şükela:  tümü | bugün
  • düşünüyorum, dünyada 7 milyar insan var ve bunun kaçta kaçı türkiye'de devlet memuru. sırf garantisi var diye bir işe devam ediyorum ve mutsuzum. ülkenin hali ortada ancak bu ülke memurunun bile maaşını ödeyemeyecek duruma gelirse o garanticiler ne yapacak? amir denen devletin emir organı neden bu kadar itici? atanamayan öğretmenlerin kanayan yara olduğu bu ülkede ben o yaranın içindeki irin miyim, neden bu kadar mutsuzum? her sabah yüzünde gülücüklerle beni karşılayan çocuklar bile mutsuzluğumu gidermiyor. ya bu deveyi güdersin ya bu diyardan gidersin durumu da yok. devlete zincirlerle bağlısın, atanmışsın daha ne istiyorsun. mutsuz bile olamazsın. çünkü atanmışsın. dünya bu değil. bu kadar dar değil. dünya masmavi ve kocaman. uzaydan bakınca devletler de memurları da görünmüyor. dünyaları verseler de mutsuz olduğum bir yerde kalamam. ne kadar dayanabilirim ona bi bakıcam. sonrası mis gibi özgürlük. garantisiz, gerçek, hafif bir rahatlık.