo lan durun içerde biz varız
    oshamahue: !!!!!
    olay sonradan açıklığa kavuştu depremin olduğu gün dedm evin imarsız olduğunu anlatmıştı. amcada ev izinsiz olduğu icin evi yıkıyolar zannetmiş.
  • akşam son derece kazanova bir arkadaşla bara gidilmiş, kazanova yanında bardan kaldırılmış bir manitayla, kahramanımız ise yine eli sikinde eve dönmüştür. yatak odasını kazanova ve manitasına veren kahramanımız salondaki kanepede, yatak odasından gelen pornografik sesleri dinleyerek uyumaya çalışmaktadır. bir ara duvarın sallandığını farkeden kahraman "tabi a.q. baksana adam vurduğu yerden ses getiriyor, duvarı sallıyor, kız bize verecek değil ya adama veriyor. helal olsun ama çocuğa. bak şimdi de koridorda koşuşuyorlar, fantaziye gel be... üçüncü ol der mi bu ibne" şeklinde iç diyalog yaparken, dış kapı açılır ve çift dışarı fırlar.
    olaya uyanan kahraman, evin içinde yalnız bırakıldığına üzülür ve sallanan binada güçlükle kapıya doğru ilerlemeye çalışırken, "depremmiş lan, ben de herifte ne bel varmış diye telaş yapmıştım" diyerek kendini avutmaktadır.
  • (bkz: 1998 ceyhan depremi)

    nu*: oha lan havuz ne kadar dalgalı bugün...
    bi sn.. dalga?? havuzda??
    o sırada anne balkona çıkmıştır: nuuuu deprem oluyor çabuk çııııkk!!
    nu: anne asıl sen çık ne geziyorsun balkonda?!
  • o gece içkiyi biraz fazla kacırmış bir arkadaşım, çırılçıplak yattığı yatagından sallanmanın şoku ile uyanmış ve elektrikler de kesilince, eve hırsız girdi diye kurup, yere çömelmiş.
    -gidin laaan!.. gidin laan!.. vurmayın!.. diye bağırmaya başlamış.
    sallanma durunca hızla apartmanı boşaltmakda olan yardım sever karşı komşusu dul bayan, m.'i uyandırmak için zile başmış.
    hala şokta olan m. çıplak olduğunu da unutup, kapıyı hışımla acıp panikle sormuş...
    -sizedemi girdi, sizedemi!?.
    -!!!