şükela:  tümü | bugün
  • ilkokulda okuyan her erkek çocuğunun bildiği, okuduğu, 30dan fazla kitaptan oluşan bir seri.
  • gizli yediler ve afacan beşler tandansında thomas brezina'nın yazdığı serüven kitapları kahramanları.
  • harfler öküzi* boyutlarda olduğundan 1 saat 20 dakikada biterdi bu kitaplar. o yüzden bir yaz tatilinde hepsini okumuştum. lilo ve axel kavga falan ederlerdi arada bir liderlik konusunda. ortaokul döneminde her okuyana böyle bir grup kurma, kaçakçı, dolandırıcı ve diğer bilumum kötü adam türevlerini yakalama isteği veren kitaplardı. hatta ben bir ara saçlarımı lilo gibi örmeye kalkıp rezil rüsva ettiydim kendimi... seri bitince yenilerinin çıkmasını heyecanla beklemiştim hatta rüyalarıma falan girmişti yenileri çıkıyor ben alıp okuyorum hemen, hala aklımda o rüya... gördüğüm kadarıyla yenileri çıkmış, ama ben büyüdüm ne yazık ki, saçlarımı örmüyorum artık hiç...*
  • bütün öyküleri ''numarası sonda ortaya çıkan yapay fantastik olaylar/kişiler'' üzerine inşa edilen, arkadaşlarımızın maşallah dünyanın dört bir yanını gezdikleri fakat kafa karıştırıcı biçimde 18 yaz tatili, bilmemkaç yılbaşı tatili, bir sürü paskalya yortusu boyunca bir yaş bile büyümedikleri seri. her kitabın ön kısmında bulunan karakter tanıtımlarındaki resmi hiç ilgimi çekmeyen lilo'ya bir kitabın arka kısmına öylesine çizilmiş resmiyle aşık olmuştum.
  • çocukluğumda baya okuduğum kitaplar,başta 14 tane falandı sonra abarttılar son resmi rakamı bilmiyorum.
  • ilk 37 kitabını okuduğm,şimdi bile düşününce içimin kıpır kıpır olmasına sebep olan ve serinin 11. kitabı ''vampirlerin gecesi'' ile bana 'kitap fetişizmini' aşılayan seri.
    no 5. okuldaki hayalet
    no.11 vampirlerin gecesi
    no.9 lanetli değirmen
    no.15 sultanın büyülü kılıcı (türkiye'de geçen bir macera) aklıma gelen ilklerdir.

    ayrıca serininin 150 kitaptan oluştuğu bilgisinin pek doğru olmadığını üzülerek belirtirim.şu aralar 60'lı numarlar (yurt dışında) piyasada efem.
  • bildiklerimin (ki az şey bilmiyorum şimdi doğruya doğru (bkz: ukala olduğunu belli etme yolları)) abartısız aşağı yukarı %15'ini öğrendiğim müthiş kaynak (bkz: sallamaya inanmamak). en büyük eksisi gerçekten de alındıktan 70, bilemediniz 80 dakika sonra kitapların bitmesiydi. bu yüzden her kitabı 3-4 kere okudum, gizemin ilk okumada çözülmüş olmasını hiç umursamadım. her bölüm başka bir ülkede geçiyordu, o ülkeyle/bölgeyle ilgili bir yığın bilgi içerirdi (ünlü binalar, ünlü şahsiyetler, tarih vs vs). her kitabın sonunda o bölgenin haritası da vardı üstelik, akıllara durgunluk verecek coğrafya bilgime büyük katkıları olmuştur (ama ne yaptı milli eğitim coğrafya derslerinde? dedi mi yavrucuğum bana tirol bölgesini anlat, sordu mu luksor nerdedir ne yapar, çin'in limanlarını sordu mu ha.. hayır. zaten coğrafya kitabımı çok değil bir kere aynı heyecanla okusaydım böyle olmazdı). bir de itiraf etmeliyim ki yaklaşık 20 bölüm boyunca şu lilo'yla aksel büyüsünler de olaya yeni heyecanlar katılsın diye bekledim, boşuna...
  • küçükken derslerde gizli gizli veya geceleri uykumdan uyanıp okuduğum için annemi endişelendiren, hastası olduğum kitap serisinin adıdır. yazarının kıçının kılı ağarsa da bir türlü büyümeyen ve yaşları benim okumuş olduğum yaklaşık 30-32 kitap boyunca aynı kalan 4 çocuğun oha dedirten tesadüfi maceralarını konu eden, hitap ettiği nesle gerçekten güzel şeyler kazandırmayı başarmış kitaplar içerir. ben sıkılıp bıraktığımda kaç kitap vardı hatırlamıyorum ama avrupa'da yayınlanan seri cozutup zilyon tane kitaba ulaşmıştır.

    ana kahramanlar olarak 4 tane velet vardır ve her ne hikmetse her kitapta bir yurtdışı seyahatine çıkarlar cümbürcemaat. hep birisinin annesi veya babasının yurt dışında işi olur ve işleri başlarından aşkın değilmiş gibi bir de diğer 3 veledi davet ederler, hiç ihmal etmeden hem de. yanlış hatırlamıyorsam en büyükleri 12 yaşında olan lilo ve aksel idi. thomas brezina bunu bir türlü farkedemese veya farketmek istemese de bu ikisinin çok fena yazıştığını düşünürdüm ben. kız oğlanı bildikleriyle hep ezerdi, oğlan da çaktırmadan üstünlük taslardı ona. böyle tatlı atışmalar, paslaşmalar filan, tam bir filört ortamı oluşurdu yani. ama ben o aksel denen güdük denyoyu bir türlü ablam gibi sevdiğim lilo'ya yakıştıramazdım, sinir olurdum. en gözde karakterler bu ikisiydi, geriye kalan poppi ve dominik genel anlamda ebleh ve moron portresi çizdiklerinden pek beğeni toplamazlardı. ama ben en çok poppi'yi severdim, garibanı hep ezdikleri için üzülürdüm, o ayrı. dominik denen geleceğin postmodern kuntel ineğine ise sinir olurdum. hep pozlara girerdi, "ben çocuk değilim" diye şekil yapardı ailesine. hoş değildi tabi.

    seride bir sezercik küçük mücahit tadı almamak da pek mümkün değildi hani.. çünkü her kitapta 4 adet sübyan, hain planlarıyla insanları tehlikeye atmak isteyen kötü adamların ağzına sıçarlardı. kötü adamlar ise armut armut oturmak haricinde bazen bu küçük şeytanları etkisiz hale getirmek için çeşitli planlar yaparlardı, lakin bir türlü başarılı sonuç elde edemezlerdi. sanırım onlar da eblehti.. her kitapta aynı şeyler olmasına rağmen hep gaza gelir ve bu elemanlarla gurur duyardım ben. çok hisli bir çocuktum tabi, kolay değil.

    ancak yine de o yaştaki bir çocuğun (ki sanırım ben ilkokul 2 veya 3'teydim ilk okuduğumda) ufkunu genişletmeye yönelik öğeler içerirdi. her şeyden önce gayet güzel bir coğrafya bilgisi kazandırır, anlattığı ülkeler hakkında merak uyandırırdı. çocukları sorgulamaya, önlerine sunulanları olduğu gibi kabul etmemeye de teşvik ederdi; bunu da gayet açık bir dille yapardı hem de. zira lilo kızımız dikbaşlı ve araştırmacı yönüyle dikkatlerimizi çekmekte ve hayranlığımızı toplamakta gecikmemişti.

    çocukluk kitaplarımdan bir tek bu seri hala depoda bir yerlerde durur, asla kıyamam bağış olarak da olsa göndermeye. 50 sene sonrasının çocuklarına bile çok şey katacağını düşündüğümden ileride kendi çocuklarıma, onlar olmazsa da yeğenlerime, kuzenlerime falan filan zorla okutacağım bir seridir. zaten ben bir kere zorladıktan sonra onlar kendiliğinden okumak isteyeceklerdir kesin. hey gidi hey, gece gece nereden aklıma estiyse.. okutunuz efendim bunu çocuklarınıza.
  • sırf gözlük takıyorum diye arkadaşlar arasında uzun süre dominik olarak anılmama sebep olmuş seri.. halbuki aksel'dim ben, dominik ezikti, aksel karizmanın allahıydı..
  • (bkz: enid blyton)