şükela:  tümü | bugün
  • marka!

    günümüzde farkında olmasak bile, kararlarımızı buna göre veriyoruz.

    'marka'.

    televizyonda, radyoda, internette reklamlarını duyduğumuz, gördüğümüz , ismine aşina olduğumuz markalara göre alışveriş alışkanlıklarımızı, vereceğimiz kararları belirliyoruz. meyve isimlerini artık bir bitki değil, koltuk takımı olarak algılıyoruz.

    70000 yıl önce sıradan canlılar iken (dünyaya katkımızın bir benekli kertenkele kadar olduğu yıllar), tek düşüncemiz karnımızı doyurmak, ısınmak ve üremekti. teknolojinin ve insanlığın gelişimiyle hayal gücümüz bizleri tanrı statüsüne erişmek için çalışmaya mecbur etti. bugün her kime sorsam bizler dünyanın hakimiyiz.

    peki gerçekten öyle mi?

    sıradan yaşantımız, kedilere, köpeklere, kaplumbağalara ya da kangurulara göre daha fazla düşünsel yeteneğimiz olması biz sıradan insanları dünyanın hakimi mi kılar?

    yoksa bizlerin tüm hayatını, bilgilerini elinde tutan başka insanlar, bizleri kedi, köpek, kaplumbağa ya da kanguru statüsünde mi görür?

    yuval noah harari bir konuşmasında (konuşmanın öncesinde eşcinsel bir bilim insanı olduğunu söylemiştir.): ''siz internette gezinirken, video izlerken ya da sosyal medya akışlarınızı kontrol ederken; bu algoritmalar göz hareketlerinizi, kan basıncınızı ve beyin aktivitelerinizi izleyebilecekler ve bilecekler, coca-cola'ya 'eğer şu kişiye şekerli içecek satmak istiyorsan, reklamda çıplak kız değil, çıplak erkek kullanmalısın' diyebilecek."

    bilişim sektöründe biri olarak, bu öngörünün çok uzakta olmadığını biliyorum.
    hayatımızda ki mutsuzlukların çoğunun buradan geldiğini de hissediyorum.

    dijital diktatörlük başlamıştır.
    herkesin tuttuğu kendine.

    tanım: insan benliğinin yok oluşu.