şükela:  tümü | bugün
  • fransanın ingiliz kanalı kenarında yer alan, minik, şirin bir şehir. yukarı normandiya bölgesinde yer alan bu şehirde büyük sayılabilecek bir marina mevcuttur, denizden net görülmeyen bu marinaya ufak bir kanal aracılığıyla girildiğinde insanı şaşırtır. içindeki eski katedral yanlış bilmiyorsam rosslin chapel gibi pek çok ingiliz dini yapılarını mimari olarak etkilemiştir. sahili de aslında denizin karşı kıyısıyla neredeyse aynıdır; çakıl taşlarının gel-gitler ile merdiven gibi kat kat olması, beyaz renk uçurumlarıyla fazlasıyla ingiltere sahilleriyle benzeşir. buradan günde 2 kere newhaven'a deniz otobüsü de mevcuttur.

    fırtına dolayısıyla mahsur kaldığım bu şehirde 2 günden uzun kalmak insan psikolojisi üzerinde geçici bozukluklara yol açabilir. turistik bir şehir olmasına rağmen dükkanların çoğu 4-5 gibi kapanır, yemek yiyecek yer dahi bulamayabilirsiniz. restoranların da %90'ı deniz mahsülleri satar. balıkçıların yanı sıra 3-4 türk kebapçısı da mevcuttur. ben gittiğimde denememiştim fakat sanırım pariste dieppe kebapçıları fazlasıyla bilinirmiş, ve bu isimde parisin ünlü semtlerinden birinde bir de kebapçı mevcutmuş.

    düzenleme: imla
  • samuel beckett ın yakının kemikleri isimli şiir kitabındaki şiirlerden birinin adıdır.

    1. dieppe
    gene son cezir
    ölü çakıl
    döner sonra adımlar
    uyanan şehre

    2.
    kum akıntısında benim yolum
    kumul ve çakıl arasında
    yaz yağmuru yağar hayatıma
    ömrümse başından sonuna
    yağmadan kaçınma
    huzurum orada dağılan sisin ortasında
    bu uzun devingen eşikleri aşındırmaktan vazgeçtiğim
    ve açılan ve kapanan bir kapının
    boşluğunu yaşayabildiğim zaman

    3.
    ne yapabilirdim bu dünya olmadan yüzsüz umursamaz
    ki son bulacak oysa her anın boşlukta
    varoluşun cehaletinde eridiği bir an
    sonunda gövde ve gölgeyi birlikte yucan
    bu dalga olmadan
    ne yapabilirdim çağıltıların yittiği bu sessizlik olmadan
    yürek çarpıncıları çılgınlıklar imdada aşka
    cürufların cozları üzerinde uyanan
    bu gökyüzü olmadan
    ne yapabilirdim dün ne yaptıysam aynını ve evvelsi gün
    ölümışığımın çatlağından bakıyorum
    bana benzer bir başka aylaklık arıyorum
    rüm yaşamların öresine girdap olmuş geçerken
    sarsıcı bir boşlukta
    sesler arasında sessiz
    gizliliğimi dolduran

    4.
    sevgilim ölsün isterdim
    ve yağmurlar yağsın mezarına ve benim üzerime
    beni ilk ve son kez sevenin yasını tutarken
    yürürken sokaklarda