şükela:  tümü | bugün
  • okul çağında çocuğu olan bazı ana babaların yaşadığı sorun.

    istese de çocuğunu özel okulda okutacak parası olmayanlar ile "özel okul köpeğin olsun, kaç paraysa kaç para" diyecekler ve parasının hesabını bilmeyenler bu tartışmanın otomatikman dışındadır.

    ayrıca, gerçekten kaliteli ve farklı eğitim veren ( (bkz: koç lisesi),(bkz: enka koleji), (bkz: şişli terakki) gibi) köklü okullar da bu tartışmanın dışındadır.

    eğitimli, parasının hesabını bilse de iyi yaşayan, çocuğuna iyi bir eğitim aldırmak için kafa yoran orta halli ebeveynler için elzem bir sorun bu durum.

    son yıllarda pıtrak gibi açılan, parlak renklere boyanmış, cicili bicili eğitim araç gereçleri ile doldurulmuş binalardan ibaret, fiyatı pazarlık becerinize göre değişen özel okulları gördükçe içimi bir şüphe kaplıyor.

    öte yandan imam hatip mezunu müdürlere teslim edilen, atatürkçü ve idealist öğretmenlerin mobbinge uğradığı, öğretmen maaşlarını ödemek dışında milli eğitimin zerrece katkıda bulunmadığı devlet okulları daha büyük şüpheler uyandırıyor.

    hangisi daha kötü bilemiyorum. veli ve öğrencinin müşteriye indirgenmesi mi , eğitimin kalitesinin bir avuç idealist öğretmene bağlı olması mı?

    ilk okulda aslolan sınıf öğretmeninin kalitesi olduğu için işiniz biraz daha kolay gibi. idealist, atatürkçü bir müdürün yönettiği devlet okulundaki, idealist öğretmeni bulacak ve okula biraz bağış yapacaksınız.

    özel okullar ekstra ne öğretiyor? yabancı dil. devlet okulunda da ikinci sınıfta başlıyor yabancı dil eğitimi. içiniz rahat değilse ingilizce kursuna yollayabilirsiniz çocuğunuzu. ama emin olun, koç üniversitesinden mezun olup, ingilizce konuşmaya korkan gençler gördü bu gözler. ya da sıradan bir özel liseden mezun olup, üniversitede hazırlık okumak zorunda kalanların sayısı hiç de az değil. yani diyeceğim o ki çocuğunuzun ilkokul birinci sınıfta ingilizce şarkı söyleyemiyor olması büyük bir eksiklik değil. özel okuldaki ingilizce şarkı söylüyor belki, ama o da konuşamıyor.

    eğitim haricinde özel okulların devlet okulundan fazlası nedir? piyano, bale, jimnastik, yüzme dersleri. çok istiyorsanız bu konularda çocuğunuza özel ders aldırabilirsiniz. merak etmeyin, fiyatı pazarlığa tabi özel okulların çoğunda bu dersler de zaten ekstra ücrete tabi.

    okul meselesinde iş çocuk büyüdükçe çetrefilleşiyor. mesela, ortaokuldan sonra derslere branş öğretmenleri girmeye başlıyor ve velinin devlet okulunda öğretmen seçme ihtimali ortadan kalkıyor.
    özel okulda ise sürekli bir "çocuğunuz harika" söylemi ve şişirilen notlar ile karşılaşıyorsunuz ve çocuğunuzun gerçek akademik seviyesi hakkında, çocuğunuz merkezi bir sınava girip de çakılana kadar hiç bir fikriniz olmuyor.

    sözün özü, çözümü zor bir soru bu.
    ya kıçınızı yırtıp çok daha fazla para kazanın ve çocuğunuzu yıllığı 50 bin tl'den başlayan özel okullardan birine yollayın, üviversitede de doğruca yurtdışına sallayın.
    ya da iyi devlet okulu bulacam diye debelenip durun.

    son bir çare olarak oy verirken eğitimi bu hale getirenleri de düşünebilirsiniz.
  • "ne kadar paran var?" sorusuyla doğrudan alakalıdır.
  • imkân varsa özel okul, çocuğun arkadaş çevresi ve büyüme şekli çok daha olumlu oluyor özel okulda.

    edit:imla uyarı için intrigante teşekkür ederim.
  • iyi bir muhitte devlet okulu tercihimdir.
  • orta seviye, tüccar zihniyetli özel okullardan uzak durulmalı, notları şişiriyorlar ve elinize geçen tek şey, görece biraz daha iyi bir ortamda yetişen ama sınavlarda başarısız bir çocuk.
  • ikisini de bitirmiş biri olarak okul bazlı değil bölüm bazlı düşünmek daha doğru olur diyebilirim.

    edit: üniversite olarak düşünüldü.

    edit2: imla
  • eğitim sistemi, müfredat v.b etkenler göz önüne alınınca “ özel okul” olması gerektiğini rahatça kavrayabiliyoruz. ama gel gör ki; para, imkân meselesi birçoğumuz gibi elimizi ayağımızı bağlıyor.

    düzeltme: imlâ :)
  • her yerde olduğu gibi paranın gözü kör olsun . paran varsa özel yoksa devlet hayırlı işler bol güneşler
  • (bkz: özel imam hatip)

    yakında bu da gelir. nah buraya yazmış olayım.
  • (bkz: arsa)