şükela:  tümü | bugün
  • bir filmin cok tutulmasi sonrasinda cekilen, kimi zaman bokunu cikarmaktan oteye gidemeyen, kimi zamansa ilkinden guzel olan filmler.
  • bir takım kurban canlıların – yılan, örümcek, yarasa, karınca, arı, köpek balığı, piranha… - çeşitli etkilerle mutasyona uğrayıp, önlerine çıkan herkesi midelerine indirmelerinden veya tür özelliklere uygun bir şekilde öldürmelerinden sonra – son anda – bir mucize yolla temizlendiği (ya da insanların öyle sandığı) ve kameranın hayatta kalabilen son bir bebek yılana, örümceğe, yarasaya, karıncaya, arıya, köpek balığına, piranhaya zoom yaparak karardığı, nedense bu bebeklerin hiç de korkutucu olmadığı, hatta sevimli bile olabildikleri filmlerdir.
  • bir cüneyt arkın filmine günümüzde devam çekilse olası konu:
    murat(cüneyt arkın) yıllar boyu vurmaktan, kırmaktan, dünyayı kurtarmaktan yorulmuş, eklem romatizmasına çare aramaktadır. derken bir kitaptan öğrendiği üzere nepal'e öğreti almaya gider. ama nepal yolunda kendisini binbir tehlike beklemektedir. voodoo büyüsü ile diriltilen eski düşmanlar birer birer karşısına çıkacaktır. olaylar gelişir.
  • en güzel örneklerden birisi de star wars serisidir. sen 1977'de filmi episode iv olarak çek v, vi diye devam et 1983'te defteri kapat aradan 22 yıl geçsin 1999 yılında gaza gel serinin önüne bir de i,ii,iii koy bizde aşmışsın george abi diyip önünde saygıyla eğilelim.

    (bkz: kendini asmak)
  • devam filmlerindeki en büyük sorun kanımca ikinci filmin iyi bir senaryoya oturtulamamasıdır. filmin üçleme, beşleme her ne ise olacağı daha önceden belirtilmemişse maalesef devam filmlerinde bir zorlama, bir kaymak yeme durumu oluşuyor.

    şöyle düşünülmeli, mesela ilk filmin senaristi hayatı boyunca bu filmi hayal ediyor, çekilmesini istiyor. gün geliyor, film çekiliyor ve dehşet hasılat yapıyor, eyvallah. bu noktadan sonra yapımcılar "hadi baba yeni bir tane" diyorlar ve senarist de oh paracıklarım derken yeni senaryoya baş koyuyor. ama gerek ilk filmin sağladığı başarıyla gelen göt kalkışı, gerekse bol para kazanmış olmanın getirdiği rahatlık senaristten aynı performansın alınamamasına yol açıyor. bi' de yapımcılar sabırsız, adam senelerce düşünüyor ilk film için, üzerinde oynuyor ama yapımcı ilk filmin kaymağını hemen yerse daha büyük olacağını bildiğinden yönetmeni ve senaristi filmi çabuk bitirmeleri konusunda uyarıyor. bu da ilgili şahısların "hadi hadi go go go" olmalarına işi bir nevi oldu bitti maşallah'a getirmelerine yol açıyor.

    devam filmindeki bir diğer husus filmi yapan insanların ana karakterleri öldürmeye bir türlü cesaret edememesidir. mesela 2. filmin sonunda öldü mü 3. filmin başında ortaya çıkar o karakter. tabii bunda filme değil de karaktere bağlanan, filmi değil karakteri izleyen sinema izleyicilerinin katkısı yadsınamaz.

    devam filmleri sağlam bir senaryo tabanına oturmadığı için (matrix, lord of the rings gibi istisnalar da var tabii ama bunlar zaten 3'leme 5'leme her neyse olacağı belli filmlerdi.) nereden seyirciye çektiyse oraya yükleniyor. mesela korku ya da gerilim yüzünden mi seyirci etkilendi ? hemen veriyor hayvan gibi gerilimi ama bu sefer de dozunu ayarlıyamıyor. gerilim vereyim derken komik olunuyor vesaire bunun gibi şeyler.

    özet olarak, devam filmleri çok çok büyük bir oranla "zorlama" olur. zorlama olduğu için de ilk filmin gölgesinde kalırlar. (istisnalar tabii ki var delirtmeyin adamı.)
  • aralarında bir tek the godfather part 2 nin oscar aldığı filmlerdir. *