şükela:  tümü | bugün
  • öncelikle ikra

    ilkokul yaz tatillerinde mahalle caminde öğrenmiştim kuran okumayı. okuyorduk ama ne diyor bilmiyorduk, merak da etmiyorduk. kuran'sa iyidir, allah kelamı sonuçta, kötü olacak hali yokya. sus, çarpılırsın. ağzın götüne döner.

    ilkokulu bitirdikten sonra babam beni dinli imanlı olsun, mezarımıza geldiğinde bir dua okusun falan filan argumanıyla imam hatip ortaokuluna kaydettirdi. sene 1995.

    başladık okula. kızların erkeklerin sınıflarını bırakın, teneffüste kullandıkları bahçe bile ayrı. ilk şoku burada yaşıyorsun. ilkokulda beraber öğrenim gördüğün, oyunlar oynadığın karşı cins burada araya set çekilerek ayrılmış senden.

    sabahları okul önünde toplanıyorsun. ders başı yapmadan önce. var bi 1500-2000 öğrenci. hoca ordan bağırıyor. "sabahul hayr." bu ne amk diyorsun ama sonra öğreniyorsun hayırlı sabahlar demekmiş.

    daha önce görmediğin dersler giriyor hayatına. arapça, kuran. kuran dersi hocası bir hafta içinde yasin suresini ezberlemeni istiyor, e tabi ezberleyemiyorsun ve dayak yiyorsun. arapça dersinde de keza aynısı. diğer derslerde de pek bi fark yok, sadece aşinasın konulara ama hocaların hepsi aynı. sanki tornadan çıkmışlar.

    kuranla falan içli dışlı oluyorsun. o kadar inanmışsın ve iman etmişsin ki; yıkılmaz, sarsılmaz bir inanca sahip oluyorsun

    ileride kıldıracağın namazları, vereceğin vaazları, hutbede devleştiğini falan hayal ediyorsun enteresan ama mutlu oluyorsun. ölü yıkamak hariç *

    aradan zaman geçip daha çok içine girdiğinde bir şeylerin ters olduğunu anlamaya başlıyorsun. yanlış giden bir şeyler var. kutuplarda oruç nasıl tutulacak, kuran'da niye hiç portakal geçmiyor da hep hurma var, kovulan şeytan nasıl cennete giriyor ve adem'i kandırıyor, niye her namazda ebu leheb'e beddua ediyoruz, en açık şekilde gönderilen kitapta elif,lam,mim, ya-sin neyin şifresi gibi.

    sonra bunları fazla düşünmemen, çok düşünürsen kafayı yersin gibi söylemlerle düşünme ve sorgulama yetine ket vuruluyor. düşünürsen dinden çıkarsın. e hani biz sana akıl verdik diyordu kuran'da. düşünmezsem, sorgulamazsam neye yarayacak bu akıl?
    çocukluktan beri gerek aile inancı gereği gerekse sosyal çevre ve okul hayatın sana toplumun büyük kısmının inandığı inanç sistemini dayatıyor.

    sancılı ve uzun süren sorgulama, akıl süzgecinden geçirme ve bunun sonucunda reddetme süreci başlıyor.

    sonra dini çıkarıyorsun aklından. inanmıyorsun; kutsal kitap, peygamber, melek, cin senin için çok saçma ve gereksiz gelmeye başlıyor. bir yaratıcının varlığından gayri hiçbir şeye inanmayan birisi oluyorsun.

    sonrası huzur, sonrası dinginlik. kendini tanımladığın inanç deizm ve sen deist oluyorsun.

    imam hatipler kapatılmasın. insanlar görsün neyin ne olduğunu. körü körüne inanmasın. bilsin, içine girsin ve anlasın ne kadar saçma bir inancın dayatıldığını.

    hatta normal öğrenim veren okullarda da türkçe kuran dersleri zorunlu hale getirilsin.

    (bkz: türkiye'nin %92'sinin türkçe kuran okumamış olması)

    başlıkta bir entry var. wad isimli arkadaşın yazdığı. #46551873

    işte bu nedenle (bkz: imam hatipler kapatılmasın)