şükela:  tümü | bugün
  • 4 eylül 2011 tunceli pkk saldırısında şehit düşen öğretmenimiz. eşi cem kerman ile birlikte şehit oldu.
  • bu adaletsiz dünyanın gerçeğini bir tokat gibi yüzüme çarpmış melek. sadece öğretmenden öte kendini özürlüler ve öğrenme güçlüğü çekenleri eğitmeye, onlara yardım etmeye, bu dünyaya bağlamaya adamış bir insanken en ağır küfrün bile yetmeyeceği ve küfür yazarak dilaya ait bu entry kirletmeye bile değmeyecek hayvanların koparıp aldığı melek. cennetten bakarken bu dünyayı gülmeye değer bulur musun bilmem, orada meleklerle ol, eşinle ol ve mutlu ol. biz seni burada iyiliğin, yardımseverliğin ve gülümsemenle hatırlayacağız arkadaşım.
  • pkk'nın öldürdüğü bir başka öğretmen. pkk'ya karşı yok operasyonları durduralım, yok müzakere yapalım diyenlerin gırtlağını sıkasım geliyor. pkk hiç bir şey olmasa bile insanlık adına tek bir teröristi kalmayıncaya kadar imha edilmelidir.
  • yarın öğlen namazından sonra ankara kocatepe camii'nde kılınacak cenaze namazının ardından toprağa verilecek olan canım kuzenim. yakıştıramıyorum hala, inanamıyorum onun için bunları yazdığıma... unutmayacağız sizi, biz hiç unutmayacağız da... sözüm yok, sesim yok, mecalim yok... canım gitti, senaryo böyle olmamalıydı, hiç yakışmadı.
  • kendisini en son 2 ya da 3 sene önce görmüş olmama rağmen ölüm haberine hala inanamadığım, tanıdığım en pozitif en güleryüzlü insanlardandı kendisi.
    mekanı cennet olsun.
  • haberine çok üzüldüğüm bir başka şehit...
    bütün yakınlarına baş sağlığı dilemekten başka yapacak bir şey bulamamak da bir o kadar üzücü...
  • unutulmayacak insan... gülüşün susturulalı 1 sene geçti canım ablam... 1 sene o kadar çabuk geçiyordu da sen cem'ine evet dediğinin birinci yılını bile göremedin ya işte...
  • az önce çıktım bir sigara içmeye. geçenlerde metroda sen diye selam vereceğim, önce sevindiğim, sonra beni istasyonda ağlatan o kadını gördüm yine sokakta. yine nefesim sıkıştı, canım yandı.

    bu aralar çok sık paylaşıyor insanlar fotoğraflarınızı facebook'ta. binlerce kez baktığım fotoğraflara tekrar tekrar bakıyorum. belki de sana o yüzden benzetiyorum.

    biliyorum rüyamda ben sizin evinizde, camdan bakarken cem yanıma gelip "hayır, o baktığın sahada değil, bak şurada, çocuk parkının yanında olanda vurdular bizi" dedi. "ne zaman gideceksiniz?" deyince "gitmemize gerek yok, biz öldük tamam ama bak kanlı canlı konuşuyorum burada senle, neden gidelim?" diyerek oradan rahatlık gönderdi ama olmuyor ya, olmuyor be...

    o kadını ne zaman görsem olmuyor işte, "dilaaaaay" diye gidip, koşup sarılasım geliyor. senin gidişini hatırlayınca da nefret ediyorum tekrar tekrar...

    alışamadım...
  • 16 ocak 2012: cem ve dilay'ı şehit eden pkk'lılar sığınakta öldürüldü
    24 ekim 2012: halı sahada komiser ve eşini şehit eden teröristler öldürüldü

    peki biz kime, neye, nasıl inanalım? biz her gün ölüyoruz onlarla birlikte, bir de tekrar tekrar öldürmenize ne gerek var ki?
  • 28'inde koydular seni toprağa acımadan ablam. bak bu sene senin bizden koparıldığın yaşta, senin doğum gününü kutluyorum buralarda...

    ölümle hayat arasında sadece bir nefes var sizi bizden farklı kılan. işte yine o farkın kalmadığı günlerden biri daha bugün. bizi de öldürdüler bir kez daha, tekrar tekrar öldürdüler doğum gününüzü kutlarken. nefesimiz yok...

    doğum gününüz kutlu olsun ablam. senin, cem'inin... iyi ki doğdunuz!