şükela:  tümü | bugün
  • yazarken utandigim kelimelerden. bir kelimeyi hayatinda bir kez olsun demedigin sekilde yazmak kadar aci verici bir sey olamaz. ben de istemez miydim diyip olsun, diyip diyeyim. isterdim.
  • biliyorum yanlış olduğunu ama her seferinde aynı ikilemi yaşadıktan sonra "diyip" şeklinde yazmaya karar veriyorum bu kelimeyi. deyip..çok sırıtıyor. bir de e'yi biraz uzatarak okursanız;

    - öyle diyip gitti.
    - öyle deeyip gitti?

    (bkz: devlet buna bir şey yapması lazım)
  • ben bu kelimeyi diyip ve diyince * şeklinde kullanmaktan yanayım. neden? çünkü daralmaya örnek yiyecek diye bir kelime var türkçemizde, yiyorum, yiyip, yiyince... halbuki o da yemek'ten geliyor ama "yeyince", "yeyip" yazmıyoruz?! bu kelimeden referans alarak "diyip" demeyi daha doğru buluyorum. tabii bunu çürüten, doğrusu budur diye kanıtlayan biri varsa çıksın, kurtulalım bu ikilemden aman yahu!
  • yeyip - yiyip arasında yaşadığım ikilemin bir üst versiyonu. orada yiyip yazmak lazımmış. bunda deyip. ayrıca maddem konu açıldı, neden halen ayakkabı -> ayakkabılar denirken buzdolabı -> buzdolapları denir anlayabilmiş değilim.
  • doğrusunu ve yanlışını çoğu kimsenin idrak edemediği başa bela olabilecek bir kelime. imla farkındalığı düşük olan karşı taraf "diyip" yazıyor, sen "deyip" yazsan senin imla hatası yaptığını düşünüyor. sözlükte bile yanlış yazıldığını görüyorum. bu yüzden hiçbir resmi yazışmada bu kelimeyi kullanmıyorum. kullanma ihtiyacım olduğu zaman cümleyi tamamen değiştiriyorum.
  • doğrusu için;
    (bkz: diyip) *
  • komik kelime. eskiden bu kelimenin yazıldığı cümleleri okurken öylece, istemsizce gülüyordum. bilerek böyle yazıyorlar falan diye düşünüyordum. yani "diyip" şeklinde kullanmaya alıştığım için sanırım böyle geliyordu. sonra doğrusunun "deyip" olduğunu öğrendiğimde hiç bir şey değişmedi hayatımda. bu kelimeyi yazarken hala garipsiyorum ama elbet bir gün alışırız. yine de gülerim.
  • (bkz: diyerek)
  • yazarken beni her zaman kararsızlıklara sokan kelime. doğru olduğunu bilmeme rağmen iğreti ile yaklaşıyorum.
  • doğrusu "diyip" olmasına rağmen "deyip" diye ısrar edilen sözcük.

    türkçede "y" ünsüzünün daraltıcı etkisi vardır. bu etki -(i)yor ekini düz geniş ünlü ile biten bir sözcüğe eklediğinizde görülür.

    bekle-yor > bekliyor
    dinle-yor > dinliyor
    ağla-yor > ağlıyor
    sakla-yor > saklıyor

    y'nin daraltıcı etkisi iki fiilimizde (de- ve ye-) yeni sözcük türetirken, fiil şimdiki zaman harici çekimlenirken bile görülür. yani sadece şimdiki zaman çekimi ile sınırlı kalmaz.

    ye-y-ecek > yiyecek
    ye-y-en > yiyen
    de-y-e > diye
    de-y-en > diyen
    de-y-ecek > diyecek
    ye-y-ip > yiyip

    şimdi tdk'dekiler başta olmak üzere hiçbir insan bana "deyip" yazdıramaz. çünkü olması gereken "diyip"tir. bu nedenle de bu sözcüğü asla yazılı bir metinde kullanmam.

    edit: bu arada -(i)yor ekinin daraltıcı etkisine olumsuzluk ekiyle de bir örnek verelim:

    koş-ma-yor > koşmuyor